حوزه/ در بازخوانی خاطرات اخلاقی اساتید حوزه، نقل پاسخ لطیف مرحوم آیت‌الله سیدعلی قاضی به آیت‌الله شیخ محمدتقی آملی نشان می‌دهد که رمز گشایش آفاق غیب در تلاوت قرآن، رعایت آداب حضور، ادب ظاهری و توجه کامل قلبی به عظمت الهی است.
به گزارش خبرگزاری حوزه، قرآن کریم سفره گسترده الهی است که بهره‌مندی از حقایق و انوار غیبی آن شرایط و لوازم ویژه‌ای دارد. بی‌توجهی به آداب حضور در پیشگاه خداوند مانع اصلی از درک فیوضات و کشف اسرار آیات الهی است. در ادامه خاطره‌ای از آیت‌الله شیخ محمدتقی آملی، این آداب را تبیین می‌شود.
آیت الله شیخ محمد تقی آملی رحمه‌الله می فرمود:
«من در بحث فقه آیت الله قاضی شرکت می کردم - روزی از ایشان سؤال کردم - آن روز هوا بسیار سرد بود - که ما می خوانیم و می شنویم که عده ای موقع قرائت قرآن جلویشان آفاق باز می شود و غیب و اسرار برای آن ها تجلی می کند -.
در حالی که ما قرآن می خوانیم و چنین اثری نمی بینیم! مرحوم قاضی مدت کوتاهی به چهره من نظر کرد سپس فرمود: بلی! آن ها قرآن کریم را تلاوت می کنند و با شرایط ویژه، رو به قبله می ایستند.
سرشان پوشیده نیست، کلام الله را با هر دو دستشان بلند می کنند، و با تمام وجودشان به آنچه تلاوت می کنند، توجه دارند و می فهمند جلوی چه کسی ایستاده اند! اما تو قرآن را قرائت می کنی در حالی که تا چانه ات زیر کرسی رفته ای! و قرآن را روی زمین می گذاری و در آن می نگری . . . !»
منبع: اسوه عارفان، صفحه ۲۵