دنیای اقتصاد: اختلال در سامانه ارتباطی سازمان هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) که ارتباط میان این سازمان، برج‌های مراقبت و خلبانان را برقرار می‌کند، به یکی از گسترده‌ترین توقف‌های سراسری پروازها از زمان حملات ۱۱ سپتامبر منجر شد.
به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد- حسین موسوی: اختلال در سامانه ارتباطی سازمان هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) که ارتباط میان این سازمان، برج‌های مراقبت و خلبانان را برقرار می‌کند، به یکی از گسترده‌ترین توقف‌های سراسری پروازها از زمان حملات ۱۱ سپتامبر منجر شد. این توقف پنج ساعت ادامه داشت و سرانجام شامگاه جمعه لغو شد.
چندین رسانه گزارش دادند که نقص در شبکه زیرساخت مخابراتی FAA (FTI) عامل اصلی تصمیم این سازمان برای متوقف کردن پروازها بوده است. این شبکه، ستون فقرات ارتباطات خصوصی سامانه کنترل ترافیک هوایی آمریکا به شمار می‌رود.
شبکه FTI اکنون در میانه یک پروژه چندساله و گسترده برای نوسازی قرار دارد. در این طرح، شبکه‌ای چند دهه‌ای از سیم‌های مسی با کابل‌های فیبر نوری پرسرعت جایگزین می‌شود. FAA اعلام کرده است که این نوسازی با کاهش قطعی‌ها و تاخیرهای ناشی از آن، ایمنی سامانه را افزایش می‌دهد. همچنین زیرساخت جدید برای مدیریت آسان‌تر هواپیماهای نسل جدید، از جمله پهپادها، هواپیماهای برقی با قابلیت برخاست و فرود عمودی (eVTOL) و تاکسی‌های هوایی آماده خواهد شد.
بر اساس داده‌های شرکت فناوری هوانوردی فلایت‌اِوِر (FlightAware)، تا زمان لغو توقف پروازها در شامگاه جمعه، بیش از ۶۳۰۰ پرواز در داخل آمریکا، به مقصد این کشور یا از مبدا آن لغو شد و ۹۵۰۰ پرواز دیگر نیز با تأخیر روبه‌رو شدند. پروازهای باری و پستی هم از این اختلال در امان نماندند. بازگرداندن هواپیماها و خدمه به موقعیت‌های اصلی و تنظیم دوباره برنامه پروازها احتمالا چند روز و حتی چند هفته زمان خواهد برد.
شان دافی، وزیر حمل‌ونقل آمریکا، شامگاه جمعه در نشست خبری کاخ سفید گفت: «مدتی طول می‌کشد تا پیامدهای اتفاقی را که رخ داده است، برطرف کنیم.» او کلیدها و روترهای قدیمی و همچنین «اضافه‌بار داده‌ای» را عامل اختلال در سامانه ارتباطی دانست و تأکید کرد که یک سامانه قدیمی نیز در این حادثه نقش داشته است؛ موضوعی که احتمالا به زیرساخت FTI اشاره دارد.
مارک‌وین مولین، وزیر امنیت داخلی آمریکا، نیز در همان نشست گفت مشکل هنگام نصب تجهیزات جدید و اعمال اصلاحات نرم‌افزاری در سامانه قدیمی ایجاد شده است. به گفته او، فناوری جدید فشار بیش از حدی به زیرساخت قدیمی وارد کرده بود. مولین تاکید کرد که در حال حاضر شواهدی مبنی بر ارتباط این اختلال با حمله سایبری وجود ندارد، اما افزود: «در این مقطع هنوز نمی‌توان با قطعیت کامل اظهارنظر کرد». مدیریت این زیرساخت بر عهده شرکت پیمانکاری دولتی «ال¬تری¬هریس» ( L۳Harris Technologies ) است. این شرکت در وب‌سایت خود اعلام کرده است که شناخت عمیق تیمش از حریم هوایی ملی آمریکا، امکان ارتقای سامانه‌ها را بدون ایجاد اختلال در عملیات ترافیک هوایی فراهم می‌کند. با این حال، سخنگوی شرکت به درخواست رسانه‌ها برای اظهارنظر درباره این حادثه پاسخی نداد.
ال‌تری‌هریس در ماه مه اعلام کرده بود که نیمی از پروژه نوسازی را به پایان رسانده است. این شرکت همچنین اوایل ماه جاری میلادی خبر داد که ۷۰ درصد از مراکز FAA به فیبر نوری مجهز شده‌اند. دولت دونالد ترامپ نیز اعلام کرده است که قصد دارد تا پایان سال ۲۰۲۸، سامانه کنترل ترافیک هوایی آمریکا را به‌طور کامل متحول کند.
در ماه اوت، FAA شرکت AT&T را برای جایگزینی شبکه ارتباطی خصوصی FTI با زیرساختی کاملا جدید انتخاب کرد. ارزش اولیه این قرارداد ۷۳ میلیون دلار است، اما انتظار می‌رود هزینه آن در سال‌های آینده به چند میلیارد دلار برسد. پیش از این، شرکت ورایزن برای ساخت و راه‌اندازی سامانه جدید انتخاب شده بود. قرار است ال‌تری‌هریس تا زمان تکمیل نوسازی، مدیریت زیرساخت قدیمی را بر عهده داشته باشد.
دافی پیش از توقف پروازها در روز جمعه، نامه‌ای به رهبران کنگره فرستاده و خواستار تصویب بودجه ۳۰.۱ میلیارد دلاری برای نوسازی بیشتر سامانه کنترل ترافیک هوایی و بهبود فرودگاه‌ها شده بود. اما پس از بحران پیش‌آمده، درخواست خود را افزایش داد و در نشست خبری کاخ سفید گفت: «من ۵۰ میلیارد دلار می‌خواهم».
در همین حال، گزارشی که دفتر پاسخ‌گویی دولت آمریکا (GAO) در ماه سپتامبر منتشر کرد، درباره شتاب‌زدگی در اجرای برنامه‌های عقب‌افتاده نوسازی FAA هشدار داده بود. در این گزارش آمده است که تلاش برای تسریع پروژه ممکن است سرعت اجرا را بر هزینه‌ها و جلوگیری از اختلال در ترافیک هوایی اولویت داده باشد.
این نهاد همچنین اعلام کرد FAA برآورد مستند و دقیقی از هزینه چرخه عمر برنامه‌های خود ندارد. افزون بر این، به‌جای برخورداری از یک برنامه زمان‌بندی جامع برای مدیریت این پروژه گسترده، با ۱۱ هزار و ۳۸۹ برنامه زمان‌بندی جداگانه و غیرمتصل به یکدیگر روبه‌رو است؛ وضعیتی که نظارت و هماهنگی بر روند نوسازی را دشوار می‌کند.