دنیای اقتصاد: اوهایو با حدود ۲۰۰ مرکز داده، یکی از بزرگ‌ترین قطب‌های این صنعت در آمریکا به شمار می‌رود؛ اما در ایالتی که زمانی میدان رقابت احزاب بود و در دوران ترامپ به اردوگاه جمهوری خواهان پیوست، مخالفت گسترده با مراکز داده اکنون به فرصتی سیاسی برای دموکرات‌ها در انتخاباتمیان‌دوره‌ای پیش‌رو تبدیل شده است؛ فرصتی که حتی جمهوری‌خواهان نیز به آن اذعان دارند.
گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد- حسین موسوی: اوهایو با حدود ۲۰۰ مرکز داده، یکی از بزرگ‌ترین قطب‌های این صنعت در آمریکا به شمار می‌رود؛ اما در ایالتی که زمانی میدان رقابت احزاب بود و در دوران ترامپ به اردوگاه جمهوری‌خواهان پیوست، مخالفت گسترده با مراکز داده اکنون به فرصتی سیاسی برای دموکرات‌ها در انتخاباتمیان‌دوره‌ای پیش‌رو تبدیل شده است؛ فرصتی که حتی جمهوری‌خواهان نیز به آن اذعان دارند.
نیک اوونز، رئیس پیشین حزب جمهوری‌خواه در یکی از شهرستان‌های اوهایو و نماینده ترامپ در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان در سال ۲۰۲۴، می‌گوید: «من به اندازه هر جمهوری خواه دیگری به این حزب وفادارم، اما امسال برای جمهوری‌خواهان در اوهایو سال دشواری خواهد بود».
اوونز اکنون با گروه مخالف ساخت مراکز داده به نام «کانسرو اوهایو» همکاری می‌کند. او می‌گوید: «همین حالا می‌توانم تلفنم را بردارم و به ۱۰ یا ۱۲ نفر از نقاط مختلف ایالت پیام بدهم یا زنگ بزنم؛ افرادی با پیشینه‌های سیاسی و اقتصادی کاملاً متفاوت که همگی در یک موضوع اتفاق نظر داریم».
نظرسنجی سراسری مؤسسه گالوپ که در ماه مه منتشر شد، نشان داد بیش از ۷۰ درصد رای دهندگان با احداث مرکز داده هوش مصنوعی در محل زندگی خود مخالف‌اند. این احساس در اوهایو، جایی که متوسط قبض برق خانوارها طی یک سال گذشته حدود ۱۵ درصد و در طول یک دهه بیش از ۶۶ درصد افزایش یافته، شدیدتر است.
نظرسنجی دانشگاه بولینگ گرین در ماه سپتامبر نشان داد نزدیک به ۸۰ درصد ساکنان اوهایو از توقف موقت ساخت مراکز داده حمایت می‌کنند. گزارش‌ها حاکی از آن است که بیش از ۱۰۰ دولت محلی در این ایالت اجرای طرح‌های توقف ساخت مراکز داده را تصویب کرده‌اند.
در ماه نوامبر، دست‌کم ۱۰ منطقه درباره افزودن ممنوعیت ساخت این مراکز به منشورهای محلی خود رای‌گیری خواهند کرد. دو منطقه دیگر نیز درباره برکناری شهردارانی تصمیم خواهند گرفت که با شرکت‌های فعال در حوزه مراکز داده توافق کرده‌اند.
از نگاه مخالفان، این تاسیسات و صنعت قدرتمند هوش مصنوعی که پشتوانه مالی و سیاسی آن‌هاست، به نمادی از تهدید امنیت، مشاغل، وضعیت اقتصادی خانوارها و کیفیت زندگی مردم تبدیل شده‌اند.
هنوز مشخص نیست این مسئله تا چه اندازه بر نتیجه انتخابات نوامبر تاثیر خواهد گذاشت. مراکز داده به تنهایی در شمار مهم‌ترین موضوعات کارزارهای انتخاباتی ملی قرار ندارند. در نظرسنجی اخیر مرکز پژوهشی پیو، اقتصاد، آینده دموکراسی، مراقبت‌های درمانی، آموزش و مهاجرت پنج اولویت اصلی رای‌دهندگان بودند.
