تفکیک تالار برق صنایع فولادی و پتروشیمی در شرایطی به‌عنوان راهکاری برای بهبود دسترسی فولادسازان به انرژی مطرح شده که با نزدیک شدن به فصل سرد سال، نگرانی‌ها درباره تأمین گاز و تداوم تولید نیز افزایش یافته است؛ اما آیا این سیاست می‌تواند مسیر تولید فولاد را هموار کند؟
به گزارش تجارت نیوز، ناترازی انرژی در سال‌های اخیر به یکی از چالش‌های ساختاری صنعت فولاد تبدیل شده است؛ این چالش با محدودیت برق در تابستان و افت فشار یا قطعی گاز در زمستان، مستقیم بر ظرفیت تولید، بهره‌وری خطوط تولید و عملکرد زنجیره فولاد اثر می‌گذارد. در چنین شرایطی، تفکیک تالار عرضه برق صنایع فولادی و پتروشیمی به‌عنوان یکی از سیاست‌های تنظیم بازار انرژی مطرح شده است.
این تصمیم تا چه اندازه می‌تواند به بهبود شرایط تولید فولاد کمک کند؟ از سوی دیگر با نزدیک شدن به فصل سرد سال و افزایش حساسیت تأمین گاز در واحدهای احیای مستقیم، چشم‌انداز تولید فولاد در ماه‌های آینده به چه عواملی وابسته است؟
تفاوت در ساختار هزینه و حاشیه سود صنعت فولاد و صنعت پتروشیمی، موجب شده توان پرداخت یکسانی برای خرید برق نداشته باشند / رقابت فولادسازان و پتروشیمی‌ها در یک تالار مشترک می‌تواند قیمت برق را به سطحی برساند که ادامه تولید برای برخی واحدهای فولادی صرفه اقتصادی نداشته باشد
رضا شهرستانی، عضو انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی، با اشاره به مصوبه تفکیک تالار عرضه برق صنایع فولادی و پتروشیمی، این اقدام را گامی در جهت بهبود دسترسی فولادسازان به برق ارزیابی کرد و به تجارت‌نیوز گفت: تفاوت در ساختار هزینه و حاشیه سود این دو صنعت، موجب شده است توان پرداخت یکسانی برای خرید برق نداشته باشند. از این رو، رقابت فولادسازان و پتروشیمی‌ها در یک تالار مشترک می‌تواند قیمت برق را به سطحی برساند که ادامه تولید برای برخی واحدهای فولادی صرفه اقتصادی نداشته باشد.
وی با تأکید بر اینکه تفکیک تالارهای عرضه برق به‌تنهایی برای تحقق اهداف این مصوبه کافی نیست، بیان کرد: موفقیت این تصمیم به عرضه برق کافی، شفافیت معاملات و تحویل برق خریداری‌شده مطابق با تعهدات بستگی دارد. در صورت فراهم شدن این شرایط، می‌توان انتظار داشت فشار هزینه تأمین برق بر واحدهای فولادی کاهش یابد و امکان برنامه‌ریزی بهتر برای تولید فراهم شود.
تفکیک تالار برق، کمبود انرژی فولادسازان را برطرف نمی‌کند / هرگونه محدودیت در تأمین گاز می‌تواند علاوه بر کاهش تولید آهن اسفنجی، تأمین خوراک واحدهای فولادسازی و عملکرد کل زنجیره تولید را تحت تأثیر قرار دهد
این عضو انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی با بیان اینکه جداسازی تالارهای عرضه برق نمی‌تواند به‌تنهایی مشکل کمبود برق کشور را حل کند، اظهار کرد: این سیاست باید در کنار افزایش ظرفیت تولید برق و بهبود زیرساخت‌های انرژی اجرا شود تا بتواند اثرگذاری مطلوبی بر فعالیت واحدهای فولادی داشته باشد.
شهرستانی در ادامه با اشاره به چشم‌انداز تولید فولاد در ماه‌های آینده، ارزیابی خود از وضعیت تولید را محتاطانه دانست و افزود: با کاهش مصرف برق ناشی از نیاز کمتر به سیستم‌های سرمایشی، این امکان وجود دارد که تولید فولاد در مقایسه با دوره محدودیت‌های تابستانی بهبود نسبی پیدا کند؛ با این حال با ورود به فصل سرد سال، تأمین گاز به یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیش‌روی این صنعت تبدیل خواهد شد.
وی با تأکید بر نقش حیاتی گاز در زنجیره تولید فولاد توضیح داد: گاز طبیعی در واحدهای احیای مستقیم صرفاً به‌عنوان سوخت مورد استفاده قرار نمی‌گیرد، بلکه در فرایند تولید آهن اسفنجی نیز نقش اساسی دارد. بنابراین، هرگونه محدودیت در تأمین گاز می‌تواند علاوه بر کاهش تولید آهن اسفنجی، تأمین خوراک واحدهای فولادسازی و عملکرد کل زنجیره تولید را تحت تأثیر قرار دهد.
تداوم تولید فولاد به تأمین پایدار گاز وابسته است
این فعال صنعت فولاد با اشاره به تأثیر نحوه مدیریت محدودیت‌های انرژی بر میزان تولید واحدهای فولادی تشریح کرد: اگر تأمین گاز به‌صورت پایدار انجام شود و محدودیت‌های احتمالی نیز با اطلاع قبلی و بر اساس برنامه‌ای مشخص اعمال شوند، امکان حفظ سطح تولید و جبران بخشی از افت تولید در ماه‌های گذشته وجود خواهد داشت.
شهرستانی در ادامه هشدار داد: در مقابل، اگر محدودیت‌ها به قطع گسترده یا طولانی‌مدت گاز منجر شوند، خطر افت مجدد تولید فولاد جدی خواهد بود. به همین دلیل، تا زمانی که برنامه مشخصی برای تأمین انرژی صنایع اعلام نشود، نمی‌توان درصد دقیقی برای رشد یا کاهش تولید فولاد در ماه‌های آینده پیش‌بینی کرد.
وی در پایان با تأکید بر ضرورت ایجاد ثبات در تأمین انرژی صنایع فولادی خاطرنشان کرد: مطالبه اصلی این صنعت، دسترسی پایدار و قابل پیش‌بینی به برق و گاز است تا واحدهای تولیدی بتوانند بر اساس شرایط مشخص برای تولید، تأمین مواد اولیه و ایفای تعهدات خود برنامه‌ریزی کنند.