فعال سیاسی اصولگرا در گفت‌وگو با خبرفوری:
فعال سیاسی اصولگرا و رئیس حزب سبز با تأکید بر پیامدهای احتمالی خروج ایران از ان‌پی‌تی گفت: خروج از این پیمان می‌تواند فشارهای بین‌المللی علیه ایران را افزایش دهد و باید تبعات آن را به‌دقت بررسی کرد.
به گزارش خبرفوری، حسین کنعانی‌مقدم در پاسخ به این پرسش که آیا ایران باید از پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (ان‌پی‌تی) خارج شود یا همچنان به عضویت خود در این پیمان ادامه دهد، اظهار کرد: عضویت در ان‌پی‌تی برای جمهوری اسلامی ایران، هم‌زمان دارای فرصت‌ها و محدودیت‌هایی است و تصمیم‌گیری درباره تداوم عضویت یا خروج از آن باید با در نظر گرفتن منافع ملی، ملاحظات امنیتی و پیامدهای سیاسی و بین‌المللی این اقدام صورت بگیرد.
این کارشناس مسائل سیاسی در گفت‌وگو با خبرفوری افزود: با اشاره به عملکرد آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در قبال برنامه هسته‌ای ایران افزود: یکی از انتقاداتی که طی سال‌های گذشته نسبت به عملکرد آژانس مطرح بوده، نگرانی‌ها درباره احتمال انتقال اطلاعات حساس هسته‌ای ایران و سوءاستفاده از داده‌های مرتبط با تأسیسات و فعالیت‌های هسته‌ای کشور است. از این منظر، این پرسش وجود دارد که آیا سازوکارهای نظارتی موجود توانسته‌اند امنیت اطلاعات هسته‌ای ایران را به‌طور کامل تضمین کنند یا خیر.
وی با بیان اینکه ادامه عضویت در ان‌پی‌تی به معنای پذیرش تعهدات و نظارت‌های مشخص بین‌المللی است، تصریح کرد: از یک سو، عضویت در این پیمان می‌تواند زمینه بهره‌مندی از حقوق پیش‌بینی‌شده برای استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای را فراهم کند و از سوی دیگر، محدودیت‌ها و تعهداتی را برای کشور به همراه دارد. بنابراین، نمی‌توان بدون بررسی دقیق هزینه‌ها و دستاوردهای هر دو گزینه، صرفاً بر ماندن در پیمان یا خروج از آن تأکید کرد.
کنعانی‌مقدم ادامه داد: خروج ایران از ان‌پی‌تی ممکن است با واکنش‌های گسترده سیاسی و دیپلماتیک مواجه شود و زمینه اعمال فشارهای بیشتر، تشدید تحریم‌ها و افزایش محدودیت‌های بین‌المللی علیه کشور را فراهم کند. به همین دلیل، اگر قرار است چنین تصمیمی اتخاذ شود، باید مشخص باشد که خروج از پیمان چه دستاورد ملموسی برای امنیت ملی ایران خواهد داشت و آیا منافع احتمالی آن می‌تواند هزینه‌های سیاسی و اقتصادی این اقدام را جبران کند یا خیر.
وی با اشاره به بحث بازدارندگی هسته‌ای خاطرنشان کرد: برخی معتقدند که دستیابی به توانمندی‌های هسته‌ای نظامی و خروج از چارچوب‌های محدودکننده بین‌المللی می‌تواند محاسبات طرف‌های مقابل را تغییر دهد و هزینه هرگونه اقدام نظامی علیه ایران را افزایش دهد. در این چارچوب، موضوعاتی مانند انجام آزمایش هسته‌ای و خروج از ان‌پی‌تی نیز در محافل سیاسی مطرح می‌شود؛ با این حال، باید توجه داشت که چنین اقداماتی لزوماً به معنای ایجاد مصونیت در برابر حمله نظامی نیست و ممکن است خود به تشدید تنش‌ها و افزایش تهدیدهای امنیتی منجر شود.
این کارشناس مسائل سیاسی تأکید کرد: اگر هدف اصلی، جلوگیری از حمله نظامی و تقویت قدرت بازدارندگی کشور است، باید مجموعه‌ای از عوامل سیاسی، نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک را در کنار یکدیگر در نظر گرفت. صرف خروج از یک پیمان بین‌المللی یا انجام یک اقدام نمادین، به‌تنهایی تضمین‌کننده امنیت کشور نخواهد بود؛ بلکه باید بررسی کرد که هر تصمیم چه تأثیری بر رفتار طرف‌های مقابل، مناسبات منطقه‌ای و جایگاه بین‌المللی ایران می‌گذارد.
کنعانی‌مقدم در پایان گفت: تصمیم درباره ماندن در ان‌پی‌تی یا خروج از آن، تصمیمی راهبردی است که نمی‌توان آن را صرفاً در چارچوب موافقت یا مخالفت با نظارت‌های آژانس بررسی کرد. آنچه اهمیت دارد، ارزیابی دقیق شرایط و انتخاب مسیری است که ضمن حفظ حقوق هسته‌ای ایران، امنیت ملی کشور را تقویت کند و مانع از آن شود که تصمیم‌های اتخاذشده بهانه‌ای برای افزایش فشارهای سیاسی و اقتصادی یا تشدید تهدیدهای نظامی علیه ایران فراهم کند.