با این حال، نامزدهای دموکرات تلاش کرده‌اند موضوع مراکز داده را به بسیاری از این دغدغه‌ها پیوند بزنند.
آن‌ها وعده داده‌اند با اعمال محدودیت بر مراکز داده، افزایش قبض‌های برق را مهار و هزینه‌های زندگی را کاهش دهند؛ با مقابله با توافق‌های غیر شفاف سیلیکون‌ولی برای احداث این تاسیسات، از دموکراسی دفاع کنند؛ شرکت‌های هوش مصنوعی را بازیگران پشت پرده اقتصادی نابرابر معرفی کنند و رقبای سیاسی خود را رهبرانی فاسد نشان دهند که برای جلب رضایت شرکت‌های قدرتمند با آن‌ها همکاری می‌کنند.
بر اساس برآورد شرکت تحلیل داده‌های انتخاباتی «ادایمپکت»، در چرخه انتخاباتی جاری ۱۳۷.۶ میلیون دلار برای تبلیغات تلویزیونی مرتبط با مراکز داده هزینه شده که سهم دموکرات‌ها از این رقم حدود ۷۷ درصد بوده است.
برخی دموکرات‌ها معتقدند مخالفت با مراکز داده می‌تواند در رقابت‌های نزدیک انتخاباتی، به‌ویژه در ایالت‌های جمهوری خواهی مانند تگزاس، آیووا و اوهایو، به عاملی تعیین‌کننده تبدیل شود. نظرسنجی‌ها در این ایالت‌ها و مناطق دیگر نشان می‌دهد رای‌دهندگان در موضوع مراکز داده اعتماد بیشتری به دموکرات‌ها دارند.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، خود را یکی از بزرگ‌ترین حامیان این صنعت معرفی کرده و مخالفان مراکز داده را افرادی «عقب‌مانده و فقیر» خوانده است.
مگان مولین، استاد علوم سیاسی دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس، می‌گوید موج خشم عمومی علیه مراکز داده به «تنها موضوعی تبدیل شده که در حال حاضر آمریکایی‌ها را به هم پیوند می‌دهد».
به گفته او، این موضوع با دغدغه‌های بزرگ‌تری در سیاست آمریکا ارتباط پیدا کرده است؛ از جمله هزینه های زندگی، قیمت انرژی، بدبینی و نگرانی درباره هوش مصنوعی و مقاومت پوپولیستی در برابر انباشت ثروت در دست غول‌های فناوری.
فرصت انتخاباتی برای دموکرات‌ها
اوایل ماه اکتبر، دان لئونارد، نامزد دموکرات‌ها در حوزه انتخابیه پانزدهم کنگره اوهایو، وارد کتابخانه مدرسه آزاد اشمیدلاپ در شهر پیکوا شد. فضای کتابخانه با گل‌های مصنوعی پاییزی تزئین شده بود و فعالان مدنی و رهبران محلی برای مطرح کردن تازه‌ترین جنجال مربوط به مراکز داده در آنجا حضور داشتند.
شرکت متا که با سرعت در حال توسعه زیرساخت‌های مراکز داده برای پشتیبانی از برنامه‌های هوش مصنوعی خود است، قصد داشت پردیسی یک میلیارد دلاری در این منطقه احداث کند.
براساس اسناد شهری و گزارش‌های خبری، این شرکت سال گذشته توافق مربوط به پروژه را به‌صورت محرمانه پیش برده بود. متا برای این کار از یک شرکت با مسئولیت محدود خصوصی و توافق‌نامه‌های عدم افشای اطلاعات با مقام‌های محلی استفاده کرده بود.
پس از آنکه مشخص شد متا پشت این پروژه قرار دارد، این غول شبکه‌های اجتماعی و مقام‌های دولتی شهر پیکوا اعلام کردند که طرح مذکور سرمایه‌گذاری اقتصادی قابل توجهی را به منطقه وارد خواهد کرد.
متا در بیانیه‌ای به مجله تایم اعلام کرد که در حال بازبینی نحوه استفاده خود از توافق‌نامه‌های عدم افشای اطلاعات است.
