در دل کوچه‌های باریک اطراف چهارسوق بزرگ و بازار مسگرهای تهران، عمارتی تاریخی پنهان شده که شاید بسیاری از رهگذران از هویت و گذشته آن خبر نداشته باشند.
عمارت کوچه هفت‌تن، خانه‌ای به‌جامانده از دوره قاجار است که در میان بافت پرتردد بازار و پشت چهره امروزی یک پاساژ آنتیک، نشانی از زندگی و معماری یکی از چهره‌های شناخته‌شده دربار ناصرالدین‌شاه را حفظ کرده است؛ خانه‌ای که برای کشف آن باید از مسیرهای معمول عبور کرد و به جزئیات کمتر دیده‌شده بافت تاریخی تهران توجه نشان داد.
بهترین‌های معماری و دکوراسیون داخلی
این عمارت به محمدحسن مراغه‌ای، مشهور به اعتمادالسلطنه، نویسنده، مترجم و از رجال فرهنگی دوره قاجار تعلق داشته است. اعتمادالسلطنه سال‌ها در دربار ناصرالدین‌شاه حضور داشت و در سفرهای متعدد شاه را همراهی می‌کرد. او همچنین به‌واسطه آشنایی با زبان فرانسوی، روزنامه‌های فرانسوی را برای شاه می‌خواند و در عرصه مطبوعات و نشر نیز فعالیت داشت. نام او در تاریخ مطبوعات ایران با موضوعاتی چون نظارت حکومتی بر انتشار کتاب و روزنامه نیز گره خورده است.
اهمیت عمارت کوچه هفت‌تن تنها به مالک تاریخی آن محدود نمی‌شود. در فضای داخلی خانه، تزئیناتی چون مقرنس‌کاری، گچ‌بری، نقاشی و آینه‌کاری، جلوه‌ای از هنر و ذوق معماری دوره قاجار را به نمایش می‌گذارند. تالار مرکزی یا شاه‌نشین، با مجموعه این تزئینات، از بخش‌های شاخص بنا به شمار می‌رود.
این خانه در اول مهرماه ۱۳۸۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. عمارت کوچه هفت‌تن نمونه‌ای از بناهای تاریخی کمتر شناخته‌شده تهران است؛ خانه‌ای که در هیاهوی بازار پنهان مانده، اما همچنان می‌تواند روایتی از تاریخ اجتماعی، فرهنگی و معماری پایتخت را پیش چشم علاقه‌مندان قرار دهد.