سی‌دی پراجکت رد دلیل گنجاندن تنظیمات رسمی تسهیل‌کننده بازی در نسخه ریمستر The Witcher 3: Wild Hunt را تشریح کرد.
استودیوی سی‌دی پراجکت رد در نسخه ریمستر The Witcher 3: Wild Hunt قابلیت جدیدی موسوم به Bard's Ballad اضافه کرده است که به بازیکنان اجازه می‌دهد با سازوکارهایی شبیه به کدهای تقلب رسمی، سختی گیم‌پلی را کاهش دهند. وجود ابزارهایی برای حذف محدودیت وزن اینونتوری یا فرسودگی سلاح‌ها، مرز میان چالش‌های سنتی گیمرهای سخت‌گیر و راحتی بازیکنان عادی را بار دیگر به موضوعی بحث‌برانگیز تبدیل کرد.
به‌گزارش آی‌اکس‌بی‌تی گیمز، کارولینا نیویگوفسکا، مدیر تجربه بازی، فلسفه طراحی ابزارهای دسترسی‌پذیری را پاسخ به نیازهای روزافزون جامعه متنوع گیمرها دانست؛ گزینه‌ای که به گیمرها امکان می‌دهد بدون دغدغه‌های فنی فقط روی داستان تمرکز کنند.
کارولینا نیویگوفسکا، مدیر تجربه بازی، گفت:
«حالت Bard's Ballad برای افرادی ایجاد شده است که در تمرکز مشکل دارند؛ از جمله مبتلایان به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD) و کسانی که خستگی شناختی ناشی از شرایطی مانند افسردگی را تجربه می‌کنند. اما فراتر از آن، برای هر کسی ساخته شده است که در دنیای شلوغ احساس خستگی یا فرسودگی دارد. همکارم با شنیدن ایده گفت: پس این حالت برای والدین خسته است؛ دقیقا همین‌طور است. چنین امکانی برای هر کسی کاربرد دارد که می‌خواهد بازی متناسب با نیازش اجرا شود.»
توسعه‌دهندگان در پاسخ به چرایی غیبت چنین تدابیری در زمان عرضه نسخه اولیه، تغییر شیوه زندگی و بار اطلاعاتی جامعه دیجیتال امروزی را برجسته ساختند. جمعیت گیمرها با ورود والدینی که وقت اندکی برای سرگرمی دارند گسترده‌تر شد و سازندگان تصمیم گرفتند سد دشواری‌های طاقت‌فرسا را برای علاقه‌مندان روایت بردارند:
«امروزه بازیکنان بیشتری در جهان حضور دارند و گروه گسترده‌ای با نیازهای بسیار متنوع را تشکیل می‌دهند؛ برای نمونه، تعداد گیمرهایی که والد شده‌اند افزایش یافته است. تغییر مهم دیگر، افزایش بار شناختی در جهان مدرن به شمار می‌رود. محیط دیجیتال پیوسته ما را با محرک‌ها بمباران می‌کند و هر سال به تعداد اعلان‌ها، تبلیغات، فیدها و یادآوری‌ها افزوده می‌شود. هرگز در تاریخ، انسان‌ها روزانه چنین حجم بالایی از اطلاعات دریافت نکرده بودند؛ بنابراین در شرایط کنونی، راه‌های مدیریت بار شناختی بیش از هر زمان دیگری سودمند هستند.»
انتخاب عنوان شاعرانه برای تنظیمات دسترسی‌پذیری نیز بازتابی از هویت داستانی اثر قلمداد می‌شود و فضایی همانند گوش دادن به نغمه‌های راوی قصه فراهم می‌سازد تا کاربر فارغ از استرس و مکانیک‌های پیچیده، در دنیای فانتزی غرق شود:
«پیش از این نام‌های شاعرانه برای تنظیمات دسترسی‌پذیری ندیده بودم و فکر کردم چرا که نه؟ این ایده کاملا با فضای بازی همخوانی دارد. نام انتخابی هدف ما را منتقل می‌کند؛ مثل اینکه در گذشته به ترانه‌سرایی گوش می‌دادید که تصنیف می‌خواند، مشکلات را فراموش می‌کردید و جذب داستان می‌شدید.»