طبق یک تحقیق، داروی پرکاربردی که معمولاً برای درمان ریزش مو تجویز می‌شود، ممکن است به رشد ریش و سبیل ضخیم‌تر و پرپشت‌تر نیز کمک کند. ماینوکسیدیل در دهه ۱۹۷۰ میلادی ابتدا به‌عنوان دارویی خوراکی برای کاهش فشار خون تولید شد، اما پژوهشگران به‌طور غیرمنتظره متوجه شدند که این دارو می‌تواند رشد مو را نیز
طبق یک تحقیق، داروی پرکاربردی که معمولاً برای درمان ریزش مو تجویز می‌شود، ممکن است به رشد ریش و سبیل ضخیم‌تر و پرپشت‌تر نیز کمک کند.
ماینوکسیدیل در دهه ۱۹۷۰ میلادی ابتدا به‌عنوان دارویی خوراکی برای کاهش فشار خون تولید شد، اما پژوهشگران به‌طور غیرمنتظره متوجه شدند که این دارو می‌تواند رشد مو را نیز تحریک کند.
در سال ۱۹۸۸، سازمان غذا و داروی آمریکا نسخه موضعی این دارو را برای درمان ریزش موی مردانه تأیید کرد. این محصول با نام تجاری روگین وارد بازار شد.
چند سال بعد، استفاده از این دارو برای درمان ریزش موی زنان نیز تأیید شد. سال‌هاست بیماران و پزشکان این پرسش را مطرح می‌کنند که آیا روگین، همان‌طور که رشد موهای سر را تحریک می‌کند، می‌تواند خارج از موارد تأییدشده برای افزایش رشد موهای صورت نیز کاربرد داشته باشد؟
نتایج یک کارآزمایی بالینی نشان می‌دهد که پاسخ این پرسش مثبت است. این یافته‌ها، در کنار نتایج پژوهشی سال ۲۰۱۶ روی مردان قرار می‌گیرند؛ مطالعه‌ای که برای نخستین بار نشان داد ماینوکسیدیل موضعی ۳ درصد در مقایسه با دارونما می‌تواند رشد ریش را بهبود ببخشد.
نتایج جدید همچنین با چندین گزارش موردی و جامعه آنلاین رو‌به‌رشدی همخوانی دارند که ماینوکسیدیل را راهکاری احتمالی برای افزایش ضخامت و تراکم موهای صورت معرفی می‌کنند.
آزمایش‌های اخیر در دانشگاه ماهیدول بانکوک تایلند انجام گرفتند و از بهترین شواهد علمی تاکنون درباره تأثیر ایمن ماینوکسیدیل روی پوست صورت، مشابه عملکرد آن روی پوست سر، به شمار می‌روند.
در این کارآزمایی، ۳۴ شرکت‌کننده که تحت درمان هورمونی قرار داشتند، به‌صورت تصادفی برای استفاده از ماینوکسیدیل موضعی ۳ درصد انتخاب شدند. آن‌ها باید این دارو را به مدت ۱۲ هفته و روزی دو بار روی پوست صورت خود استفاده می‌کردند. در مقابل، ۳۵ شرکت‌کننده دیگر دارونما دریافت کردند.
پس از گذشت ۸ هفته، افرادی که ماینوکسیدیل مصرف کرده بودند، در مقایسه با گروه دارونما موهای صورت متراکم‌تر و ضخیم‌تری داشتند. در پایان هفته دوازدهم، تراکم موهای سبیل در گروه مصرف‌کننده ماینوکسیدیل حدود ۱۷ درصد و تراکم ریش آن‌ها نزدیک به ۱۵ درصد نسبت به ابتدای آزمایش افزایش یافت.
بسیاری از شرکت‌کنندگان همچنین بهبود کیفیت زندگی و رضایت بیشتر از ظاهر خود را گزارش کردند. عوارض جانبی مانند خارش، قرمزی پوست و پوسته‌پوسته شدن بسیار خفیف بود و هیچ عارضه جدی گزارش نشد.
