روایتی مستند از تحولات شهری پایتخت در دوره‌ی پهلوی؛ جایی که در قابی کهن، مدرنیته و سنت در میدان توپخانه به هم گره می‌خورند.
میدان توپخانه یکی از کانون‌های بنیادین پایتخت به شمار می‌رود که در امتداد دهه‌ها دستخوش دگرگونی‌های کالبدی فراوانی شد. تماشای روزگار گذشته از دریچه‌ی عدسی‌های کهن، نه‌تنها سفری دلنشین در دل تاریخ است، بلکه امکان بازخوانی معماری دوران گذار و شیوه‌ی زیست مردم را برای پژوهشگران فراهم می‌آورد.
بررسی اسناد بصری نشان می‌دهد که در دوره پهلوی، سیمای فضاهای عمومی پایتخت شتابان به‌سوی نظمی نوین حرکت کرد. قابی به‌جامانده از بخش شرقی میدان، زاویه‌ای کم‌نظیر از تعامل جامعه با معماری نوین شهری را نمایان می‌سازد؛ جایی که بنای تاریخی بلدیه در جبهه‌ی شمالی و سازه‌ی اصیل بانک بازرگانی در شرق معبر، عظمت روزهای آغازین تجدد را به تصویر می‌کشند.
کشش واقعی این سند تصویری، در تضادهای آشکار میان اجزای متحرک خیابان نهفته است. در میانه معبر، خودروهای کلاسیک به‌صف‌شده در کنار درشکه‌ها و کالسکه‌ی عبوری دیده می‌شوند.