فیلم Elsinore اثری با هنرنمایی اندرو اسکات در نقش اصلی است که موفق شده مورد تحسین منتقدان قرار بگیرد.
فیلم Elsinore یک درام زندگی‌نامه‌ای به کارگردانی سایمون استون و نویسندگی استیون برسفورد است که بخشی از زندگی ایان چارلسون، بازیگر اسکاتلندی، را در یکی از دشوارترین دوره‌های زندگی حرفه‌ای و شخصی‌اش روایت می‌کند. داستان فیلم بر ماه‌های پایانی عمر این هنرمند تمرکز دارد؛ زمانی که او با وجود ابتلا به بیماری ایدز، برای ایفای نقش هملت در تئاتر ملی بریتانیا آماده می‌شد. این اثر تلاش‌ها، چالش‌ها و فشارهای جسمی و روانی چارلسون را در مسیر اجرای یکی از مهم‌ترین نقش‌های نمایشی تاریخ به تصویر می‌کشد.
اندرو اسکات در نقش ایان چارلسون ظاهر شده و اولیویا کلمن نیز نقش مارگارت جانسون، پزشک او، را بازی می‌کند. از دیگر بازیگران فیلم می‌توان به بیلی پایپر، جانی فلین، لوک تامپسون، دیوید داوسون، متیو بیرد، جو لاک، جولیت استیونسون و پیتر مولان اشاره کرد. فیلم Elsinore با پیوند زدن دنیای تئاتر به تجربه‌ای شخصی و دردناک، به موضوعاتی مانند هنر، تعهد، بیماری و مواجهه با مرگ می‌پردازد. این فیلم همچنین فرصتی برای بازشناسی زندگی هنرمندی است که حتی در سخت‌ترین شرایط نیز از صحنه فاصله نگرفت.
تاکنون در وب‌سایت راتن تومیتوز ۶۰ نقد برای فیلم Elsinore به ثبت رسیده و این اثر توانسته امتیاز ۸۸ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب‌سایت متاکریتیک، تاکنون ۱۸ نقد برای این اثر منتشر شده که امتیاز ۷۳ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این اثر را مشاهده می‌کنید.
نظر منتقدان درباره فیلم Elsinore
- راتن تومیتوز: ۶۰ نقد – امتیاز ۸۸ درصد
- متاکریتیک: ۱۸ نقد – امتیاز ۷۳ از صد
91/100 – The Playlist | منتقد: گرگوری الوود
اندرو اسکات پیش‌تر نیز آسیب‌پذیری و شکنندگی عمیقی را در بازی‌هایش به نمایش گذاشته بود، اما هرگز به این شکل نبوده. هر بار که تصور می‌کنید او دیگر نمی‌تواند از این بهتر ظاهر شود، و البته باید تأکید کرد که قرار نیست این اجراها با یکدیگر رقابت کنند، چیزی عمیق‌تر و فراتر از انتظار از درون وجودش بیرون می‌کشد. این واقعاً نقش یک عمر بازیگری اوست.
90/100 – Variety | منتقد: اوون گیلبرمن
اندرو اسکات با بازی خود، این سفر سینمایی را به تجربه‌ای فراموش‌نشدنی تبدیل می‌کند.
90/100 – Screen Daily | منتقد: دیو کالهون
قدرت هنر، اگر نتواند رنج را التیام ببخشد، دست‌کم می‌تواند راهی برای درک و معنا بخشیدن به آن فراهم کند. این مفهوم در روایت دراماتیک و تأثیرگذار فیلم از گوشه‌ای خارق‌العاده از تاریخ معاصر تئاتر بریتانیا، به شکلی عمیق و تکان‌دهنده منتقل می‌شود.
88/100 – TheWrap | منتقد: استیو پاند
آیا Elsinore در بخش‌هایی از مسیر به سمت احساسات‌گرایی افراطی می‌رود؟ قطعاً، اما فقط به همان اندازه‌ای که آثار شکسپیر چنین حال‌وهوایی دارند؛ یعنی به شکلی باشکوه و تماشایی.
80/100 – The Hollywood Reporter | منتقد: دیوید رونی
بازی دوگانه و سوزناک اندرو اسکات، هم در نقش چارلسون و هم در نقش هملت در اجرایی از تئاتر ملی که به بزرگ‌ترین چالش و در عین حال مهم‌ترین دستاورد دوران حرفه‌ای او تبدیل شد، فیلم سایمون استون را به اثری سرشار از قدرت عاطفی بدل می‌کند؛ هرچند فیلم نمی‌تواند به‌طور کامل از کلیشه‌های الهام‌بخش دور بماند. بااین‌حال، تصویری زنده از لندن در اوج بحران ایدز ارائه می‌دهد و ادای احترامی تأثیرگذار به هنر، به‌ویژه تئاتر، به‌عنوان راه نجاتی برای انسان است؛ حتی زمانی که مرگ سایه سنگین خود را بر زندگی انداخته است.