لئونارد در این نشست پای صحبت‌های آلیشا لانگ، ۴۲ ساله، نشست؛ زنی که نگران آلودگی آب چاه محل زندگی خود بود. لانگ که از اعضای ثبت‌نام‌شده حزب جمهوری‌خواه است، از محرمانه نگه داشتن پروژه و افشای خبر پرداخت پاداش‌های سه هزار دلاری از سوی شهرداری به چند مقام محلی پس از جلب سرمایه‌گذاری متا خشمگین بود.
در واکنش به این اتفاقات، ساکنان معترض موفق شدند با جمع‌آوری امضا، طرحی را به برگه رای‌گیری ماه نوامبر اضافه کنند که هدف آن برکناری شهردار پیکوا و چند مقام منتخب دیگر است.
لئونارد ۴۸ ساله، استاد پیشین برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای در دانشگاه ایالتی اوهایو است. او با ریشی کوتاه و لحنی ساده و بی‌تکلف صحبت می‌کند.
در شرایط عادی، یک نامزد ترقی‌خواه در حوزه انتخابیه‌ای که طی ۱۵ سال گذشته در اختیار جمهوری‌خواهان بوده، شانس چندانی برای پیروزی نداشت.
مایک کری، نماینده کنونی این حوزه و لابی‌گرپیشین صنعت زغال‌سنگ، دو سال پیش با اختلاف ۱۳ واحد درصد پیروز شده بود.
اما زمانی که لئونارد در ماه مه نامزد نهایی حزب دموکرات شد، ساکنان این حوزه انتخابیه که شهر گروو سیتی را نیز در بر می‌گیرد، به شدت از موضوع مراکز داده خشمگین بودند.
لئونارد از تیم انتخاباتی خود خواست پرسشی درباره مراکز داده به نظرسنجی‌های انتخاباتی اضافه کند. نتایج نشان داد بیش از ۷۰ درصد رای‌دهندگان احتمالی در حوزه پانزدهم خواهان اختیار و نظارت بیشتر بر محل احداث و نحوه فعالیت مراکز داده هستند.
او در مصاحبه‌ای در یک فضای کار اشتراکی مدرن در کلمبوس توضیح می‌دهد: «اگر قرار بود این موضوع را به محور پیام‌های انتخاباتی خود تبدیل کنیم، باید با داده‌های کمی آنچه را از گوش دادن به مردم فهمیده بودیم، تایید می‌کردیم؛ اینکه مراکز داده اکنون یکی از فراگیرترین موضوعات فراحزبی در مرکز اوهایو هستند».
لئونارد مراکز داده را «نماد سرمایه‌داری غارتگر» می‌داند؛ تاسیساتی که شرکت‌های بزرگ و دور از محل احداث آن‌ها، هزینه افزایش برق و تهدیدهای زیست‌محیطی را بر دوش جوامع محلی می اندازند و چهره مناطق را تغییر می‌دهند.
او معتقد است این پروژه‌ها نگرانی ساکنانی را تشدید کرده‌اند که پیش‌تر شاهد از دست رفتن مشاغل صنعتی و کارخانه‌ای در پی انتقال فعالیت شرکت‌ها به خارج از کشور بوده‌اند و اکنون بیم آن دارند که در اقتصاد مبتنی بر هوش مصنوعی نیز بار دیگر بازنده باشند.
لئونارد می‌گوید: «مردم احساس می‌کنند حتی نتوانستیم انقلاب قبلی، یعنی جهانی شدن، را مدیریت کنیم و حالا انقلاب دیگری را به ما تحمیل می‌کنند. آن‌ها این کار را در حیاط خانه‌های ما انجام می‌دهند. آن‌ها به شیوه زندگی ما حمله می‌کنند».
البته هنوز مشخص نیست موج مخالفت با مراکز داده بتواند لئونارد را در حوزه‌ای که به‌شدت جمهوری‌خواه است، به رقیبی جدی تبدیل کند. هیچ نظرسنجی مستقل و غیرحزبی درباره این رقابت منتشر نشده و مناظره عمومی نیز برگزار نشده است.
از سوی دیگر، کری با جمع آوری چهار میلیون دلار کمک مالی، در مقایسه با ۱.۲ میلیون دلار لئونارد، برتری چشمگیری در منابع مالی کارزار انتخاباتی دارد.
