توقف در پیادهرو و پارک دوبل با مسدود کردن مسیر، عابران نابینا را ناچار به ورود به سوارهرو و مواجهه با خطر تصادف میکند.
پیادهرو برای عبور ایمن عابران طراحی شده است، اما توقف خودرو روی آن یا پارک دوبل در حاشیه خیابان میتواند این مسیر را به مانعی جدی تبدیل کند. شاید راننده تصور کند توقف چنددقیقهای برای خرید، پیاده کردن سرنشین یا انجام کاری کوتاه مشکلی ایجاد نمیکند؛ اما برای فرد نابینا، همین چند دقیقه ممکن است به معنای بسته شدن مسیر آشنا و مواجهه با خطری پیشبینینشده باشد.

افراد نابینا با کمک عصای سفید، نشانههای محیطی، صداها و حافظه مسیر حرکت میکنند. خودرویی که بخشی از پیادهرو را اشغال کرده است، میتواند مسیر حرکت را مختل کند و فرد را ناچار سازد برای عبور از کنار آن تغییر مسیر دهد. اگر فضای کافی وجود نداشته باشد، ممکن است فرد به لبه خیابان نزدیک شود یا ناچار به ورود به سوارهرو شود؛ جایی که حرکت خودروها خطر برخورد را افزایش میدهد.
توقف روی پیادهرو؛ قطع مسیر عبور
خودرویی که روی پیادهرو پارک شده، صرفاً فضای عبور را کم نمیکند. بدنه خودرو، آینههای جانبی و فاصله محدود میان وسیله نقلیه و دیوار میتوانند حرکت فرد نابینا را دشوار کنند. برخورد عصای سفید با بدنه خودرو نیز ممکن است مسیر مورد انتظار را تغییر دهد و فرد را وادار به توقف یا جستوجوی راه جایگزین کند.
این مشکل در پیادهروهای باریک، مقابل ورودی ساختمانها و نزدیک تقاطعها جدیتر است؛ زیرا امکان دور زدن مانع محدود میشود. راننده نباید پیادهرو را فضای اضافی خیابان بداند یا تصور کند روشن گذاشتن چراغهای هشدار، توقف غیرمجاز را بیخطر میکند.
پارک دوبل؛ مانعی که عابر را به خیابان میراند
پارک دوبل زمانی رخ میدهد که خودرو در کنار وسیله نقلیه متوقفشده دیگری قرار بگیرد و بخشی از مسیر عبور را اشغال کند. این وضعیت میتواند عرض قابل استفاده خیابان را کاهش دهد، دید رانندگان را مختل کند و عبور ایمن عابران را دشوارتر سازد. برای فرد نابینا، خودرویی که در مسیر حرکت یا نزدیک گذرگاه عابر پیاده قرار گرفته، ممکن است مانعی غیرمنتظره باشد.
اگر فرد برای عبور از کنار خودرو مجبور به تغییر مسیر شود، احتمال نزدیک شدن او به جریان ترافیک افزایش مییابد. همچنین خودروهای دیگر ممکن است برای عبور از محل، مسیر خود را تغییر دهند؛ حرکتی که پیشبینی آن برای فرد نابینا دشوار است.
قانون چه میگوید و رانندگان چه باید بکنند؟
طبق آییننامه راهنمایی و رانندگی، توقف وسایل نقلیه در پیادهرو و گذرگاه عابر پیاده و نیز کنار خودروی متوقفشده دیگر، یعنی توقف دوبله، ممنوع است. افزون بر این، ماده ۱۲ قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی، امکان جریمه و انتقال خودروهای متوقفشده در پیادهرو را پیشبینی کرده است.
رانندگان باید خودرو را در محل مجاز متوقف کنند، مسیر پیادهرو و گذرگاه عابر را باز نگه دارند و برای انجام کارهای کوتاه نیز به فضای عبور افراد تجاوز نکنند. اگر توقف ضروری است، باید محل مناسبی انتخاب شود که مانعی برای عابران ایجاد نکند.
رعایت این اصول فقط اجرای قانون نیست؛ مسئولیتی در قبال ایمنی و استقلال شهروندان است. پیادهروی بدون مانع، برای افراد نابینا امکان حرکت مستقل و مطمئنتری فراهم میکند. گاهی کافی است راننده چند متر جلوتر، محل مجازی برای توقف پیدا کند تا مسیر عبور فردی دیگر مسدود نشود و یک خطر قابل پیشگیری شکل نگیرد.


