آرش نجفی، رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران، در مورد افزایش نرخ گاز صنایع فولادی گفت: در حال حاضر قاعده قیمتگذاری گاز بر اساس شرایط دوره اوج مصرف مطرح است. در چنین شرایطی، اولویت دولت و شرکت ملی گاز، مطابق قانون، تامین نیاز صنایع نیست.
به گزارش تجارت نیوز، در خصوص نرخ گاز مصرفی صنعت فولاد، گلایههای متعددی نسبت به افزایش نرخ گاز و رسیدن آن به حدود ۲۴ هزار و ۹۰۰ تومان در شهریورماه مطرح شده است. با توجه به شرایط جنگی کشور، نرخ گاز مصرفی صنایع فولادی طی سه ماه فروردین تا خردادماه در حدود ۱۵ هزار تومان تثبیت شده بود. با این حال، پس از پایان این دوره، نرخ گاز مجدداً افزایش یافت و در شهریورماه به حدود ۲۴ هزار و ۹۰۰ تومان رسید. این افزایش نرخ در شرایطی صورت گرفته که واحدهای فولادی همچنان با تبعات و خسارات ناشی از جنگ مواجه هستند و همین موضوع موجب بروز گلایههای گسترده در میان فعالان این صنعت شده است.
بسیاری از تولیدکنندگان فولاد معتقدند با توجه به شرایط جنگی کشور و خسارات و آسیبهایی که در این دوره متحمل شدهاند، انتظار میرفت نرخ گاز همچنان در سطح قبلی تثبیت شود. پرسش اساسی این است که مبنای تثبیت نرخ گاز در آن مقطع چه بود و چه عواملی موجب برداشته شدن آن و بازگشت به روند افزایشی قیمتگذاری شد؟
موضوع دیگری که همواره مورد تاکید فعالان صنعت فولاد قرار دارد، ضرورت حفظ مزیت نسبی و رقابتی کشور در تولید فولاد است. بهویژه در ارتباط با فرمول قیمتگذاری گاز مبتنی بر چهار هاب بینالمللی هنری هاب آمریکا (Henry Hub)، آلبرتا کانادا (Alberta Hub)، NBP انگلستان و TTF هلند، انتقادات جدی مطرح میشود. چراکه در این سازوکار، قیمت گاز در بازارهای بینالمللی بهویژه واردکنندگان نیز مبنای محاسبه قرار میگیرد و این موضوع میتواند هزینه انرژی صنایع داخلی را تحت تاثیر قرار دهد. از سوی دیگر، برخی فعالان صنعت معتقدند این فرمول به تضعیف مزیت رقابتی تولیدکنندگان داخلی منجر میشود.
در چنین شرایطی، نمیتوان از اهمیت حفظ ظرفیت تولید، پایداری صنایع و صیانت از مزیت نسبی کشور در صنعت فولاد غافل شد. پرسش اساسی این است که در شرایطی که صنایع فولادی کشور با محدودیتهای انرژی و آسیبهای ناشی از شرایط جنگی مواجه هستند، چگونه میتوان میان الزامات مدیریت ناترازی گاز و ضرورت حفظ رقابتپذیری صنایع داخلی تعادل برقرار کرد؟
قیمت گاز در حال حاضر در بورس تعیین میشود / گازی که صنایع در حال حاضر دریافت میکنند، قاعدتاً مربوط به زمان پیک است، چراکه ما اکنون وارد دوره اوج مصرف شدهایم
آرش نجفی، رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران، در گفتوگو با تجارتنیوز عنوان کرد: قیمت گاز در حال حاضر در بورس تعیین میشود. گازی که صنایع در حال حاضر دریافت میکنند، قاعدتاً مربوط به زمان پیک است، چراکه ما اکنون وارد دوره اوج مصرف شدهایم. با توجه به اینکه شرایط آبوهوایی ایران به سمت سردی میرود، در حال حاضر قاعده قیمتگذاری گاز بر اساس شرایط دوره اوج مصرف مطرح است.
وی ادامه داد: در چنین شرایطی، اولویت دولت و شرکت ملی گاز، مطابق قانون، تامین نیاز صنایع نیست؛ مگر اینکه صنعت بخواهد از طریق بورس اقدام به خرید گاز کند. در واقع، این گاز از محل صرفهجویی حاصلشده تامین میشود و شرکت گاز نیز در چارچوب همین سازوکار عمل میکند تا بخشی از هزینههای خود را جبران کند.
اگر صنایع در حال حاضر بتوانند گاز را با نرخ حدود ۲۴ هزار تومان خریداری کنند، این قیمت منصفانه و حتی مناسب است / ارقام بالاتری برای نرخ گاز مطرح میشود
نجفی توضیح داد: بنابراین، اگر صنایع در حال حاضر بتوانند گاز را با نرخ حدود ۲۴ هزار تومان خریداری کنند، این قیمت منصفانه و حتی مناسب است، چراکه بر اساس شنیدهها، متاسفانه ارقام بالاتری نیز برای نرخ گاز مطرح میشود.
هدف این است که واحدهای صنعتی برای کاهش مصرف انرژی سرمایهگذاری کنند و گاز صرفهجوییشده حاصل از این اقدامات را در فرآیند تولید خود به کار بگیرند / گاز صرفهجوییشده میتواند مانع توقف تولید صنایع شود
او در پاسخ به این سوال که در چنین شرایطی وضعیت صنایع و مزیت نسبی کشور چه میشود، عنوان کرد: ما در بخش خصوصی بهطور جدی در تلاش هستیم تا روشهای بهینهسازی مصرف انرژی را به شکلی تعریف کنیم که سرمایهگذاری در این حوزه برای واحدهای صنعتی، بهویژه واحدهای فولادی، از نظر اقتصادی مقرونبهصرفه باشد. هدف این است که واحدهای صنعتی برای کاهش مصرف انرژی سرمایهگذاری کنند و گاز صرفهجوییشده حاصل از این اقدامات را در فرآیند تولید خود به کار بگیرند.
او در نهایت گفت: اقداماتی مانند تعویض بخاریها، کاهش مصرف و اجرای طرحهای مختلف بهینهسازی انرژی میتواند زمینهساز این موضوع باشد که گاز صرفهجوییشده در اختیار سرمایهگذار قرار بگیرد؛ سرمایهگذارانی که عمدتا از میان صنایع فولادی و پتروشیمی هستند. این صنایع نیز میتوانند از طریق همین سازوکار، گاز موردنیاز خود را تامین کنند و در نهایت مانع از توقف فعالیت صنایع شوند.
