شکست سنگین خانگی، اعتراض سکوها و تردید درباره ساختار تیم، چلسی را در برابر پرسشی جدی درباره مسیر پروژه‌اش قرار داده است.

طرفداری | لیدز یونایتد چلسی را در استمفوردبریج ۴-۱ شکست داد و برای نخستین بار از سال ۱۹۹۹ در این ورزشگاه پیروز شد. اتلتیک این باخت را نشانه‌ای از مشکلاتی عمیق‌تر از عملکرد ژابی آلونسو می‌داند؛ از آشفتگی تاکتیکی تا تردید درباره تناسب ترکیب چلسی با فوتبال امروز لیگ برتر.

هزاران هوادار لیدز در دقایق پایانی، میان تشویق تیم خود، رو به هواداران میزبان شعار دادند:

این‌همه پول خرج کردید و باز هم آشغالید!

هواداران چلسی جوابی نداشتند و سکوتشان رنگی از پذیرش تلخ داشت. بسیاری در ورزشگاه مانده بودند تا تیم را هو کنند، اما شماری پس از گل چهارم لیدز ورزشگاه را ترک کردند. برندن آرونسون، بازیکن تعویضی لیدز، توپ را از بین پاهای امیلیانو مارتینس به گل تبدیل کرد.

پیش از آن، شماری از هواداران چلسی در محدوده شنیداری جایگاه خبرنگاران، ژابی آلونسو را خطاب قرار دادند:

تو نمی‌دانی داری چه‌کار می‌کنی

فشار بر آلونسو؛ بحران فراتر از یک سرمربی

دوره ماه‌عسل آلونسو، اگر اساساً فرصتی برای آن وجود داشت، ماه گذشته با برد قاطع تاتنهام در استمفوردبریج به پایان رسید. شکست خانگی سنگین برابر تاتنهام و حالا لیدز، حمایت هواداران را فرسوده کرده است. فشار بر سرمربی اسپانیایی بالا رفته و این تحلیل آن را بی‌دلیل نمی‌داند.

آلونسو یک پیش‌فصل کامل را با بسیاری از بازیکنانش گذراند و ۱۴ مسابقه رسمی برای ساختن تیم در اختیار داشت. مصدومیت‌ها کار را دشوار کرده‌اند، اما حتی با حضور ژائو پدرو، مویسس کایسدو، ماکسنس لاکروا و ریس جیمز هم اغلب نظم و نقشه روشنی در بازی چلسی دیده نشده است.

چلسی در ۱۱ بازی نخست لیگ برتر پنج بار برده و پنج بار باخته و در این مدت ۲۰ گل زده و ۲۰ گل دریافت کرده است. در چهار بازی اخیر لیگ هم فقط یک پیروزی داشته؛ بردی خانگی برابر منچستریونایتد در آخرین بازی‌های مایکل کریک به‌عنوان سرمربی لیگ برتر.

منچستریونایتد می‌کوشد از برچسب «باشگاه بحران‌زده» فاصله بگیرد و مائوریسیو پوچتینو را به خدمت گرفته است. این‌که چلسی جای آن را در این بحث بگیرد، به راه‌حل‌هایی بستگی دارد که آلونسو پیش از دیدار جمعه‌شب برابر ناتینگهام فارست پیدا می‌کند. چلسی هنوز فقط دو امتیاز با رتبه چهارم فاصله دارد؛ تا حدی چون به‌جز آرسنال، دیگر تیم‌های سنتی شش تیم بزرگ هم هنوز هویت و مسیر روشنی پیدا نکرده‌اند.

ترکیبی پرستاره، اما نامتناسب با لیگ برتر

ناتوانی آلونسو در پیش بردن برنامه‌اش، یا حتی توضیح روشن آن، نگرانی فزاینده‌ای است. بااین‌حال، محدود کردن بحث به سرمربی، تصویر بزرگ‌تر پروژه بلوکو را نادیده می‌گیرد؛ پروژه‌ای که هواداران لیدز با شعارشان هدف گرفته بودند.

