بابک کرباسی، فعال و دبیر سابق ستاد سرگرمی‌‌های دیجیتال مرکز ملی فضای مجازی، وضعیت فعلی صنعت بازی ایران را حاصل سال‌ها تصمیم‌گیری نادرست، هدررفت بودجه‌های دولتی و نبود برنامه راهبردی دانست و گفت: «صنعت بازی‌سازی کشور یک جسم بی‌روح است و بنیاد ملی هم کارایی لازم را ندارد.»
این فعال صنعت بازی در ایران، ضمن اشاره به تجربه دولت‌های مختلف تصریح کرد که اصولگراها و اصلاح‌طلب‌ها هر دو در وزارت ارشاد حضور داشته‌اند و همگی با هم صنعت بازی‌سازی را خراب کرده‌اند. به گفته او، ویرانه امروز نتیجه تندروی‌ها، کج‌اندیشی‌ها، افراط و تفریط، پول‌پاشی‌ها و قحطی بودجه است.
این کارشناس حوزه بازی، تنها بخش فعال صنعت را شرکت‌های مستقل و خصوصی می‌داند که «دولت از وجودشان خبر ندارد» و با سرمایه خود در بازار بین‌المللی کار می‌کنند. او تأکید کرد که در دو سال اخیر شمار بازی‌های ساخته‌شده در ایران تقریباً به صفر رسیده است.
حمایت نیروهای مسلح بیشتر از دولت؛ بازی‌سازی سرگرمی آقازاده‌ها
کرباسی با مقایسه حجم حمایت‌ها اظهار داشت: «تعداد بازی‌هایی که نهادهای نظامی، از جمله بسیج، سپاه، ارتش، وزارت دفاع، ستاد کل و نیروی انتظامی، ساخته یا از آن‌ها حمایت کرده‌اند، از عناوین مورد حمایت دولت بیشتر است؛ هرچند این پروژه‌ها نیز بر اساس الگوهای سازمانی خودشان تعریف می‌شوند و در نتیجه بازی‌های سفارشی افزایش یافته‌اند.»
او انتقاد خود را متوجه «گردش کار» اداری کرد: مدیری برای اجرای یک دستورالعمل، بودجه‌‌ای کنار می‌گذارد و بازی تولید می‌شود که نه پیش‌تولید و نه پس‌تولید درستی دارد و در نهایت «داخل کشوی همان مدیر می‌ماند.» به اعتقاد کرباسی، بیشترین ضربه از هدررفت پول بیت‌المال توسط نهاد «بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای وارد می‌شود که تنها هدفشان ارائه گزارش کار در پایان دوره مدیریت است.
او افزود: «اصل ماجرا این است که سیاست غلط آقای جنتی، وزیر ارشاد دولت روحانی و آقای کریمی‌قدوسی، مدیر وقت بنیاد ملی، در تدوین قوانین پیش‌روی صنعت بازی‌سازی، واگذاری اختیارهایی که به این بنیاد داده شده و مسیرسازی اشتباه به سمت چند شرکت خصوصی پرنفوذ، سبب شدند که اساس بازی‌سازی در ایران دیگر نتواند به‌عنوان حرفه مطرح باشد. عملاً بازی‌سازی به یک سرگرمی برای برخی آقازاده‌ها تبدیل شد.»
ضربه بازی‌های کرکی به ذائقه گیمر ایرانی؛ موفقیت «خون مهران» در بازار جهانی
کرباسی نقض قانون کپی‌رایت را یکی از دلایل اصلی آسیب به ذائقه گیمرهای ایرانی دانست و توضیح داد: «در بازارهای جهانی، خانواده‌ها در هر فصل یک بازی AAA و چند بازی سطح دو و سه تجربه می‌کنند؛ اما در ایران چون هزینه‌هایی بابت خرید بازی پرداخت نمی‌شود و کاربران نسخه‌های کرک‌شده را رایگان بازی می‌کنند، همه فقط سراغ بازی‌های سطح اول می‌روند.»
به گفته او، نتیجه این الگو باعث می‌شود که گیمر ایرانی به کارشناس و داور رویدادهای بزرگ دنیا تبدیل شود و بازی‌ساز داخلی برای فروش آثارش در بازار داخلی با مشکل جدی دست‌وپنجه نرم کند. کرباسی در این باره پرسید: «مخاطب می‌گوید من شش بازی برتر دنیا را رایگان دارم؛ چرا برای این بازی ایرانی صد هزار تومان بدهم که سطح کیفی پایین‌تری دارد؟»
کرباسی در پایان با یادآوری به عناوینی مانند Blood of Mehran و بازی موبایلی «پسرخوانده» اظهار داشت: «این بازی‌ها در بازار جهانی فروش خوبی داشتند و عملکرد بازی‌سازان ایرانی در خارج از کشور مطلوب است.»
او با تأکید بر اینکه سرگرمی و بازی‌های کامپیوتری موضوع اوقات فراغت بیش از 30 میلیون ایرانی است؛ خواستار بررسی مشترک این حوزه در شورای‌عالی امنیت ملی، شورای‌عالی فضای مجازی و شورای‌عالی انقلاب فرهنگی شد و گفت: «این موضوع نه صرفاً فرهنگی سنتی است، نه صرفاً دیجیتالی و سایبری، و نه آن‌قدر پیش‌پاافتاده که امنیت ملی را در آن نادیده بگیریم.»