اصفهان-امروز ۲۰ شهید گمنام، پس از سال‌ها دوری از خانه و دیار، میهمان مردمی شدند که شاید نامشان را نمی‌دانند، اما سال‌هاست با نام و راهشان زندگی کرده‌اند.
خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها: آیین تشییع پیکر مطهر ۲۰ شهید گمنام دفاع مقدس صبح امروز از ساعت ۹ از میدان بزرگمهر اصفهان به سمت گلستان شهدای این شهر آغاز شد؛ آیینی که از همان دقایق نخست، پیر و جوان، زن و مرد، خانواده‌های شهدا، کسبه و رهگذران را در کنار یکدیگر قرار داد تا بار دیگر خیابان‌های اصفهان، روایتگر بدرقه مردانی باشد که روزی بی‌صدا از همین سرزمین راهی جبهه‌ها شدند.
تابوت‌ها روی دست مردم حرکت می‌کردند و صدای نوحه و صلوات، در میان خیابان می‌پیچید. بعضی با شاخه‌های گل آمده بودند، برخی عکس شهیدی از خانواده خود را در دست داشتند و گروهی نیز تنها برای ادای دین، مسیر تشییع را قدم‌به‌قدم همراه شدند.
برای بسیاری از حاضران، این مراسم فقط یک آیین رسمی نبود؛ قرار دوباره‌ای بود با نسلی که برای امنیت و آرامش امروز، از جوانی خود گذشت.
شهیدانی که نامشان را نمی‌دانیم، اما دِینمان را می‌دانیم
در میان جمعیت، پیرمردی آرام کنار مسیر ایستاده و نگاهش را از تابوت‌ها برنمی‌دارد. خود را حاج رضا معرفی می‌کند؛ کسبه‌ای قدیمی که مغازه‌اش را برای ساعتی بسته و به مراسم آمده است.
وی در گفتگو با خبرنگار مهر می‌گوید: شاید این شهدا نام و نشانی نداشته باشند، اما برای ما غریبه نیستند. هر کدام از آن‌ها می‌توانستند فرزند همین شهر باشند؛ جوانی که از خانه‌اش خداحافظی کرده و دیگر بازنگشته است.
وی با اشاره به حضور نسل‌های مختلف در مراسم تشییع ادامه می‌دهد: مهم‌تر از هر چیزی این است که جوان‌ها و بچه‌ها هم در این مراسم حضور دارند. باید بدانند امنیت و آرامشی که امروز داریم، آسان به دست نیامده است. این شهدا رفتند تا کشور و مردمشان بمانند.
چند قدم آن‌طرف‌تر، مادری دست فرزند خردسالش را گرفته و در مسیر حرکت می‌کند. گاهی برای او از شهدا می‌گوید و گاهی دستش را محکم‌تر می‌گیرد تا در میان جمعیت گم نشود.
فاطمه، یکی از شهروندان حاضر در مراسم، به خبرنگار مهر می‌گوید: پسرم هنوز کوچک است و شاید معنای همه این اتفاقات را نداند، اما دوست داشتم امروز اینجا باشد. می‌خواهم از کودکی بداند کسانی بودند که از زندگی و خانواده خود گذشتند تا ما امروز در امنیت زندگی کنیم.
وی ادامه می‌دهد: شهدای گمنام برای من یک مفهوم خاص دارند؛ مادر و پدری سال‌ها چشم‌انتظار فرزندشان بوده‌اند و شاید هیچ‌وقت ندانسته‌اند که پسرشان کجا آرام گرفته است. امروز ما به جای خانواده آن‌ها آمده‌ایم تا بگوییم فرزندانتان فراموش نشده‌اند.
در میان جمعیت، حضور خانواده‌های شهدا نیز رنگ و بوی دیگری به مراسم بخشیده است. بانویی که خود را خواهر یکی از شهدای دفاع مقدس معرفی می‌کند، با چشمانی اشک‌بار به تابوت‌ها نگاه می‌کند و می‌گوید هر مراسم تشییع، خاطرات سال‌های انتظار را برای خانواده‌های شهدا زنده می‌کند.
وی در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار می‌کند: برای خانواده‌ای که عزیزش را در راه دفاع از کشور داده، شهید همیشه زنده است. دیدن این جمعیت به ما یادآوری می‌کند که مردم هنوز شهدا را فراموش نکرده‌اند و این برای خانواده‌های شهدا دلگرمی بزرگی است.
وی می‌افزاید: گمنام بودن این شهدا، مسئولیت ما را بیشتر می‌کند. شاید خانواده‌هایشان اینجا نباشند، اما مردم اصفهان امروز خانواده آن‌ها هستند و برای بدرقه‌شان آمده‌اند.
از خیابان‌های شهر تا خانه‌های مردم؛ قرار دوباره با یک خاطره مشترک
مراسم تشییع امروز تنها به حضور خانواده‌های شهدا و نسل‌هایی که روزهای دفاع مقدس را دیده‌اند محدود نشده است. در میان جمعیت، نوجوانانی دیده می‌شوند که آن روزها را هرگز تجربه نکرده‌اند، اما برای همراهی با مراسم آمده‌اند.
