سنندج - ایرنا - ورزشهای همگانی و فعالیتهای بدنی روزمره از جمله پیادهروی، با فراهم کردن فرصتی برای تحرک، تعامل اجتماعی و گذراندن اوقات فراغت در کنار خانواده، میتوانند نقش مؤثری در ارتقای سلامت جسمی و روانی شهروندان داشته باشند؛ فعالیتی ساده و کمهزینه که تجربه گروهی از شهروندان سنندجی، اهمیت آن را در زندگی روزمره نشان میدهد.
به گزارش خبرنگار ایرنا، زندگی پرشتاب امروز، ساعات طولانی کار پشت میز، استفاده مداوم از تلفن همراه و کاهش تحرک بدنی، بسیاری از افراد را به سبک زندگی کمتحرک سوق داده است؛ وضعیتی که توجه به ورزشهای همگانی و گنجاندن فعالیت بدنی در برنامه روزانه را بیش از پیش ضروری میکند.
پیادهروی یکی از در دسترسترین فعالیتهای ورزشی است که بدون نیاز به تجهیزات گرانقیمت و امکانات تخصصی، امکان تحرک را برای گروههای مختلف سنی فراهم میکند. این فعالیت در کنار کمک به حفظ آمادگی جسمانی، میتواند زمینهساز کاهش تنشهای روزمره، افزایش نشاط و تقویت ارتباطات اجتماعی نیز باشد.
تجربه شهروندانی که در یک برنامه پیادهروی خانوادگی در سنندج شرکت کرده بودند، از تأثیر این فعالیت ساده بر سبک زندگی آنها حکایت داشت؛ از نوجوانی که پیادهروی را جایگزین بخشی از اوقات سپریشده با تلفن همراه کرده بود تا سالمندی که سالهاست تحرک روزانه را بخشی از برنامه زندگی خود قرار داده است.
پیادهروی؛ فرصتی برای تحرک و فاصله گرفتن از کمتحرکی
یکی از شرکتکنندگان نوجوان این برنامه که حدود ۱۳ سال داشت، درباره تجربه خود از پیادهروی گفت: در ابتدا کنار گذاشتن خواب و استراحت صبح روز تعطیل برایم کمی سخت بود، اما بهتدریج به این فعالیت علاقهمند شدم و اکنون هر هفته به همراه پدرم در برنامههای پیادهروی و کوهنوردی گروهی شرکت میکنم.
وی افزود: حضور در کنار افراد باتجربه، فرصت خوبی برای یادگیری و کسب تجربه است و باعث شده بخشی از اوقات فراغتم را به فعالیت بدنی اختصاص دهم و کمتر درگیر بازیهای رایانهای و تلفن همراه باشم. همچنین احساس میکنم انرژی بیشتری برای درس خواندن دارم.
تجربه این نوجوان نشان میدهد که ترویج ورزشهای همگانی در میان کودکان و نوجوانان، علاوه بر فراهم کردن فرصتی برای تحرک بدنی، میتواند به غنیسازی اوقات فراغت و تقویت تعاملات اجتماعی آنها کمک کند.
در سوی دیگر این طیف سنی، بانویی حدود ۶۵ ساله قرار داشت که از ۱۵ سال پیش، پیادهروی را به بخش ثابتی از زندگی خود تبدیل کرده است.
وی گفت: بیشتر روزهایم را با پیادهروی آغاز میکنم و تلاش کردهام با وجود افزایش سن، تحرک و حضور در اجتماع را کنار نگذارم. شرکت در برنامههای گروهی پیادهروی و کوهنوردی و همراهی با افراد همسنوسالم، به من روحیه بیشتری داده است.
این بانوی سالمند با اشاره به تجربه خود از دوران پیش از آغاز فعالیت ورزشی افزود: پیش از آنکه پیادهروی را بهطور منظم شروع کنم، بیشتر احساس خستگی و بیحوصلگی داشتم، اما حضور در جمع دوستان و فعالیت بدنی به بهبود روحیهام کمک کرد و باعث شد کمتر احساس انزوا کنم.
تحرک روزانه در برابر فشارهای زندگی شهری
یکی دیگر از شرکتکنندگان، بانویی حدود ۴۰ ساله بود که از تغییر سبک زندگی خود پس از آغاز پیادهروی منظم سخن گفت.
وی اظهار کرد: پیش از این، به دلیل کمتحرکی با اضافهوزن، درد پا و مشکلات تنفسی مواجه بودم، اما با شروع پیادهروی منظم، بهتدریج تغییراتی در وضعیت جسمی خود احساس کردم.
