شیراز-ایرنا-کودکان لامرد و میناب هنوز معنای جنگ را نمی‌دانستند؛ همان‌طور که هزاران کودک غزه ندانستند چرا خانه، مدرسه و زمین بازی‌شان به میدان مرگ بدل شد. از ورزشگاه لامرد و مدرسه میناب تا غزه پرسش یکی است، وقتی کودک و غیرنظامی هدف قرار می‌گیرند، جهان تا کجا می‌تواند نامش را «خسارت جانبی» بگذارد؟
به گزارش خبرنگار ایرنا، در حالی که جهان هنوز سوگوار کودکان غزه است، صدای انفجار در ورزشگاه لامرد و مدرسه میناب نشان داد که مرگ کودکان، نه یک حادثه دور، بلکه زخمی است که هر روز تازه می‌شود.
۹ اسفند ۱۴۰۴ ورزشگاه لامرد جای ورزشکاران بود، نه جای سلاح‌های جدید. اما آنچه اتفاق افتاد، کمتر از یک میدان جنگ نبود. میان قربانیان، کودک ۲ سالهای بود که هنوز معنای جنگ را نمی‌دانست.
معاون وزیر خارجه ایران گفت: ورزشگاه پر از جمعیت، به آزمایشگاه سلاح تبدیل شد. این جمله کوتاه، سنگین‌تر از هر تحلیل سیاسی است.
همان روزها، مدرسه‌ای در میناب هدف قرار گرفت و ۱۶۸ دانش‌آموز و معلم، دیگر به خانه بازنگشتند. کیف‌ها، دفترهای نیمه نوشته و صندلی‌های خالی، سند خاموش این جنایت هستند.
تداوم جنایت در غزه
بر پایه برخی آمارها، بیش از ۲۱ هزار کودک هنگام رسیدن به بیمارستان جان باختند، بیش از یکهزار تن از آنان کمتر از یک سال داشتند، کودکانی که هنوز راه رفتن و حرف زدن را نیاموخته بودند.
هزاران کودک یتیم شدند، ده‌ها هزار کودک امروز گرسنه‌اند و دنیا در خاموشی مطلق به سر می‌برد.
چرا لامرد و میناب را باید کنار غزه دید؟
امروز لامرد و میناب را باید کنار غزه دید؛ چون شلیک‌کننده یکی است.
در غزه، بمب‌های اسرائیلی میان خانه‌ها و مدرسه‌ها آزمایش شدند؛ در لامرد، ورزشگاه پر از جمعیت به میدان آزمایش سلاح تبدیل شد؛ در میناب، مدرسه‌ای هدف شد. این‌ها «خطای هدف‌گیری» نیستند؛ الگوی آشنا و تکرار شونده یک ماشین جنگی است که جان غیرنظامیان را می‌گیرد.
جنایتکاری که جریمه نشود، جنایت را تکرار می‌کند؛ از غزه، تا هر جا که آتش بگیرد؛ گفتمان یکی است.
مرگ کودکان لامرد و میناب و مرگ هزاران کودک غزه ۲ خبر جدا نیستند؛ هدف یکی است با ۲ جغرافیا.
جاهلیت مدرن؛ روایت خاموشی‌ناپذیر فجایع غزه، میناب و لامرد
عضو جامعه اساتید حوزه‌های علمیه فارس و مدرس سطوح عالی حوزه علمیه قم با اشاره به جنایات رژیم صهیونیستی در غزه، لامرد و میناب بیان کرد: مردم ما همگی دیدند که چه نسل‌کشی در غزه صورت گرفت و پس از آن چه بر سر مردم و کودکان لامرد و میناب آمد.
حجت‌الاسلام امین رصاف ادامه داد: مجموع این اتفاقات حاکی از یک جاهلیت مدرن است؛ جاهلیتی که نه‌تنها شبیه جاهلیت پیش از بعثت پیامبر (ص) است، بلکه حتی می‌توان گفت از آن نیز پایین‌تر است. در آن روزگار قبایل مختلف به بهانه‌های واهی یکدیگر را می‌کشتند و با یک اتفاق ساده، صدها نفر از یک قبیله و صدها نفر از قبیله دیگر را از پای درمی‌آوردند.
وی افزود: امروز ما در یک جاهلیت مدرن به سر می‌بریم؛ مدعیانی که حتی برای حقوق حیوانات تشکیلات به راه انداخته‌اند اما در دفاع از انسان‌های بی‌گناه و کودکان خاموش مانده‌اند؛ این جاهلیت مدرن بسیار پیشرفته‌تر و بسیار بدتر از جاهلیت هزار سال پیش خودنمایی می‌کند.لامرد و میناب فقط نام ۲ شهر نیستند؛ ادامه همان فریادی هستند که از آوار غزه برخاسته است.
رصاف ادامه داد: جنایتکاران برای بی‌گناه جلوه دادن خود امپراتوری خبری راه‌اندازی کرده‌اند، تا خود را مظلوم نشان دهند و این تصور را در جهان جا بیندازند که بی‌گناه هستند، اما جنایات غزه، لامرد و میناب دست آنها را رو کرده است.
عضو جامعه اساتید حوزه‌های علمیه فارس تصریح کرد: خون کودکان میناب، لامرد و غزه آنها را رها نمی‌کند و یقینا چهره زشت و شیطانی آنها برملا خواهد شد.
رصاف بیان کرد: دشمن جنایتکار به دنبال این است که نقشه خاورمیانه را عوض کند و عملا همه دنیا را تحت سیطره خود درآورد. اما می‌بینیم که وقتی رئیس‌جمهور ملعون این رژیم در سازمان ملل سخنرانی می‌کند، جمع زیادی از مسئولان کشورهای مختلف صحن مجلس را ترک می‌کنند و این‌ها همان بازخورد جنایاتی است که انجام داده‌اند.
وی با بیان اینکه هنوز راه بسیار باقی مانده تا این جنایات در جهان برملا شود، اظهار کرد: این جنایات باید چنان برملا شود که سایر کشورها تلاشی برای نزدیک شدن به آنها نداشته باشند.
رصاف با تاکید بر اینکه مسئله غزه و نسل‌کشی زنان و کودکان این کشور نباید سبک شمرده شود، گفت: اگر مردم فلسطین نبودند اسرائیل جنایتکار تاکنون جمع بسیاری از مردم مسلمان را به شهادت رسانده بود. اگر ما از این مظلومان دفاع نکنیم، آثار آن به خودمان بازمی‌گردد.
وی افزود: مسلمانان و کشورهای اسلامی باید زودتر از این‌ها بیدار می‌شدند، اما امروز بهتر از فرداست. باید همه مسلمانان دست به دست هم دهند و این بیداری به اوج برسد تا دیگر شاهد چنین جنایاتی نسبت به کودکان بی‌گناه نباشیم.
روز نسل‌کشی کودکان و زنان فلسطینی، لامردی و مینابی هشدار امروز است
روز نسل‌کشی کودکان و زنان فلسطینی، یادبود گذشته نیست؛ هشدار برای امروز است. لامرد و میناب فقط نام ۲ شهر نیستند؛ ادامه همان فریادی هستند که از آوار غزه برخاسته است و تا وقتی اسرائیل و آمریکای جنایتکار به هیچ نهاد و سازمانی پاسخگو نباشند، این فریاد خاموش نخواهد شد.
دیروز غزه و فلسطین بود، امروز ایران و سال و سالهای دیگر مشخص نیست کودکان کدام کشور هدف سلاح‌های جدید آمریکا و اسرائیل قرار بگیرند، این یک هشدار و البته حقیقت است.