با این حال، افزایش اخیر هزینه‌های تبلیغاتی علیه لئونارد نشان می‌دهد جمهوری خواهان ممکن است تا اندازه‌ای نگران باشند. اما دموکرات‌ها در برخی دیگر از رقابت‌های انتخاباتی اوهایو فرصت روشنی برای بهره‌برداری از این موضوع می‌بینند.
مراکز داده عامل نابرابری اقتصادی؟!
در یک روز پاییزی خنک، شرود براون در جریان تجمع کوچکی مقابل یک مرکز خرید در شهرستان فرانکلین پشت تریبون رفت.
او سخنانش را با موضوع نابرابری اقتصادی آغاز کرد؛ همان محورهایی که طی ۱۸ سال حضورش در سنای آمریکا بارها برای هواداران و فعالان دموکرات مطرح کرده بود؛ اما سپس به حمله‌ای سیاسی روی آورد که شاید حتی یک سال پیش با استقبال چندانی مواجه نمی‌شد.
براون درباره رقیب جمهوری‌خواه خود، جان هستِد، گفت: «این مراکز داده به لطف جان هستد وارد اوهایو شده‌اند. آن‌ها وارد جوامع محلیمی‌شوند، زمین‌ها را می‌بلعند، آب را می‌بلعند و بعد هم از معافیت‌های مالیاتی هنگفت برخوردار می‌شوند».
براون پس از سه دوره حضور در واشنگتن، در انتخابات سال ۲۰۲۴ شکست خورد؛ انتخاباتی که در آن ترامپ برای سومین بار پیاپی در اوهایو پیروز شد. اکنون موضوع مراکز داده به محور اصلی تلاش او برای بازگشت به قدرت تبدیل شده است.
براون در سخنرانی‌های انتخاباتی، پست‌های شبکه‌های اجتماعی و تبلیغات تلویزیونی، هستد را به دلیل نقشی که در دوران معاونت فرمانداری ایالت در گسترش مراکز داده داشت، مسئول می‌داند.
بر اساس گزارش اتاق بازرگانی اوهایو، این ایالت از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۴ حدود ۲.۵ میلیارد دلار مشوق مالی برای مراکز داده در نظر گرفته است؛ از جمله معافیت‌هایی در مالیات فروش و مالیات بر املاک.
البته همین گزارش برآورد می‌کند که این مراکز دو برابر این میزان درآمد وارد خزانه ایالت کرده‌اند.
در آن زمان، هستد نیز مانند بسیاری از رهبران سیاسی هر دو حزب، از شرکت‌های فناوری مانند گوگل و آمازون که پردیس‌های گسترده مراکز داده را در اوهایو احداث می‌کردند، به عنوان عاملی برای تقویت اقتصاد ایالت استقبال می‌کرد.
ایمی ناتوس، سخنگوی کارزار انتخاباتی هستد، انتقادهای براون را ریاکارانه خوانده و یادآوری کرده است که خود براون در سال ۲۰۱۵ از پروژه مرکز داده خدمات وب آمازون در اوهایو حمایت کرده و آن را «خبر فوق العاده‌ای» دانسته بود.
اکنون هستد در موضوع مراکز داده موضعی تدافعی گرفته است. او از لایحه‌ای در مجلس سنا حمایت کرده بود که شرکت‌های فعال در این حوزه را ملزم می‌کرد هزینه ارتقای شبکه برق را بپردازند؛ لایحه‌ای که در نهایت با مخالفت دموکرات‌ها متوقف شد.
هستد معتقد است تصمیم‌گیری درباره مراکز داده باید در سطح محلی انجام شود.
نظرسنجی‌ها رقابت انتخاباتی او و براون را نزدیک و غیرقابل پیش‌بینی نشان می‌دهند. با این حال، نظرسنجی اخیر نیویورک‌تایمز و مؤسسه سیِنا نشان داد اوهایو یکی از پنج ایالت متمایل به جمهوری‌خواهان است که نامزدهای دموکرات در رقابت‌های سنا در آن‌ها عملکردی فراتر از انتظارات داشته‌اند.
چهار ایالت دیگر آلاسکا، آیووا، کانزاس و تگزاس هستند. بخشی از این وضعیت به آن بازمی‌گردد که رای‌دهندگان معتقدند نامزد دموکرات‌ها در مدیریت موضوع مراکز داده عملکرد بهتری خواهد داشت.
