نمای صورتی و فرم عجیب خانه‌ای در لندن واکنش‌های متفاوتی را برانگیخته‌اند؛ پروژه‌ای که معمارش می‌خواهد با رنگ و فرم، لحظه‌ای شادی به رهگذران هدیه دهد.
خانه ابری در محله گاسپل اوک لندن، با دیوارهای صورتی، قوس‌های بزرگ و جزئیات فیروزه‌ای، از معماری متعارف مسکونی فاصله می‌گیرد. پیتر موریس، معمار این پروژه، خانه را برای خود و همسرش امیلی کندی طراحی کرده است؛ اما ساختمان در کنار خانه آن‌ها، یک واحد مسکونی دیگر را نیز در خود جای می‌دهد که به همسایه‌شان تعلق دارد. (Dezeen)
موریس می‌خواست ساختمانی بسازد که توجه رهگذران را جلب کند و لحظه‌ای شادی به آن‌ها ببخشد. او در این پروژه به علاقه‌اش به معماری پست‌مدرن مجال بروز داده و از رنگ و فرم به‌عنوان ابزارهایی برای ایجاد واکنش احساسی استفاده کرده است.
الهام از میامی و معماری آرت‌دکو
ایده طراحی Cloud House تا حد زیادی از سفر ماه‌عسل موریس و همسرش به میامی شکل گرفت. آن‌ها در این شهر از انحناهای ساختمان‌های آرت‌دکو و ترکیب رنگ‌های صورتی و فیروزه‌ای تأثیر گرفتند. موریس این خانه را نوعی نامه عاشقانه معماری به همسرش می‌داند؛ به همین دلیل، حال‌وهوای سفرشان را در طراحی آن وارد کرده است.
ساختمان‌های اطراف نیز در شکل‌گیری طرح نقش داشته‌اند. کلیسای سنت مارتین و مدرسه‌ای تاریخی در همسایگی پروژه، فرم‌های غیرمعمول و جزئیات معماری چشمگیری دارند. موریس از قوس‌ها و ویژگی‌های این بناها الهام گرفت و آن‌ها را با زبان طراحی شخصی خود ترکیب کرد.
سازه‌ای ساده با قوس‌های تزئینی
ساختار اصلی Cloud House از فولاد سازه‌ای و بلوک‌های ساختمانی تشکیل شده است؛ اما آنچه بیش از همه در نمای بیرونی جلب توجه می‌کند، قوس‌های تزئینی بزرگ است. موریس این قوس‌ها را از پلی‌استایرن ساخت و با لایه‌ای ضدآب و پوششی بافت‌دار پرداخت کرد تا با نمای صورتی ساختمان هماهنگ شوند. خود معمار نیز در نصب این اجزا مشارکت داشت.
قوس‌ها فرم‌هایی شبیه ابر ایجاد می‌کنند و به ساختمان ظاهری خیال‌انگیز می‌دهند. رنگ صورتی در کنار جزئیات فیروزه‌ای، این فرم‌ها را برجسته‌تر می‌کند و به خانه هویتی متمایز می‌بخشد.
خانه معمار؛ آشپزخانه سبز و کف فیروزه‌ای
واحد مسکونی موریس ۱۳۳ مترمربع مساحت دارد و در سمت راست زمین قرار گرفته است. ورودی آن از نمای روبه‌خیابان باز می‌شود و طبقه همکف، فضایی یکپارچه برای نشیمن، آشپزخانه و استودیوی کار معمار دارد.
دو طبقه بالایی هرکدام یک اتاق خواب و حمام دارند. در بالاترین بخش ساختمان نیز تراسی قرار گرفته که یک وان روباز در آن تعبیه شده است.
رنگ‌های جسورانه در فضای داخلی هم ادامه پیدا می‌کنند. کف‌های اپوکسی فیروزه‌ای، حمام‌هایی با رنگ‌های یکدست و آشپزخانه‌ای با خطوط سبز زمردی، فضای خانه را از دکوراسیون‌های خنثی و متعارف دور می‌کنند. ترکیب این رنگ‌ها با فرم‌های منحنی ساختمان، پیوند میان نمای بیرونی و فضای داخلی را حفظ می‌کند.
خانه همسایه با چیدمانی وارونه
واحد دوم ساختمان ۱۶۵ مترمربع مساحت دارد و ورودی آن از کنار بنا است. برخلاف خانه موریس، این واحد چیدمانی وارونه دارد؛ به این معنا که فضاهای اجتماعی و اصلی زندگی در طبقات بالاتر قرار گرفته‌اند.
طبقه همکف شامل دفتر کار خانگی، آشپزخانه‌ای کوچک و اتاق خوابی برای مهمان است. طبقه بالاتر به اتاق خواب اصلی، اتاق لباس و حمام اختصاص دارد و یک اتاق خواب کوچک‌تر با حمام اختصاصی نیز در همین بخش قرار گرفته است.
فضای نشیمن، غذاخوری و آشپزخانه در بالاترین طبقه جای گرفته و به تراسی متصل می‌شود. یک تراس بزرگ‌تر نیز در بالای ساختمان قرار دارد. برخلاف خانه معمار، فضای داخلی این واحد ساده و بدون پرداخت نهایی باقی مانده است تا همسایه بتواند آن را مطابق سلیقه خود تغییر دهد.
خانه‌ای که واکنش‌های متفاوتی برانگیخت
Cloud House پس از نمایش در برنامه تلویزیونی Grand Designs در سپتامبر ۲۰۲۶، در شبکه‌های اجتماعی نیز توجه زیادی جلب کرد. بااین‌حال، واکنش‌ها به ظاهر غیرمعمول آن یکدست نبودند. موریس می‌گوید برخی کاربران به‌شدت از پروژه استقبال کرده‌اند و برخی دیگر نظر کاملا مخالفی داشته‌اند.
او معتقد است رنگ و نقش در معماری را نباید صرفا عناصری تزئینی و کم‌اهمیت دانست. از نگاه او، فرم‌ها و رنگ‌های جسورانه می‌توانند تجربه‌ای احساسی متفاوت از معماری مدرن و ساده ایجاد کنند.
Cloud House در نهایت نمونه‌ای از رویکردی است که به معماری مسکونی اجازه می‌دهد از الگوهای رایج فاصله بگیرد. این پروژه با ترکیب رنگ‌های تند، قوس‌های تزئینی و دو فضای داخلی با شخصیت متفاوت، نشان می‌دهد که یک ساختمان می‌تواند هم پاسخگوی نیازهای روزمره باشد و هم به بخشی شاخص از چهره خیابان تبدیل شود.