تهران - ایرنا - یک رسانه عربی با بیان اینکه پروژه‌های افراطی رژیم صهیونیستی موجب هشدارهایی درباره تعمیق شکاف در جامعه صهیونیستی شده، نوشت که رقابت انتخاباتی «کنست» (پارلمان رژیم اسرائیل) تقابل میان گرگی سیاه به نام نتانیاهو و گرگی سفید به نام آیزنکوت است.
به گزارش روز دوشنبه ایرنا به نقل از روزنامه «القدس العربی»، دنبال‌کنندگان انتخابات اسرائیل در لبنان و فلسطین اشغالی را می‌توان به دو گروه امیدوار و شکاک تقسیم کرد. گروه نخست، بر این باورند که مخالفان نتانیاهو قادر خواهند بود بر سلطه او بر عرصه حکومت و مخالفان (اپوزیسیون) در مدت دو دهه گذشته پایان دهند. در مقابل، گروه دوم هیچ امیدی به این انتخابات ندارند و معتقدند تمامی حاکمان اسرائیل، پیش‌وپس از انتخابات، ذاتاً افراط‌گرا هستند.
اگرچه صهیونیست‌های تندرو، از دیرباز تا به امروز، در تمامی ابعاد زندگی خود افراط‌گرا بوده‌اند، اما پس از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ (عملیات طوفان الاقصی) این افراط‌گرایی با شدت بیشتری در آن‌ها ریشه دواند. امروزه، اکثریت آن‌ها در حالی از نابودی کامل جنبش حماس سخن می‌گویند که هم‌زمان، هرگونه مذاکره یا گفتگو با فلسطینیان را به طور مطلق رد می‌کنند. در این فضای متشنج، حتی کسانی که خواستار راهکار دو دولتی هستند، در نگاه این جریان، خائن تلقی می‌شوند.
به نظر می‌رسد حاکمیت این تفکرات نژادپرستانه و توسعه‌طلبانه که با عملیات وحشیانه علیه فلسطینیان همراه شده، تعادل و انسجام داخلی رژیم اشغالگر را مختل کرده است. این وضعیت، برخی از مخالفان اسرائیلی را بر آن داشته تا نسبت به پیامدهای مخرب این رویکردِ به‌شدت خصمانه، هشدار دهند.
بر اساس این گزارش، «میخائیل میلیشتاین» پژوهشگر «مرکز دیان» در دانشگاه تل‌آویو، در مقاله‌ای در روزنامه یدیعوت آحرونوت ۴ اکتبر ۲۰۲۶(۱۲ مهر ۱۴۰۵)، تأکید کرد که تکرار ماجراجویی‌های ایدئولوژیک نظیر یورش به اماکن مذهبی، سفرهای پرخطر به مناطق کرانه باختری و برافراشتن پرچم اسرائیل در نقاط راهبردی در کنار سناریوی هولناک کوچ اجباری دسته‌جمعی و اعمال خشونت گسترده علیه ساکنان این مناطق، شکاف‌های موجود در جامعه اسرائیل را عمیق‌تر خواهد کرد.
به باور وی، این اقدامات، پرسش‌های بنیادینی را در مورد ماهیت بینش، ارزش‌ها و اهداف مشترک برمی‌انگیزد و بیش از هر چیز، این سؤال را مطرح می‌کند که برای چه می‌جنگیم و چرا در این دولت جان خود را فدا می‌کنیم؟
نکته قابل‌تأمل این است که این هشدارها نه از سوی فلسطینیان یا حامیان آنان، بلکه از زبان صهیونیست‌هایی بیان شده است که نسبت به دیگران افراط‌گرایی کمتری دارند.
آسیب‌هایی که صهیونیست‌های میانه‌روتر از آن شکایت دارند، بخشی از یک پروژه جناحی افراطی است که از حمایت صریح و گسترده دولت نتانیاهو و به‌ویژه ایتامار بن‌گویر وزیر تندروی امنیت داخلی و بتصلئل اسموتریچ، وزیر دارایی برخوردار است. این آسیب‌ها در قالب گسترش شهرک‌سازی‌ها در کرانه باختری و اعمال خشونت علیه فلسطینیان در فصل برداشت زیتون و اخیراً افزایش بی‌سابقه حملات علیه خبرنگاران و عکاسان رسانه‌های بین‌المللی (از جمله خبرنگار واشنگتن‌پست) و هیات‌های دیپلماتیک در نزدیکی رام‌الله مشهود است.
