ستاد مبارزه با موادمخدر اعلام کرده است که کشت شقایق ایرانی و شاهدانه صنعتی با رعایت ضوابط و دریافت مجوزهای لازم مجاز است تصمیمی که میتواند به تأمین مواداولیه دارویی کشور و کاهش وابستگی به واردات کمک کند.
همشهری آنلاین - محمد سرابی: براساس دستورالعمل ابلاغشده، کشت شاهدانه صنعتی با بذر تأییدشده و میزان کمتر از ۰.۳ درصد ماده روانگردان THC، پس از دریافت مجوز از سازمان جهادکشاورزی استان مجاز است. این گیاه با شاهدانه مورد استفاده برای تولید موادمخدر تفاوت دارد و بهدلیل میزان اندک THC، کاربرد اصلی آن در حوزههای دارویی و صنعتی است.
فرامرز اختراعی، رئیس هیأتمدیره سندیکای تولیدکنندگان مواد دارویی، شیمیایی و بستهبندی دارویی، در گفتوگو با همشهری میگوید مواد استخراجشده از شاهدانه صنعتی، ازجمله CBD و THC، در تولید برخی داروهای مورد استفاده برای بیماران مبتلا به اماس و بیماریهای اعصاب و روان کاربرد دارند. بهگفته او، در حال حاضر بخشی از این مواداولیه از خارج وارد میشود و توسعه کشت داخلی میتواند نیاز صنایع دارویی را تأمین کند.
از دیگر محصولات این گیاه میتوان به الیاف مورد استفاده در نساجی، صنایع خودروسازی و ساختمانسازی و روغن دانههای آن اشاره کرد. همچنین برخلاف برخی ادعاهای مطرحشده در فضای مجازی، شاهدانه صنعتی با کنف تفاوت دارد و این ۲ از نظر گیاهشناسی به خانوادههای جداگانهای تعلق دارند.
شقایق ایرانی؛ جایگزینی برای واردات مواداولیه
تأمین مواداولیه داروهای مسکن و درمان اعتیاد نیز یکی از دلایل توجه به کشت گونههای خاص شقایق است. در سالهای اخیر، کاهش کشفیات موادمخدر ورودی از مرزهای شرقی به کمبود برخی مواداولیه دارویی منجر شده و مشکلاتی در تولید داروهایی مانند شربت اوپیوم ایجاد کرده است. کمبود برخی داروهای مسکن، ازجمله استامینوفن کدئین، نیز ضرورت یافتن راهکارهای جایگزین را افزایش داده است.
در این میان، ۳ گونه شقایق از یکدیگر متمایز هستند: خشخاش تریاکزا یا اوپیفرا که کشت آن در ایران ممنوع است؛ شقایق الیفرا که برای استخراج مواد مؤثر آن به فرآوری کارخانهای نیاز دارد؛ و شقایق ایرانی یا براکتئاتوم که فاقد مورفین است و تبائین دارد.
براساس اعلام ستاد مبارزه با موادمخدر، کشت شقایق ایرانی بهصورت ضابطهمند و تحت کنترل مجاز است. بهگفته اختراعی، این گیاه همان شقایق وحشی شناختهشده است و با گونههای مورد استفاده برای تولید تریاک تفاوت دارد.
توسعه کشت کنترلشده این گیاهان میتواند زمینه تولید داخلی مواداولیه دارویی، کاهش هزینه واردات و پایداری تأمین دارو را فراهم کند؛ مشروط بر آنکه کشت و فرآوری آنها تحت نظارت قانونی انجام شود.

