همکاری در چنین مجموعه‌ای فرصت خوبی برای یادگیری بود. در کنار بازیگران باتجربه، آدم بیشتر با اهمیت جزئیات، کنترل احساسات در بازی آشنا می‌شود. از طرف دیگر، تعامل با هم‌بازی‌ها کمک می‌کند روابط میان شخصیت‌ها طبیعی‌تر شکل بگیرد
جوان آنلاین: سریال «کارآگاه علوی ۳» در ادامه مجموعه پلیسی و تاریخی «کارآگاه علوی» ساخته شده و مخاطبان را به فضای اجتماعی و جنایی ایران در سال‌های پایانی دهه ۱۳۱۰ می‌برد؛ دورانی که مناسبات اجتماعی، تحولات سیاسی و شکل‌گیری ساختار‌های انتظامی، زمینه‌ای برای روایت پرونده‌های پیچیده و معما‌های جنایی فراهم می‌کنند. مرجان متقی، بازیگر نقش پری در سریال «کارآگاه علوی ۳»، با اشاره به جذابیت فضای تاریخی و معمایی این مجموعه، معتقد است این سریال در کنار پرونده‌های جنایی، به روابط انسانی و عواطف شخصیت‌ها نیز می‌پردازد و همین ویژگی، آن را از یک اثر پلیسی صرف فراتر می‌برد. در ادامه، گفت‌وگوی جوان با این بازیگر را می‌خوانید.
نخستین چیزی که در سریال «کارآگاه علوی ۳» توجه شما را جلب کرد و باعث شد به حضور در این مجموعه علاقه‌مند شوید، چه بود؟
نخستین چیزی که برایم جذاب بود، فضای متفاوت و خاص این مجموعه بود. «کارآگاه علوی ۳» فقط یک اثر پلیسی نیست، بلکه در دل ماجرا‌های معمایی و جنایی، روابط انسانی و عواطف شخصیت‌ها را نیز به تصویر می‌کشد. نقش پری هم برایم جذابیت خاصی داشت. دختری که در ظاهر منشی ساده‌ای در اداره است، ولی در جریان داستان، زندگی عاطفی و سرنوشتش شکل دیگری پیدا می‌کند. همین تفاوت میان ظاهر آرام شخصیت و اتفاقاتی که برایش رخ می‌دهد، باعث شد این نقش برایم دوست‌داشتنی باشد.
برای شکل دادن به شخصیت پری، تا چه اندازه به فیلمنامه و تحقیق درباره دوران تاریخی روایت تکیه کردید؟
فیلمنامه و تحقیق درباره دوران روایت، هر دو به یک اندازه اهمیت دارند. فیلمنامه به من کمک می‌کرد مسیر داستانی پری، روابط او با دیگر شخصیت‌ها و تحولات روحی‌اش را بهتر بشناسم. از طرف دیگر، شناخت فضای تاریخی آن دوران نیز ضروری بود. زیرا نوع رفتار، شیوه صحبت کردن، ارتباطات اجتماعی و حتی نگاه آدم‌ها به عشق و زندگی با امروز تفاوت داشت. برای باورپذیر شدن پری باید به این جزئیات توجه می‌کردم تا او فقط شخصیتی داستانی نباشد و دختری به نظر برسد که واقعاً در همان دوره زندگی می‌کند. به نظرم در آثار تاریخی، توجه به همین جزئیات است که به شخصیت‌ها هویت می‌بخشد و مخاطب را به دنیای قصه نزدیک می‌کند.