دموکرات‌ها مشتاقند از این برتری استفاده کنند.
«دکتر ایمی اکتون»، نامزد دموکرات فرمانداری اوهایو،خواستار توقف مشروط ساخت مراکز داده شده است؛ توقفی که تا زمان برآورده شدن مجموعه‌ای از الزامات ادامه خواهد داشت.
این الزامات شامل پرداخت کامل هزینه برق مصرفی توسط خود مراکز داده، رعایت استانداردهای زیست محیطی و مشارکت در توافق نامه‌های منافع اجتماعی با جوامع محلی است.
ویک راماسوامی، نامزد جمهوری‌خواه فرمانداری، نیز خواستار آن شده است که مراکز داده عظیم و مقیاس بالا هزینه برق مصرفی خود را بپردازند و استانداردهای کیفیت هوا و آب را رعایت کنند.
اکتون در عین حال از راماسوامی به دلیل خودداری از تعهد به فروش سرمایه‌گذاری‌هایش در سهام شرکت‌های فناوری و هوش مصنوعی انتقاد کرده و این دارایی‌ها را مصداق تعارض منافع دانسته است.
الگوی مشابهی در ایالت‌های دیگر نیز دیده می‌شود. در تگزاس، جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات‌ها برای مجلس سنا و کن پکستون، رقیب جمهوری‌خواه او، هر دو پیشنهادهایی برای اعمال محدودیت‌های بیشتر بر مراکز داده مطرح کرده‌اند و یکدیگر را به برخورداری از حمایت مالی اهداکنندگان نزدیک به صنعت فناوری متهم می‌کنند.
گرگ ابوت، فرماندار جمهوری‌خواه تگزاس که خود در رقابتی غیرمنتظره و نزدیک برای انتخاب مجدد قرار دارد، تا زمان تکمیل یک حسابرسی، توقف موقت ساخت مراکز داده جدید را اعمال کرده است.
در آیووا نیز مراکز داده به یکی از نقاط اختلاف اصلی در رقابت میان جاش تورک، نامزد دموکرات‌ها برای سنا و اشلی هینسون، نامزد جمهوری‌خواهان، تبدیل شده‌اند. تورک خواهان اعمال محدودیت بر این مراکز است، در حالی که هینسون بر ضرورت واگذاری اختیار تصمیم‌گیری به جوامع محلی تأکید می‌کند.
وقتی توسعه اقتصادی به چالش تبدیل می‌شود
آیک استیج نخستین بار در سال ۱۹۸۸ شهردار گروو سیتی شد. او که بانکدار بازنشسته است و در تاسیس اتاق بازرگانی محلی نیز نقش داشته، قیمت نسبتاً پایین زمین، موقعیت جغرافیایی مناسب و فضای کسب و کار مطلوب را از دلایل تماس‌های پی‌درپی توسعه‌دهندگان و سرمایه‌گذاران با شهرداری طی سال های گذشته می‌داند.
شرکت‌هایی مانند «امریکن نیتریل»، تولیدکننده تجهیزات پزشکی، در این شهر مستقر شده‌اند. سه بیمارستان و دو مرکز پژوهش علمی نیز در گروو سیتی فعالیت می‌کنند.
استیج در مصاحبه‌ای در ساختمان شهرداری، جایی که نقشه‌های رنگارنگ منطقه دیوارهای آن را پوشانده‌اند، می‌گوید: «شهرهای زیادی نمی‌توانند چنین ویژگی هایی را به خود نسبت دهند».
استیج همچنان در پی توسعه بیشتر گروو سیتی است. این شهر در سال ۲۰۱۸ چشم‌اندازی را تصویب کرد که شامل بهبود گزینه‌های حمل‌ونقل، افزایش پارک‌ها و توسعه مناطق چندمنظوره بود. مقام‌های شهری همچنین بیش از ۹ هزار هکتار زمین کشاورزی و اراضی خالی را برای تبدیل به مناطق توسعه صنعتی سبک در نظر گرفته بودند.