این شهروند افزود: در پایان هفته به همراه خانواده حدود چهار ساعت پیادهروی میکنیم و در روزهای دیگر نیز تلاش دارم پیش از شروع فعالیتهای روزانه، زمانی را به ورزش اختصاص دهم.
وی با اشاره به اهمیت توجه زنان به سلامت خود گفت: مسئولیتهای خانوادگی و شغلی گاهی باعث میشود زنان از تحرک و رسیدگی به سلامتشان غافل شوند، در حالی که اختصاص دادن زمانی در برنامه روزانه به فعالیت بدنی میتواند به حفظ نشاط و بهبود کیفیت زندگی کمک کند.
پیادهروی؛ راهکاری کمهزینه برای مقابله با کمتحرکی
یک مادر شاغل که به همراه فرزندش در این برنامه حضور داشت، نیز درباره انگیزه خود برای شرکت در فعالیتهای ورزشی خانوادگی گفت: بیشتر ساعات هفته را پشت میز میگذرانم و به دلیل تحرک کم، با اضافهوزن، دردهای جسمی و استرسهای کاری مواجه شدهام.
وی افزود: تصمیم گرفتهام در پایان هر هفته به همراه پسرم در برنامههای پیادهروی شرکت کنم تا فعالیت بدنی را به بخشی از زندگیمان تبدیل کنیم. به نظرم این برنامهها علاوه بر فرصتی برای تحرک، باعث میشود زمان بیشتری را در کنار یکدیگر بگذرانیم. همچنین احساس میکنم پسرم در روزهایی که فعالیت بیشتری دارد، با نشاط بیشتری روزش را آغاز میکند و تمرکز بهتری بر درسهایش دارد.
یکی دیگر از شهروندان نیز با اشاره به مشغلههای کاری و خانوادگی خود اظهار کرد: از صبح تا شب درگیر کارهای روزمره هستم و به دلیل کمبود وقت، مدتها ورزش را کنار گذاشته بودم. در این مدت با اضافهوزن و درد پا مواجه شدم، اما پس از آنکه پیادهروی را بهطور منظم در برنامه روزانهام قرار دادم، احساس کردم وضعیت جسمیام بهتر شده است.
وی ادامه داد: پیش از این برای مشکلات جسمی خود به پزشک مراجعه کرده بودم و اکنون تلاش میکنم در کنار پیگیری توصیههای درمانی، با افزایش تحرک و پیادهروی نیز به سلامت خود توجه بیشتری داشته باشم.
ورزش همگانی؛ فرصتی برای ارتقای سلامت جامعه
تجربه این شهروندان، از اهمیت توجه به فعالیتهای بدنی در گروههای مختلف سنی حکایت دارد؛ فعالیتهایی که برای آغاز آنها لزوماً به امکانات ورزشی پیشرفته یا هزینههای سنگین نیاز نیست و میتوان متناسب با شرایط جسمی و توانایی هر فرد، زمانی را به پیادهروی اختصاص داد.
پیادهروی در کنار آثار جسمانی، فرصتی برای حضور در فضای باز، کاهش فشارهای روزمره و تقویت ارتباطات خانوادگی و اجتماعی فراهم میکند. برگزاری برنامههای عمومی و خانوادگی نیز میتواند با ایجاد انگیزه جمعی، افراد بیشتری را به مشارکت در فعالیتهای بدنی ترغیب کند.
کارشناسان سلامت همواره بر ضرورت تحرک منظم متناسب با سن و شرایط جسمی افراد تأکید دارند. در این میان، ترویج فرهنگ پیادهروی، فراهم کردن مسیرهای ایمن و مناسب برای عابران و توسعه فضاهای عمومی قابل استفاده برای همه گروههای سنی، از جمله اقداماتی است که میتواند زمینه مشارکت بیشتر شهروندان در ورزشهای همگانی را فراهم کند.
تجربه شهروندان سنندجی نشان میدهد که گاهی یک تغییر ساده در برنامه روزانه، مانند اختصاص دادن زمانی به پیادهروی، میتواند آغازی برای توجه بیشتر به سلامت و کیفیت زندگی باشد؛ گامی که اگر با تداوم، آگاهی و فراهم بودن امکانات عمومی همراه شود، به تقویت فرهنگ تحرک و نشاط اجتماعی کمک خواهد کرد.