علی، دانشجوی جوانی که همراه چند نفر از دوستانش در مراسم حضور دارد، به خبرنگار مهر می‌گوید: شاید نسل ما جنگ را ندیده باشد، اما آثار و نتیجه آن را در زندگی امروزمان می‌بینیم. به نظرم حضور در چنین مراسمی، یک فرصت است تا بفهمیم چه مسیری طی شده تا امروز به اینجا برسیم.
وی ادامه می‌دهد: ما نام خیلی از این شهدا را نمی‌دانیم، اما همین گمنام بودن باعث می‌شود همه آن‌ها را به خودمان نزدیک بدانیم. انگار هر کسی می‌تواند این شهید را برادر خودش بداند.
مسیر تشییع در حالی طی می‌شود که هر بخش از جمعیت، روایت خودش را دارد؛ کاسبی که برای ادای احترام از مغازه بیرون آمده، مادری که فرزندش را همراه خود آورده و سالمندی که شاید خاطرات سال‌های جنگ هنوز برایش زنده است.
یکی از بازاریان حاضر در مراسم نیز به خبرنگار مهر می‌گوید: کار و زندگی همیشه هست، اما بعضی لحظه‌ها باید ایستاد و یادمان بیاید چه کسانی باعث شدند امروز بتوانیم با آرامش زندگی و کار کنیم.
وی با اشاره به حضور مردم در مراسم‌های شهدا می‌افزاید: حضور در این برنامه‌ها فقط برای ادای احترام نیست؛ این مراسم‌ها فرصتی است برای اینکه دوباره کنار هم قرار بگیریم و چیزهایی را که ممکن است در شلوغی زندگی روزمره فراموش کنیم، به یاد بیاوریم.
پیکرهای مطهر ۲۰ شهید گمنام پس از تشییع، برای اقامه نماز به مصلای اصفهان منتقل خواهند شد و در روزهای آینده نیز برنامه‌های عزاداری و وداع با این شهدا ادامه دارد.
از مجموع این ۲۰ شهید، پیکر ۱۰ شهید به‌صورت امانی در مراسم‌های عزاداری حضور خواهند داشت و پس از پایان برنامه‌ها به تهران بازگردانده می‌شوند. پیکر ۱۰ شهید دیگر نیز در نقاط مختلف استان اصفهان آرام خواهند گرفت.
سن شهدای امانی بین ۱۷ تا ۳۶ سال و شهدای تفحص‌شده برای خاکسپاری بین ۱۷ تا ۲۶ سال اعلام شده است؛ جوانانی که در عملیات‌های کربلای چهار و پنج، شلمچه، رمضان، والفجر هشت، خیبر، والفجر سه و تک دشمن به شهادت رسیده‌اند.
۱۰ میهمان برای ماندن؛ روایت ادامه‌دار یک بدرقه
آیین خاکسپاری پیکر ۱۰ شهید گمنام در استان اصفهان از ۲۶ آبان آغاز می‌شود. نخستین مراسم در مدرسه علمیه جامع‌المهدی برگزار خواهد شد و روز ۲۷ آبان نیز مجتمع دادسرای نظامی اصفهان میزبان پیکر مطهر یکی از شهدای گمنام خواهد بود.
بر اساس برنامه‌ریزی انجام‌شده، روز ۲۸ آبان نیز آیین‌های خاکسپاری در منطقه گل‌محمدی، دانشگاه آزاد اسلامی مبارکه، محله حسن‌آباد و روستای کفرود ورزنه برگزار می‌شود و برنامه‌های روز ۲۹ آبان در شهرک سیمرغ، شرکت فولادسازی زرین‌شهر و شرکت صنایع دفاع ادامه خواهد یافت.
اجرای مراسم خاکسپاری در هر مرکز، منوط به آماده‌سازی یادمان شهید و پیشرفت فیزیکی حداقل ۷۰ درصدی ساخت سازه یادمان اعلام شده است؛ یادمان‌هایی که قرار است پس از پایان مراسم، تنها محل دفن چند شهید گمنام نباشند، بلکه به نقطه‌ای برای زنده نگه داشتن خاطره نسلی تبدیل شوند که بی‌هیاهو از همه‌چیز خود گذشت.
صبح امروز، میدان بزرگمهر اصفهان تنها نقطه آغاز یک مراسم تشییع نبود؛ آغاز سفری بود که از میان خیابان‌های شهر گذشت و به خاطره جمعی مردمی رسید که هنوز برای شهدا جا در دل خود دارند.
۲۰ تابوت، روی دست هزاران نفر حرکت کرد؛ تابوت‌هایی که شاید نام صاحبانشان برای همیشه مجهول بماند، اما امروز یک شهر به احترامشان ایستاد.
اصفهان بار دیگر نشان داد که برای بدرقه شهید، شناختن نام و نشانی لازم نیست؛ گاهی یک پرچم، یک تابوت و خاطره‌ای مشترک از سرزمینی که برای حفظ آن خون‌های بسیاری ریخته شده، کافی است تا مردمی از نسل‌های مختلف در کنار هم قرار بگیرند.
و شاید این مهم‌ترین روایت تشییع امروز بود؛ شهیدانی که گمنام آمدند، اما در میان جمعیت تنها نماندند؛ مردمی که نامشان را نمی‌دانستند، اما برای بدرقه‌شان از کار و زندگی گذشتند و بار دیگر با حضورشان نوشتند که بعضی نام‌ها، حتی اگر روی سنگی حک نشده باشند، برای همیشه در حافظه یک شهر باقی می‌مانند.