بازی در یک مجموعه تاریخی ـ پلیسی چه تفاوتی با حضور در سریال‌های امروزی دارد و چه دشواری‌هایی برای بازیگر ایجاد می‌کند؟
در آثار تاریخی، بازیگر باید خودش را با دنیایی هماهنگ کند که از نظر سبک زندگی، روابط اجتماعی، پوشش و نوع ارتباط آدم‌ها با دنیای امروز تفاوت دارد. در یک اثر پلیسی تاریخی، حتی جزئیات کوچکی مانند نحوه ورود به اتاق، صحبت کردن با همکاران یا انجام کار‌های اداری می‌تواند بر باورپذیری نقش تأثیر بگذارد. در سریال‌های امروزی، مخاطب با بسیاری از رفتار‌ها و موقعیت‌ها آشناست، ولی در اثری مانند «کارآگاه علوی ۳» باید آن فضا را از نو شناخت و برای مخاطب زنده کرد. به همین دلیل، این نوع کار دقت بیشتری می‌طلبد و تجربه متفاوتی برای بازیگر به همراه دارد. از سوی دیگر، همین فاصله با زندگی امروز فرصتی ایجاد می‌کند تا بازیگر شیوه تازه‌ای برای نزدیک شدن به شخصیت پیدا کند.
چه ویژگی‌هایی در شخصیت پری برای شما جذاب‌تر بود و فکر می‌کنید مخاطب از چه زاویه‌ای می‌تواند با او ارتباط برقرار کند؟
چیزی که در پری برایم جذاب بود، سادگی، تلاش و صداقت اوست. پری در محیط اداره مشغول انجام وظایف روزمره‌اش است، ولی زندگی او فقط به کار خلاصه نمی‌شود. او احساسات، امید‌ها و دنیای شخصی خودش را دارد. ماجرای علاقه کردبچه به پری، بعد عاطفی تازه‌ای به شخصیت او می‌دهد و باعث می‌شود مخاطب او را فراتر از یک منشی و تایپیست ببیند. به نظرم همین وجه انسانی شخصیت است که می‌تواند او را برای مخاطب قابل‌درک کند.
اگر قرار بود یکی از ویژگی‌های شخصیتی خودتان را به پری اضافه کنید، چه خصوصیتی را انتخاب می‌کردید؟
احتمالاً کمی از شوخ‌طبعی خودم را به پری اضافه می‌کردم. برای من مهم بود که پری همان دختری باقی بماند که نویسنده در نظر داشته، در عین حال بتوانم با احساسات و واکنش‌های او ارتباط برقرار کنم. به نظرم ایجاد تعادل میان ویژگی‌های نوشته‌شده شخصیت و درک شخصی بازیگر از او، بخش مهمی از فرایند بازیگری است.
همکاری در چنین مجموعه‌ای فرصت خوبی برای یادگیری بود. در کنار بازیگران باتجربه، آدم بیشتر با اهمیت جزئیات، کنترل احساسات و تأثیر مکث‌ها و نگاه‌ها در بازی آشنا می‌شود. از طرف دیگر، تعامل با هم‌بازی‌ها کمک می‌کند روابط میان شخصیت‌ها طبیعی‌تر شکل بگیرد. در نقشی مانند پری که بخش مهمی از هویتش از طریق ارتباط با همکاران اداره و رابطه عاطفی‌اش با کردبچه شناخته می‌شود، هماهنگی با دیگر بازیگران اهمیت زیادی دارد. به نظرم یکی از بخش‌های ارزشمند این تجربه، همین یادگیری در جریان کار گروهی بود. هرچه ارتباط میان بازیگران دقیق‌تر و طبیعی‌تر باشد، مخاطب نیز راحت‌تر روابط شخصیت‌ها را باور می‌کند.
به نظر شما چه عواملی باعث ماندگاری و جذابیت شخصیت کارآگاه علوی برای مخاطبان تلویزیون شده است؟
فکر می‌کنم دلیل اصلی، ترکیب هوشمندانه معما‌های پلیسی با شناخت شخصیت‌ها و فضای اجتماعی دوران داستان است. مخاطب فقط دنبال این نیست که بداند یک پرونده چگونه حل می‌شود. او دوست دارد با آدم‌های قصه، دغدغه‌هایشان و تصمیم‌هایی که می‌گیرند نیز آشنا شود. شخصیت کارآگاه علوی در فضایی شکل گرفته که روابط انسانی، مناسبات اجتماعی و اتفاقات تاریخی در کنار ماجرا‌های جنایی اهمیت دارند. همین ترکیب باعث می‌شود مجموعه فراتر از یک داستان پلیسی ساده باشد و حتی پس از گذشت زمان نیز جذابیت خود را برای مخاطب حفظ کند. به نظرم زمانی که یک اثر بتواند در کنار ایجاد تعلیق و کنجکاوی، احساسات مخاطب را نیز درگیر کند، فرصت بیشتری برای ماندگار شدن خواهد داشت.