80/100 – The Guardian | منتقد: بنجامین لی
این فیلم اثری ویرانگر و عمیقاً تأثیرگذار است. در نخستین نمایش آن در جشنواره تورنتو، بسیاری از تماشاگران اشک ریختند. بااین‌حال، فیلم با شوخ‌طبعی تلخ و سیاهی همراه شده که خود چارلسون برای کنار آمدن با شرایط دشوار زندگی‌اش از آن استفاده می‌کرد. بازی اندرو اسکات، با وجود اینکه او بازیگری را به تصویر می‌کشد که خودش در نقش یک شخصیت نمایشی ظاهر می‌شود، هیچ تصنعی ندارد. او چنان اجرای عمیق و باورپذیری ارائه می‌دهد که همه‌چیز واقعی و بی‌پرده به نظر می‌رسد.
80/100 – Collider | منتقد: ترز لاکسون
این اندرو اسکات است که فیلم Elsinore را از دیگر آثار متمایز می‌کند. سایمون استون با روایت داستانی فراموش‌نشدنی، فیلمی ساخته که تماشای ۱۱۱ دقیقه‌ای آن کاملاً ارزشمند است. البته محض رضای خدا، اگر قصد دارید این فیلم را در سینما ببینید، فقط به یک بسته دستمال کاغذی اکتفا نکنید!
80/100 – The Telegraph | منتقد: تیم روبی
سایمون استون با همکاری آهنگساز و تدوینگر فیلم، پرده پایانی داستان را به مجموعه‌ای آشفته از نماهای مونتاژی نه‌چندان موفق تبدیل می‌کند. در نتیجه، تماشاگر آرزو می‌کند صحنه‌های درست‌وحسابی‌تری از بازیگران، رنج‌های صمیمانه و گفت‌وگوهای طولانی‌تر ببیند. فیلم Elsinore به همین دلیل از رسیدن به عظمت بازمی‌ماند و حسی از اندوه و حسرت بر جای می‌گذارد. بااین‌حال، تشویق‌های تماشاگران برای اندرو اسکات فوری، پرشور و کاملاً شایسته خواهد بود.
70/100 – Screen Rant | منتقد: جاش بیت
چارلسون شخصیتی بسیار پیچیده داشت و به همین دلیل، هر بازیگری که بخواهد او را روی پرده سینما به تصویر بکشد، باید بتواند ابعاد گوناگون شخصیتش را به‌درستی نمایش دهد. اندرو اسکات به شکلی درخشان از پس این کار برمی‌آید و دلیل موفقیتش نیز ساده است: او چارلسون را به‌عنوان یک انسان واقعی، با تمام ضعف‌ها و نقص‌هایش، مجسم می‌کند. همین اصالت و صداقتی که به نقش می‌آورد، اجرای او را به یکی از بهترین بازی‌های سال تبدیل می‌کند.
50/100 – IndieWire | منتقد: رایان لاتانزیو
احتمالاً رنگ‌پردازی خاکستری و بی‌روح فیلم‌برداری مایک ایلی قرار است تسلط تدریجی و قطعی بیماری ایدز را تداعی کند، اما از نظر بصری هیچ شور و اشتیاقی وجود ندارد تا در برابر رنج مطلقی که تماشای آن روی پرده به تجربه‌ای طاقت‌فرسا تبدیل می‌شود، تعادل ایجاد کند.
50/100 – Slant Magazine | منتقد: اد گونزالس
نیاز ایان چارلسون به ایفای نقش هملت هرگز به‌درستی برای ما تشریح نمی‌شود؛ هرچند اندرو اسکات کاری می‌کند که همانند خود ایان، این نیاز را با تمام وجود احساس کنیم.
42/100 – The Film Stage | منتقد: سی جی پرینس
اگرچه مشخص است که اندرو اسکات تمام توان خود را برای ایفای نقش چارلسون به کار گرفته، ساختار ضعیف Elsinore که بیشتر به مجموعه‌ای از نماهای تبلیغاتی و تدوین‌نشده مناسب از بازی او شباهت دارد، اجازه نمی‌دهد بفهمیم اجرای واقعی او تا چه اندازه خوب بوده است.