خانه‌ای ۴۰۰ ساله در بافت تاریخی یزد پس از مرمتی دقیق، به هتلی تبدیل شده است که اصالت معماری گذشته را حفظ می‌کند.
خانه مینودر در قلب بافت تاریخی یزد، پس از حدود چهار قرن، کاربری تازه‌ای پیدا کرده است. گروه معماری هرندی و هرندی این بنای قدیمی را با رویکرد حفاظت از میراث معماری مرمت کردند و آن را به بوتیک‌هتلی سه‌اتاقه تبدیل کردند. پروژه‌ای به مساحت ۱۴۵ مترمربع که در سال ۲۰۲۱ به پایان رسید. (ArchDaily)
از خانه تاریخی تا مطب دندان‌پزشکی
این بنا در گذشته بخشی از خانه‌ای بزرگ‌تر بود که دیگر اثری از آن باقی نمانده است. در سال ۱۹۵۶، دندان‌پزشکی ساختمان را خرید و حدود ۳۰ سال از آن به‌عنوان مطب استفاده کرد. در این دوره و سال‌های بعد، بخش‌هایی از بنا تغییر کردند؛ اتاق‌هایی زیر خاک مدفون شدند، گچ روی طاق‌ها و طاقچه‌ها را پوشاند و ساختمان مجاور نیز با مصالح ناسازگار به ساختار قدیمی آن آسیب زد.
معماران در جریان مرمت، تلاش کردند تا جای ممکن شکل اولیه خانه را بازگردانند. آن‌ها با کنار زدن لایه‌های اضافه، اتاق‌های پوشیده‌شده، طاق‌ها و طاقچه‌های پنهان را آشکار کردند. همچنین بقایای ورودی دیگری را یافتند که ساختار اصلی خانه را بهتر نشان می‌داد.
مرمت با کمترین مداخله
در بازسازی خانه مینودر، معماران از مصالح سازگار با بنای قدیمی و روش‌های برگشت‌پذیر استفاده کردند تا تغییرات جدید به ساختار تاریخی آسیب نزنند. آن‌ها همچنین بخش‌های اصیل را از عناصر تازه متمایز نگه داشتند و به‌جای بازسازی ظاهری و تقلید دقیق از گذشته، اصالت باقی‌مانده بنا را حفظ کردند.
یکی از مداخلات شاخص پروژه، راه‌پله مارپیچی فلزی است که دسترسی به پشت‌بام و زیرزمین را فراهم می‌کند. انتخاب فلز به تمایز این بخش جدید از ساختار قدیمی کمک می‌کند.
امکانات امروزی در فضایی تاریخی
حیاط کوچک خانه با حوض و فواره، فضای دلنشینی برای استراحت مهمانان فراهم می‌کند. شیشه‌های رنگی نیز نور ورودی به اتاق‌ها را تعدیل می‌کنند و در کنار امکانات مدرن، فضای اقامت را شکل می‌دهند.
معماران در طراحی به دسترس‌پذیری نیز توجه کرده‌اند. رمپی از خیابان تا اتاق طبقه همکف ساخته‌اند و این اتاق را برای استفاده افراد ویلچرنشین تغییر داده‌اند. به این ترتیب، خانه مینودر علاوه بر حفظ بخشی از معماری تاریخی یزد، امکان اقامت راحت‌تر را برای گروه‌های بیشتری از گردشگران فراهم می‌کند.