هفت سال بعد، شرکت «هدواترز سایت دولوپمنت» که مایکل لبو، مدیر پیشین زیرساخت مراکز داده گوگل، آن را تأسیسکرده بود، به ایده مشابهی رسید. این شرکت با مالکان زمین در منطقه‌ای روستایی در جنوب محدوده شهری گروو سیتیتماس گرفت. یکی از این املاک متعلق به خانواده پتیاسپیلمن بود که پیشنهاد فروش را رد کرد.
اسپیلمن می‌گوید: «بیشتر ما پیشنهادشان را نپذیرفتیم.» با این حال، همه مالکان چنین تصمیمی نگرفتند. تا بهار امسال، هدواترز توانسته بود با جلب رضایت تعداد کافی از صاحبان املاک، زمین مورد نیاز پروژه را یکپارچه کند.
نمایندگان هدواترز در دو نشست اطلاع‌رسانی در ماه آوریل که در یک بانک غذای محلی برگزار شد، طرحی را با عنوان «پروژه میپل» به ساکنان معرفی کردند.
این شرکت اعلام کرد قصد دارد پروژه ۶.۹ میلیارد دلاری را به یک شرکت فناوری نامشخص بفروشد. همچنین وعده داد از الزامات کاربری زمین و مقرراتی حمایت کند که برای حفظ منافع جامعه محلی طراحی شده‌اند و خریدار نهایی نیز ملزم به رعایت آن‌ها خواهد بود.
این الزامات شامل محدودیت ارتفاع ساختمان‌ها به ۱۰۰ فوت (حدود ۳۰ متر)، استفاده از پوشش گیاهی برای پنهان کردن تاسیسات و رعایت سطحی از آلودگی صوتی بود که از صدای ماشین ظرف‌شویی بلندتر نباشد.
هدواترز اعلام کرد اینپروژه ۲۵۰ شغل دائمی ایجاد خواهد کرد، هزینه انرژی مصرفی خود را می‌پردازد و برای کاهش مصرف آب اقدامات احتیاطی انجام می‌دهد.
با این حال، از نگاه فعالان محلی، خودداری هدواترز از اعلام نام شرکتی که در نهایت مالک مرکز داده خواهد شد، نگران‌کننده بود.
جن بلت، یکی از ساکنان منطقه، می‌گوید: «آن‌ها از پاسخ دادن مستقیم به تقریبا همه پرسش‌های ما طفره می‌رفتند. افراد زیادی با عصبانیت جلسه را ترک کردند». این خشم، فعالان محلی را برای مقابله با پروژه مصمم‌تر کرد.
بلت طوماری را به جریان انداخت که در آن از شورای شهر خواسته شده بود با هرگونه درخواست آتی برای احداث مراکز داده مخالفت کند.
اعضای این گروه همچنین اطلاعات منفی درباره اینتاسیسات را در صفحات شخصی خود در شبکه‌های اجتماعی و گروه‌های پرمخاطب فیس‌بوک منتشر کردند و تابلوهایی با عبارت «نه به مراکز داده» در نزدیکی محل پیشنهادی پروژه نصب کردند.
ماه بعد، محمد عمر، عضو ۲۶ ساله شورای شهر گروو سیتی، اعلام کرد در حال تدوین قانونی برای اعمال توقف ۱۲ ماهه ساخت مراکز داده در این شهر است.
هدواترز در واکنش، نامه‌ای برای اعضای شورای شهر ارسال کرد و هشدار داد که چنین توقفی ممکن است حقوق این شرکت در برخورداری از روند قانونی عادلانه را نقض کند.
با این حال، لبو اعلام کرد شرکت برنامه‌ای برای شکایت قضایی ندارد. اما همین تهدید حقوقی تلویحی، در آستانه رای‌گیری درباره توقف پروژه، مخالفت‌های محلی را تشدید کرد.
در ماه ژوئن، پیشنهاد توقف یک‌ساله ساخت مراکز داده با شش رای موافق در برابر یک رای مخالف تصویب شد.
این پیروزی، فعالان مخالف مراکز داده در گروه «پروتکت گروو سیتی» را به ادامه مبارزه ترغیب کرد. آن‌ها معتقد بودند توقف یک ساله کافی نیست.
به همین دلیل، اصلاحیه ای پیشنهادی برای منشور شهر تدوین کردند؛ منشوری که در عمل نقش قانون اساسی و چارچوب اصلی اداره شهر را ایفا می‌کند.
