عصرایران- عفونت های چشمی از مشکلات شایعی هستند که ممکن است بر اثر باکتری ها، ویروس ها، قارچ ها یا انگل ها ایجاد شوند. برخی از این عفونت ها خفیف اند و خودبه خود بهبود می یابند، اما بعضی دیگر می توانند در مدت کوتاهی به قرنیه آسیب بزنند و بینایی را تهدید کنند. تشخیص به موقع و درمان مناسب، به ویژه در افرادی که از لنز تماسی استفاده می کنند، اهمیت زیادی دارد.
قرمزی چشم می تواند از علائم ورم ملتحمه باشد؛ وضعیتی که در آن غشای پوشاننده سطح داخلی پلک و بخش سفید چشم ملتهب می شود. البته قرمزی همیشه به معنای عفونت نیست و ممکن است در اثر خشکی چشم، حساسیت یا تحریک ناشی از مواد شیمیایی نیز رخ دهد.
ترشحات غلیظ زرد یا سبز ممکن است در عفونت باکتریایی دیده شوند. ترشحات آبکی نیز در عفونت های ویروسی شایع اند. با این حال، نوع ترشح به تنهایی برای تشخیص علت بیماری کافی نیست.
درد قابل توجه یا رو به افزایش می تواند نشانه درگیری قرنیه یا بافت های عمقی تر چشم باشد. اگر درد چشم با قرمزی شدید یا کاهش بینایی همراه شود، ارزیابی فوری پزشکی ضروری است.
اگر نور معمولی باعث درد یا ناراحتی چشم می شود، احتمال التهاب قرنیه یا عنبیه مطرح است. حساسیت جدید و قابل توجه به نور، به ویژه همراه با درد، نباید نادیده گرفته شود.
تاری دیدی که با پلک زدن برطرف نمی شود یا کاهش ناگهانی بینایی از علائم هشداردهنده است. عفونت قرنیه و برخی التهاب های داخل چشم می توانند به بینایی آسیب بزنند و نیازمند بررسی فوری هستند.
تورم پلک ممکن است در التهاب پلک یا عفونت های سطحی رخ دهد. اما اگر تورم به سرعت گسترش یابد، با تب همراه شود یا حرکت دادن چشم دردناک باشد، احتمال عفونت عمقی اطراف چشم مطرح است و مراجعه فوری به اورژانس ضرورت دارد.
احساس شن ریزه در چشم، سوزش یا ناراحتی هنگام پلک زدن می تواند در اثر خشکی چشم، التهاب یا آسیب سطح قرنیه ایجاد شود. اگر این علائم پس از استفاده از لنز تماسی شروع شده اند، باید احتمال کراتیت عفونی را جدی گرفت.
اشک ریزش ممکن است در عفونت های ویروسی، تحریک سطح چشم یا آسیب قرنیه دیده شود. همراهی آن با درد، قرمزی یا حساسیت به نور اهمیت بیشتری دارد.
قرنیه به طور طبیعی شفاف است. ایجاد لکه سفید یا کدورت جدید روی آن، به ویژه در فردی که از لنز تماسی استفاده می کند، می تواند نشانه زخم یا عفونت قرنیه باشد. این وضعیت نیازمند معاینه فوری چشم پزشک است.
استفاده نادرست از لنزهای تماسی یکی از عوامل مهم خطر، به ویژه برای کراتیت میکروبی است. خوابیدن با لنز، شست وشوی آن با آب شیر، استفاده مجدد از محلول قدیمی و تمیز نکردن مناسب قاب لنز می توانند خطر عفونت را افزایش دهند.
تماس دست آلوده با چشم، استفاده مشترک از حوله یا لوازم آرایش چشم و تماس نزدیک با فرد مبتلا به بعضی عفونت های مسری نیز ممکن است به انتقال عفونت کمک کند. ضعف سیستم ایمنی و آسیب دیدگی سطح چشم از دیگر عوامل خطر هستند.
درمان به علت بیماری بستگی دارد. بسیاری از موارد ورم ملتحمه ویروسی بدون آنتی بیوتیک بهبود می یابند، اما عفونت های باکتریایی ممکن است به قطره یا پماد آنتی بیوتیک نیاز داشته باشند. در عفونت های قارچی یا انگلی، درمان متفاوت است و برخی موارد به رسیدگی تخصصی و فوری نیاز دارند.
از قطره های آنتی بیوتیک یا کورتونی به صورت خودسرانه استفاده نکنید؛ قطره های کورتونی می توانند بعضی عفونت ها، به ویژه عفونت های هرپسی قرنیه، را تشدید کنند. همچنین، تا زمان برطرف شدن علائم و مشخص شدن علت بیماری، از لنز تماسی استفاده نکنید.
اگر کاهش بینایی، درد شدید، حساسیت قابل توجه به نور یا کدورت قرنیه دارید، منتظر بهبود خودبه خودی نمانید و همان روز به چشم پزشک یا اورژانس مراجعه کنید. درد شدید همراه با تهوع، سردرد یا دیدن هاله دور چراغ ها نیز می تواند نشانه یک وضعیت اورژانسی غیرعفونی باشد.
در صورت بروز علائم چشمی، به ویژه نشانه های هشداردهنده، تشخیص علت و انتخاب درمان مناسب باید با نظر پزشک انجام شود.