مایک لی در مراسم افتتاحیه فیلم «مراقبت محبت‌آمیز» که احتمالاً آخرین فیلم اوست، در لندن با تشویق ایستاده حضار تحسین شد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، تماشاگران بریتانیایی معمولاً اهل تشویق ایستاده نیستند، اما وقتی یکی از گرامی‌ترین فیلمسازانشان آخرین تعظیم خود را انجام می‌دهد، قوانین نانوشته شکسته می‌شوند.

این امر چیزی بود که برای مایک لی رخ داد؛ فیلمساز سالخورده که روز پنجشنبه در مراسم افتتاحیه فیلم «مراقبت محبت‌آمیز» (که احتمالاً آخرین فیلمش است) در جشنواره فیلم لندن ۲۰۲۶ حضور یافت، قهرمانانه استقبال شد.

این کارگردان که دهه‌ها نماد سینمای بریتانیا بود و آثار تحسین‌شده‌ای از جمله «رازها و دروغ‌ها»، «برهنه»، «ورا دریک» (که جشنواره فیلم لندن ۲۰۰۴ را افتتاح کرد)، «خوش‌شانس» و «وارونه» را در کارنامه دارد، پیش از نمایش فیلم، در میان تشویق و تحسین حضار روی صحنه رفت تا شاهد قدردانی تمام حضار در سالن جشنواره سلطنتی لندن باشد که از جای خود بلند شدند و به افتخارش دست زدند.

وقتی کف زدن‌ها فروکش کرد، کارگردان به سبک همیشگی خودش پاسخ داد: شما هنوز فیلم را ندیده‌اید.

فیلم «مراقبت محبت‌آمیز» با بازی کیت اوفلین، ماریون بیلی و پل جسون که در لندن فیلمبرداری و تدوین شده درباره پیری، اندوه و روابط انسانی است و در عین حال نگاهی تند به سیستم بهداشت و رفاه بریتانیا که بودجه کمی دارد، می‌اندازد. این فیلم برای اولین بار در جشنواره تلوراید به نمایش درآمد و در جشنواره فیلم سن سباستین هم جایزه بهترین فیلم را برد و هم جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای اوفلین دریافت کرد.

لی ۸۳ ساله در مصاحبه ویدیویی در سن سباستین گفته بود این فیلم به دلیل مشکلات سلامتی خودش «به احتمال زیاد» آخرین فیلم او خواهد بود.

وی مطرح کرد: کاملاً واضح است، من یک بیماری (میوزیت) دارم که بر حرکت عضلانی من تأثیر می‌گذارد و حرکت کردن برایم بسیار دشوار است. مطمئناً این بیماری برای یک فیلمساز دشوارتر از آن چیزی است که باید باشد، و بنابراین به احتمال زیاد این فیلم آخرین فیلم من خواهد بود. این به وضعیت پزشکی من مربوط می‌شود و یک وضعیت جسمی است.

لی سابقه طولانی در جشنواره فیلم لندن دارد و بسیاری از فیلم‌های او در آنجا به نمایش درآمده است. این کارگردان در کنار فیلم‌هایی مانند «سالی دیگر»، «پیترلو»، «برهنه»، «ورا دریک»، «زندگی شیرین است» که اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره لندن سال ۱۹۹۰ داشت، «آقای ترنر» و فیلم سال گذشته‌اش «حقایق تلخ»، اولین فیلم بلند خود «لحظات تاریک» را سال ۱۹۷۱ در این جشنواره نمایش داد.