بر اساس این اصلاحیه، شهرداری اجازه نخواهد داشت درخواست‌های تغییر کاربری زمین برای پروژه‌هایی را تصویبکند که دست‌کم ۵۰ هکتار وسعت دارند، در اوج ظرفیت بیش از ۲۰ مگاوات برق مصرف می‌کنند یا مصرف آب آن‌ها از ۵۰۰ هزار گالن در روز فراتر می‌رود؛ مگر آنکه اکثریت رای دهندگان در یک همه پرسی عمومی از پروژه حمایت کنند.
فعالان برای جلب حمایت عمومی، به بازارهای محلی کشاورزان، پارک‌ها و رویدادهای ورزشی رفتند و از مردم خواستند برای قرار گرفتن این اصلاحیه در برگه رای‌گیری ماه نوامبر، طومار را امضا کنند. آن‌ها تنها طی چند هفته موفق شدند امضای کافی جمع‌آوری کنند.
شهری که بر سر مراکز داده دوپاره شده است
براساس ایمیل‌هایی که مجله تایم به آن‌ها دست یافته، مقام‌های شهری با نگرانی اخبار مربوط به موج مخالفت با مراکز داده در اوهایو و سایر مناطق را دنبال می‌کردند.
آن‌ها هشدار داده بودند که اصلاحیه پیشنهادی منشور شهر نه‌تنها پروژه هدواترز را با مانع روبه‌رو می‌کند، بلکه شیوه تصویب تمام توافق‌های توسعه‌ای آینده را به طور اساسی تغییر خواهد داد.
به اعتقاد این مقام‌ها، اصلاحیه ممکن است حتی مانع توسعه سازمان‌های موجود، از جمله کلیساها، بیمارستان‌ها و مدارس شود؛ زیرا فرایندهای اداری و قانونی بیش از اندازه دشواری را بر آن‌ها تحمیل می‌کند.
منتقدان اصلاحیه می‌گویند ساکنان شهر هم‌اکنون نیز از طریق فرایند معمول تصویب طرح‌هایشهری فرصت دارند درباره پروژه‌های توسعه‌ای آینده اظهارنظر کنند.
استیو فانک، ۷۰ ساله، که یک نمایشگاه خودرو در گروو سیتی اداره می‌کند، می‌گوید: «این موضوع بر کسب‌وکارها تأثیر می‌گذارد. بر مدارس ما تاثیر خواهد گذاشت و بر مالیات‌های ما نیز اثر می‌گذارد».
شهرداری با ارسال نامه‌هایی برای ساکنان تلاش کرده است پیامدهای احتمالی این اصلاحیه را برای آن‌ها توضیح دهد. در گروه‌های فیس‌بوکی نیز اختلاف نظرها درباره این موضوع به مشاجره‌های شخصی و تلخ تبدیل شده است.
عمر می‌گوید: «اوضاع بد است. تقریبا این احساس را دارم که شهر از هم شکافته شده است».
از نگاه استیج، شرکت‌های فناوری در معرفی مزایایی که مراکز داده برای جوامع محلی به همراه دارند، عملکرد ضعیفی داشته‌اند و همین مسئله به گسترش نگرانی‌های عمومی درباره این صنعت دامن زده است.
او موج مخالفت‌ها را به نگرانی‌های آمریکایی‌ها در قرن نوزدهم درباره گسترش شبکه راه‌آهن تشبیه می‌کند؛ زمانی که کشاورزان مناطق روستایی نگران بودند فناوری جدید چه تاثیری بر دام‌هایشان خواهد گذاشت.
آمریکایی‌ها سرانجام به قطارها عادت کردند. با این حال، استیج می‌پذیرد که در حال حاضر در اقلیت افکار عمومی قرار دارد. او سال آینده برای انتخاب مجدد به‌عنوان شهردار رقابت خواهد کرد و می‌گوید: «من در بیشتر انتخابات با اختلاف زیادی پیروز شده‌ام و تاکنون ۱۱ انتخابات را پشت سر گذاشته‌ام. اما هیچ وقت، واقعا هیچ وقت نباید از پیش فرض کنید که پیروز خواهید شد».