علیرضا منظری، نماینده اسبق ایران در ایکائو، درباره تصمیم سازمان هواپیمایی کشوری برای خروج هواپیماهای MD از ناوگان کشور چه گفت
علیرضا منظری، نماینده اسبق ایران در ایکائو، درباره تصمیم سازمان هواپیمایی کشوری برای خروج هواپیماهای MD از ناوگان کشور، به بررسی ابعاد فنی و اقتصادی این تصمیم پرداخت.
چرا هواپیماهای MD در دنیا کمتر شده‌اند؟
بیت‌ران: منظری اظهار داشت: هواپیماهای MD به دلیل عمر بالای ساخت، هزینه‌های نگهداری بیشتری دارند و از نظر اقتصادی برای بسیاری از شرکت‌های هواپیمایی دیگر مقرون‌به‌صرفه نیستند. به همین دلیل استفاده از آن‌ها در بسیاری از کشورها کاهش یافته است؛ هرچند همچنان در برخی نقاط دنیا با داشتن گواهی صلاحیت پرواز، فعال هستند.
تأثیر تحریم‌ها بر ناوگان هوایی ایران
نماینده اسبق ایران در ایکائو تأکید کرد که شرایط صنعت هوانوردی ایران به دلیل تحریم‌ها متفاوت است. در شرایط فعلی، امکان خرید و واردات هواپیماهای جدید محدود شده و ناوگان هوایی کشور عمدتاً به چند نوع مدل خاص محدود گشته است.
چالش اجرای دستورالعمل‌های سازنده و بن‌بست تحریمی
منظری با اشاره به اینکه حدود ۵۲ فروند از این هواپیماها در کشور فعال است و بخش قابل توجهی از ظرفیت ناوگان را تشکیل می‌دهند، افزود: هواپیمای MD به‌طور کلی مشکل خاصی از نظر امکان پرواز ندارد، اما موضوع اصلی، اجرای یک دستورالعمل یا «بولتن» فنی است که باید توسط شرکت‌های هواپیمایی اجرا شود.
نماینده اسبق ایران در ایکائو در این باره گفت: شرکت سازنده برای هواپیما دستورالعمل‌هایی را تعیین کرده که باید در دوره‌های مشخص روی هواپیما اجرا شود، اما به دلیل تحریم‌ها و محدودیت در تأمین قطعات و تجهیزات مورد نیاز از خارج از کشور، امکان اجرای برخی از این دستورالعمل‌ها وجود ندارد.
بخشنامه سازمان هواپیمایی کشوری؛ ایمنی یا محدودیت؟
سازمان هواپیمایی کشوری برای پیشگیری از مخاطرات احتمالی، بخشنامه‌ای صادر کرده‌است مبنی بر اینکه شرکت‌های هواپیمایی در صورت عدم اجرای دستورالعمل مذکور، اجازه پرواز با این هواپیماها را نخواهند داشت.
منظری معتقد است هرچند این تصمیم از منظر ایمنی قابل درک است، اما کارشناسان پیشنهاد می‌دهند به جای خروج کامل این هواپیماها، با اتخاذ تمهیدات فنی و اعمال کنترل‌ها و نظارت‌های بیشتر، امکان ادامه پرواز آن‌ها فراهم شود.
اثر خروج MDها بر بازار بلیت و ظرفیت پروازها
در مورد عمر این هواپیماها، منظری اشاره کرد که متوسط عمر آن‌ها در ایران حدود ۳۰ سال است و تولید این مدل‌ها در سال ۲۰۰۰ میلادی متوقف شده‌است.
وی هشدار داد که اگر تعداد قابل توجهی از این هواپیماها به یکباره از چرخه پرواز خارج شوند، ظرفیت عرضه صندلی در کشور کاهش یافته و در نبود جایگزین سریع، پاسخگویی به تقاضای سفر هوایی دچار مشکل شده که این امر مستقیماً بر بازار بلیت اثرگذار خواهد بود.