علاوه بر این، فشار خون شرکت‌کنندگان در تمام مدت آزمایش در محدوده پایداری باقی ماند. نویسندگان این پژوهش به سرپرستی متخصص پوست، کانتارات واتاناوینیچای، در جمع‌بندی نتایج خود نوشتند:
ماینوکسیدیل موضعی ۳ درصد، درمانی مؤثر، ایمن و قابل‌تحمل برای کمک به افزایش رشد موهای صورت در مردان تحت درمان هورمونی به شمار می‌رود. مشخصات ایمنی مطلوب مشاهده‌شده در این مطالعه اطمینان‌بخش است، به‌ویژه با توجه به نگرانی‌های نظری درباره جذب سیستمیک دارو.
ماینوکسیدیل در اصل دارویی گشادکننده عروق خونی به شمار می‌رود. بنابراین، اگر مقدار زیادی از آن وارد جریان خون شود، از نظر تئوری احتمال بروز سرگیجه، افت فشار خون، افزایش ضربان قلب یا تپش قلب وجود دارد.
از آنجا که پژوهش فعلی روی مردان تحت درمان هورمونی انجام شده، هنوز مشخص نیست نتایج آن برای سایر گروه‌ها نیز صدق می‌کند یا خیر. برای مثال، ممکن است درمان مداوم با تستوسترون در کنار ماینوکسیدیل اثر هم‌افزایی ایجاد کند و باعث افزایش رشد مو در مدت‌زمان کوتاه‌تری شود.
یکی از گزارش‌های قابل‌توجه درباره دو برادر دوقلوی همسان است. یکی از آن‌ها بیش از یک سال از ماینوکسیدیل موضعی ۵ درصد روی نواحی ریش و سبیل استفاده کرد.
پس از گذشت ۱۶ ماه، مقایسه این دو برادر نشان داد فردی که ماینوکسیدیل مصرف کرده بود، در هر دو ناحیه ریش و سبیل تراکم و تعداد موهای بیشتری نسبت به برادرش داشت.
پژوهش درباره تأثیر ماینوکسیدیل بر رشد موهای صورت همچنان در مراحل اولیه قرار دارد و سازمان غذا و داروی آمریکا تاکنون استفاده از نسخه موضعی این دارو را برای افزایش موهای صورت در هیچ گروهی تأیید نکرده است.
با این وجود، پزشکان گاهی برای برخی بیماران، مصرف خارج از موارد تأییدشده این دارو را توصیه می‌کنند. پژوهشگران تایلندی با استناد به نتایج مطالعه جدید معتقدند:
ماینوکسیدیل باید به‌عنوان یکی از گزینه‌های اولیه درمان کمکی برای کسانی در نظر گرفته شود که با وجود دریافت درمان کافی با تستوسترون، همچنان از رشد ناکافی یا نامطلوب موهای صورت رنج می‌برند.
البته برای سایر افراد، میزان اثربخشی این روش هنوز مشخص نیست. آکادمی پوست‌شناسی آمریکا هشدار می‌دهد افرادی که قصد استفاده از ماینوکسیدیل برای افزایش رشد موهای صورت را دارند، بهتر است پیش از شروع مصرف با متخصص پوست مشورت کنند.
این آکادمی درباره عوارض احتمالی دارو توضیح می‌دهد:
یکی از عوارض جانبی رایج استفاده از ماینوکسیدیل برای رشد موهای صورت، تحریک و التهاب پوست است که می‌تواند باعث حساسیت و آسیب‌پذیری سطح پوست شود.
این نهاد همچنین تأکید می‌کند:
متخصص پوست می‌تواند گزینه‌های درمانی مختلفی را برای افزایش رشد موهای صورت به شما معرفی کند.
نتایج این پژوهش در نشریه The Journal of Dermatological Treatment منتشر شده است.