اگر خودتان در موقعیت پری و در شرایط اجتماعی آن دوران قرار می‌گرفتید، در مواجهه با علاقه کردبچه و شکل‌گیری این رابطه چه تصمیمی می‌گرفتید؟
فکر می‌کنم پاسخ به شرایط و رفتار‌های هر دو شخصیت بستگی داشت. علاقه به‌تنهایی برای شکل‌گیری یک رابطه کافی نیست؛ شناخت متقابل، اعتماد و درک خواسته‌های یکدیگر نیز اهمیت دارد. در دنیای آن دوران، محدودیت‌های اجتماعی و شرایط زندگی می‌توانست تصمیم‌گیری را دشوارتر کند. بنابراین، اگر جای پری بودم، سعی می‌کردم در کنار درک احساسات طرف مقابل، به خواسته‌ها و آرامش درونی خودم هم توجه کنم. به نظرم جذابیت این رابطه در داستان نیز به همین پیچیدگی‌های عاطفی و انسانی آن برمی‌گردد؛ روابطی که در آنها احساسات، شرایط اجتماعی و انتخاب‌های فردی بر سرنوشت آدم‌ها تأثیر می‌گذارند.
بخش‌های مربوط به سرنوشت عاطفی پری از دشوارترین قسمت‌های نقش بود؛ به‌ویژه زمانی که او با علاقه کردبچه و در نهایت با مرگ او روبه‌رو می‌شود. این اتفاق فقط حادثه‌ای تلخ در زندگی پری نیست، بلکه نگاه او را به ادامه زندگی و حضورش در آن محیط تغییر می‌دهد. تصمیم او برای استعفا در پایان داستان نیز برای من اهمیت زیادی دارد؛ زیرا باید بتوان این تصمیم را نتیجه مجموعه‌ای از احساسات و اتفاقات دانست، نه صرفاً واکنشی ناگهانی. در چنین لحظه‌هایی، انتقال احساسات شخصیت با ظرافت و بدون اغراق اهمیت زیادی دارد. بازیگر باید بتواند اندوه، سردرگمی و تغییرات درونی شخصیت را به شکلی نشان دهد که برای مخاطب قابل‌باور باشد. برای من مهم بود که تصمیم نهایی پری حاصل مسیری باشد که در طول داستان طی کرده است و مخاطب بتواند دلایل احساسی و انسانی آن را درک کند.
با توجه به ویژگی‌های مجموعه «کارآگاه علوی»، چرا تماشای فصل سوم آن را به مخاطبان پیشنهاد می‌کنید؟
به نظرم «کارآگاه علوی» از آن مجموعه‌هایی است که جذابیتش فقط به معما‌ها و پرونده‌های پلیسی محدود نمی‌شود. فضای تاریخی، طراحی شخصیت‌ها و روابط انسانی، در کنار روند داستان، به مجموعه هویت خاصی می‌دهد. برای من نیز حضور در «کارآگاه علوی ۳» و ایفای نقش پری تجربه ارزشمندی بود؛ زیرا این شخصیت در کنار وظایف ساده و روزمره‌اش در اداره، با ماجرای عاطفی‌ای روبه‌رو می‌شود که سرنوشتش را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
فکر می‌کنم تماشای این سریال برای مخاطبانی که به داستان‌های پلیسی، آثار تاریخی و شخصیت‌های چندوجهی علاقه دارند، تجربه جذابی خواهد بود. این مجموعه فرصتی فراهم می‌کند تا مخاطب در کنار دنبال کردن یک داستان معمایی، با بخشی از فضای اجتماعی و روابط انسانی آن دوران نیز آشنا شود. امیدوارم مخاطبان با شخصیت پری ارتباط برقرار کنند و بتوانند احساسات، دغدغه‌ها و تصمیم‌های او را در بستر داستان درک کنند.