در چنین شرایطی، بروز واکنش‌های تند و شدید از سوی فلسطینیان در پاسخ به سیاست‌های دولت نتانیاهو و نهادهای نظامی و اطلاعاتی این رژیم، امری طبیعی و پیش‌بینی‌پذیر بود که برجسته‌ترین آن‌ها اقدام دو جوان فلسطینی سوار بر خودرو در تیراندازی به سمت یک ایست بازرسی ارتش اسرائیل در ورودی شمالی شهر الخلیل بود؛ رویدادی که به هلاکت دو نظامی و زخمی‌شدن بیش از ۱۰ تن دیگر انجامید که حال برخی از آن‌ها وخیم گزارش شده است، درحالی‌که دو جوان فلسطینی نیز به شهادت رسیدند.
درحالی که حماس و «جبهه مردمی برای آزادی فلسطین» از این اقدام حمایت کردند، نتانیاهو، با صدور تهدیدی صریح و هشداردهنده اعلام کرد که دولت وی عملیاتی بی‌سابقه را در سراسر کرانه باختری به اجرا خواهد گذاشت.
اکنون این پرسش مطرح است که آیا نخست‌وزیر تحت‌فشار رژیم اشغالگر قصد دارد از این عملیات که چهار روز پیش از موعد انتخابات مقرر در ۲۷ اکتبر (پنجم آبان) اسرائیل را تکان داد، به‌عنوان بهانه‌ای برای تعویق انتخابات به مدت شش ماه یا بیشتر بهره‌برداری کند؟ و آیا از پیامدهای آن برای تقویت موضع ائتلاف راست‌گرای حاکم و افزایش کرسی در پارلمان (کنست) سوءاستفاده خواهد کرد؟
بااین‌حال، تا روز یکشنبه به نظر می‌رسید نتانیاهو به همان اظهارات خود درباره عملیاتی بی‌سابقه اکتفا کرده است بدون آنکه اشاره‌ای کند این عملیات پیش از انتخابات آغاز خواهد شد یا پس از آن. این ابهام در حالی رخ می‌دهد که دو وزیر راست‌گرای افراطی، بن‌گویر و اسموتریچ، فشارهای شدیدی را آغاز کرده‌اند تا هرچه سریع‌تر روند انحلال بقایای تشکیلات خودگردان فلسطین به ریاست ابومازن (محمود عباس) به‌عنوان نخستین گام میدانی در مسیر اعلام رسمی الحاق کرانه باختری به قلمرو رژیم اشغالگر کلید بخورد.
در نهایت، کانون توجه در لبنان و فلسطین همچنان بر انتخابات اسرائیل متمرکز خواهد بود که فردا (سه‌شنبه ۵ آبان) در فضایی از رقابت نفس‌گیر در میان صفوف جامعه صهیونیستی برگزار خواهد شد؛ رقابتی که محور اصلی آن تقابل میان ائتلاف‌های سیاسی رقیب، به‌ویژه ائتلاف حاکم به ریاست بنیامین نتانیاهو و ائتلاف تغییر به ریاست «گادی آیزنکوت» رهبر حزب اپوزیسیون «یاشار» است.
در میان این دو جریان، ائتلاف نتانیاهو را می‌توان افراطی‌ترین جناح دانست؛ ازاین‌رو، رقابت کنونی را می‌توان تقابل میان گرگی سیاه به نام نتانیاهو و گرگی سفید به نام آیزنکوت توصیف کرد. اما تفاوت این دو در چیست؟ تنها تفاوت آن‌ها در رنگ است؛ چرا که هر دو گرگ متخاصم، با اشتیاقی یکسان، در پی شکار یک طعمه واحد هستند.