دنیل فارکه، سرمربی لیدز، پس از مسابقه درباره تیم چلسی گفت:

پتانسیل در سطح کلاس جهانی

فارکه درباره بازیکنان چلسی هم گفت:

بازیکنان باورنکردنی

این توصیف‌ها را می‌توان تا حدی تلاشی برای برجسته کردن دستاورد تیم خودش دانست، نه لزوماً ارزیابی بی‌طرفانه از ترکیب حریف. چلسی در سه‌ونیم سال خریدوفروش پیوسته بازیکنان، استعدادهای زیادی جمع کرده و چند ستاره دارد که می‌توانند در هر تیمی بازی کنند. اما شواهد کمتری هست که این ترکیب برای موفقیت در لیگ برتر مدرن ساخته شده باشد.

فارکه گفت بررسی‌های کادرش نشان داده بود چلسی از نظر فیزیکی نسبت به بازی‌های قبلی پیشرفت کرده، اما لیدز باز هم از این تیم جلو زد. آلونسو از این‌که تیمش را زورگوپذیر بدانند به‌وضوح برآشفته می‌شود؛ بااین‌حال، نمایش برایان بروبی در ورزشگاه لایت و دومینیک کالورت-لوین در استمفوردبریج این پرسش را پیش می‌کشد که چه واژه‌ای بهتر از زورگویی می‌توان برای آن به کار برد.

چلسی برابر تیم‌هایی که هوشمندانه و با شدت مداوم پرس می‌کنند، نمی‌تواند با مالکیت توپ جریان بازی را در دست بگیرد. بدون توپ هم غیبت کایسدو کنترل را دشوار می‌کند؛ بازیکنی که ظاهراً بدنش پس از بیش از ۱۵ هزار دقیقه بازی برای باشگاه و کشورش در سه سال گذشته نشانه‌هایی از فرسودگی بروز می‌دهد.

امانوئل امه‌گا با اشتیاق و کیفیتش نشان داد می‌تواند جانشین ژائو پدرو باشد و گل نخست برابر لیدز را هم با ضربه‌ای عالی زد، اما برای اثرگذاری به توپ‌رسانی نیاز دارد. چلسی زیر نظر آلونسو از بازی سازمان‌یافته موقعیت‌های کمی می‌سازد و بار زیادی را برای خلق جادو روی دوش بازیکنانش می‌گذارد.

مورگان راجرز لحظه‌های خوبی دارد، اما توپ‌لو دادن‌های خطرناک هم در کارنامه‌اش دیده می‌شود. کول پالمر از دیدار قبلی لیدز در استمفوردبریج، در جام اتحادیه و ماه سپتامبر، مسابقه‌ای را برای چلسی تعیین‌تکلیف نکرده است. حضور استوائو در ترکیب اصلی برای دومین بازی خانگی پیاپی پیش از شروع مسابقه شور ایجاد کرد، اما این دیدار نشان داد مهارت و انرژی جوانانه‌اش به‌تنهایی تاب‌آوری فیزیکی چلسی را برابر تیمی مثل لیدز بالا نمی‌برد.

فروپاشی آشنا و خطر دور شدن از لیگ قهرمانان

فروپاشی چلسی در نیمه دوم هم نگران‌کننده بود و هم آشنا. آلونسو پس از بازی درباره وضعیت ذهنی بازیکنانش گفت:

بازیکنانم از نظر ذهنی در مقطعی شکننده‌اند

این حرف یادآور سخنان بسیاری از مدیران پیشین پروژه بلوکو بود؛ لحظه‌های شکننده در چهار سال گذشته بارها سراغ چلسی آمده‌اند. فوتبال لیگ برتر بیش از هر زمان دیگری به تیم‌های بزرگی که انسجام تاکتیکی، شدت باثبات و استحکام فرهنگی ندارند رحم نمی‌کند. چلسی بار دیگر برای بازگشت به لیگ قهرمانان اروپا باید بجنگد.