«اعتمادآنلاین» گزارش می‌دهد:
دو برادر که متهم هستند 24 سال قبل مرتکب قتل شده‌اند، بار دیگر پای میز محاکمه می‌روند.
به گزارش اعتمادآنلاین، این دو برادر متهم‌اند شریک تجاری خود را برای به دست آوردن پول بیشتر به قتل رسانده‌اند.
پاییز سال 81 بود که خانواده مردی به نام سهیل به پلیس گزارش دادند او گم شده است. آنها گفتند سهیل یک تاجر موفق بود که از 15 روز قبل برای سفر کاری خانه را ترک کرد. در این مدت تماس می‌گرفت اما دو روز است که تماس نگرفته و تلفن همراهش خاموش شده است.
تحقیقات ماموران برای پیدا کردن سهیل آغاز شد. آنها یک روز بعد جسد سهیل را اطراف پارک چیتگر پیدا کردند.
وضعیت جسد نشان می‌داد مرگ تازه اتفاق افتاده است. خانواده سهیل برای به دست آمدن سرنخ تحت بازجویی قرار گرفتند. آنها گفتند: سهیل تاجری موفق بود و با چند نفر در یک شرکت شریک بود و صادرات و واردات می‌کرد. یک روز از خانه بیرون رفت بعد تماس گرفت و گفت باید به جنوب برود تا چند کانتینر را ترخیص کند. چندین روز بود خانه نبود و در این مدت هم بارها تماس گرفت اما متوجه چیز مشکوکی نشدیم.
ماموران دو شریک سهیل را بازجویی کردند. آنها که دو برادر هستند گفتند فقط می‌دانند سهیل با برادرش اختلاف داشته و ساسان، برادر سهیل، از او ناراحت بوده است.
در حالی که شرکای سهیل قصد داشتند برادر سهیل را دخیل در مرگ او نشان دهند مردی به پلیس مراجعه کرد و مدعی شد می‌داند چه اتفاقی افتاده است. او گفت: پدرام و پرویز، دو برادر که با سهیل شریک بودند، به من پول دادند تا سهیل را به خانه پدرام بکشانم و در آنجا او را زندانی کردند.
این مرد گفت: به من یک چک دادند که برای سهیل ببرم. من هم در جایی مناسب قرار گذاشتم. به سهیل گفتم برای گرفتن چک بیاید. آنجا بود که دست و پایش را بستم و به خانه پدرام بردم. دو برادر 15 روز از سهیل در خانه پدرام نگهداری کردند و از او چندین امضا گرفتند. هدف‌شان بالا کشیدن اموال سهیل بود. آنها اختلاف حساب سنگینی با هم داشتند. چند بار در بوشهر داشتند که اگر سهیل موافقت نمی‌کرد، ترخیص نمی‌شد. این بارها 700 میلیون تومان ارزش داشت. اگر سهیل حذف می‌شد، سهیم بیشتری به دو برادر می‌رسید.
پدرام و پرویز که ابتدا مقاومت می‌کردند سرانجام اعتراف کردند. آنها گفتند: ما با سهیل شریک بودیم ولی اختلاف زیادی با هم داشتیم. ما یک شرکت بین‌المللی داشتیم و برای همین بیشتر وقت‌مان را در قشم یا بوشهر بودیم و جنس صادر یا وارد می‌کردیم. با توجه به اختلافاتی که با سهیل داشتیم او را به خانه کشاندیم تا وادارش کنیم سهمش را از شرکت به ما بدهد. برای همین مدتی او را نگه داشتیم و بعد هم خفه‌اش کردیم. ما برای این کار سه نفر را استخدام کرده بودیم. یک نفر خودش با پلیس تماس گرفت اما دو نفر دیگر فرار کردند. وقتی سهیل مرد جسد را به چیتگر بردیم و رها کردیم.
در حالی که به نظر می‌رسید معمای مرگ سهیل حل شده، پزشکی قانونی اعلام کرد علت مرگ استنشاق گاز مونواکسید کربن بوده است. بنابراین احتمال مرگ بر اثر یک حادثه غیرعمدی هم مطرح شد. با توجه به نظریه پزشکی قانونی بود که دو برادر اعتراف خود را پس گرفتند و مدعی شدند تحت فشارهای شدید اعتراف کردند.
این در حالی بود که در اعترافات قبلی آنها گفته بودند سه نفر دیگر هم در این پرونده نقش داشتند. اما حالا مدعی بودند از مرگ سهیل اصلاً خبر نداشتند.
پرونده از موارد لوث تشخیص داده و از اولیای دم خواسته شد قسامه برگزار کنند. آنها هم ۵۰ نفر را معرفی کردند اما دادگاه قبول نکرد و رسیدگی به پرونده تا دستگیری سایر متهمان متوقف ماند.
با گذشت ۲۴ سال از قتل، اولیای دم یک بار دیگر خواستار رسیدگی شدند. فرزند سهیل که در زمان مرگ پدرش یک‌ساله بود و اکنون فردی بالغ است درخواست مجازات عاملان قتل پدرش را کرده است. با توجه به اینکه پرونده در دادگاه کیفری دو بود، قاضی رسیدگی‌کننده به پرونده اعلام کرد از آنجا اکه مساله قصاص مطرح شده است رسیدگی به این پرونده دیگر در صلاحیت او نیست و پرونده را به دادگاه کیفری یک ارسال کرد. اکنون شعبه 10 دادگاه کیفری یک استان تهران مسئول رسیدگی به این پرونده شده است و متهمان برای بار چندم پای میز محاکمه می‌روند.