تقاضا برای انواع فراری بیشتر از قبل شده و حالا اختلاف قیمت دو مدل دیتونا SP3 که اتفاقا در یک روز حراج شدند، ۷٫۶ میلیون دلار است.

قیمت‌های عجیبی که خریداران در حراجی برای فراری می‌پردازند، هر روز رکورد می‌زند. دو دستگاه فراری دیتونا SP3 تقریبا مشابه در یک روز به حراج رسیدند، اما یکی حدود ۷٫۵ میلیون دلار گران‌تر از دیگری فروخته شد. ماجرا نشان می‌دهد بازار خودروهای کلکسیونی تا چه اندازه از مشخصات فنی فاصله گرفته و زیر تاثیر رنگ، کارکرد و محل حراج قرار دارد.

به‌گزارش موتور وان، یک سوپراسپرت ایتالیایی تولیدمحدود می‌تواند سرمایه‌ی ۲٫۳ میلیون دلاری را در کمتر از یک سال، هشت برابر کند و به ۱۸٫۵ میلیون دلار برساند. نمونه‌ی سبزرنگ با پوشش Verde Francesca در حراجی برود ارو لاس‌وگاس با قیمت نهایی ۱۸٫۵۴ میلیون دلار چکش خورد و رکورد تازه‌ای برای دیتونا SP3 بر جای گذاشت. قبلا هم SP3 در یک حراج خیریه ۲۶ میلیون دلار فروخته شده بود.

پرسش اصلی به دلیل خاص‌بودن فراری سبز بازمی‌گردد. ترکیب رنگ کمیاب، کارکرد فوق‌العاده پایین و شرایط ظاهری چشمگیر، تمام امتیازهای متمایزکننده‌ی آن را تشکیل می‌دهند و تفاوت فنی مهم دیگری گزارش نشده است. با وجود شباهت مشخصات دو خودرو، بازار برای همین ویژگی‌ها چندین میلیون دلار ارزش اضافی در نظر گرفت.

فراری دیتونا SP3 با قدرت ۸۲۹ اسب‌بخار تقریبا تمام ویژگی‌های محبوب هواداران فراری را یک‌جا عرضه می‌کند. در قوای محرکه خبری از سامانه‌ی برقی کمکی یا توربوشارژر نیست و پیشرانه‌ی قدرتمند V12 آن تا فراتر از ۹٬۰۰۰ دوربردقیقه فریاد می‌کشد. طراحی بدنه نیز از خودروهای مسابقه‌ای افسانه‌ای فراری در گذشته الهام گرفته و همین ترکیب، دیتونا SP3 را به گزینه‌ای جذاب برای مجموعه‌داران تبدیل کرده است.

با همه‌ی جذابیت‌های فنی، رقم ۱۸٫۵۴ میلیون دلار بیشتر شبیه جهشی غیرعادی در بازار به نظر می‌رسد. همان روز، یک فراری دیتونا SP3 زردرنگ در حراجی آر‌ام ساتبیز لندن ۱۰٫۹ میلیون دلار فروخته شد. فاصله‌ی میان دو قیمت حدود ۷٫۶ میلیون دلار بود، درحالی‌که هر دو خودرو به یک مدل تولیدمحدود تعلق داشتند.

به‌گفته‌ی هگرتی، بازار آمریکا برای پرداخت رقم‌های بسیار بالا بابت سوپراسپرت‌های کمیاب و کم‌کارکرد آمادگی بیشتری دارد. کیلومترشمار نمونه‌ی سبز تنها حدود ۱۳۰ کیلومتر را نشان می‌داد، اما خودروی زرد نزدیک به ۴٬۷۴۴ کیلومتر پیموده بود. نمونه‌ی زرد ظاهرا مدتی نیز به‌عنوان خودروی مطبوعاتی فراری استفاده شده بود و برخلاف رقیب سبزش، زندگی پرتحرک‌تری را تجربه کرده است.

احتمالا فراری سبز بیشتر عمر خود را در فضای بسته گذرانده و پیشرانه‌ی V12 آن به‌ندرت فرصت غرش پیدا کرده است. ترکیب رنگ خودرو خیره‌کننده به نظر می‌رسد، اما سرنوشت چنین نمونه‌ای می‌تواند انتقال میان مالکان مختلف درون خودروبر یا محفظه‌ی هواپیمای باری باشد، نه حرکت با نیروی خودش در جاده. فروشنده نیز با پول حاصل از معامله توانایی خرید خودروهای بیشتری را دارد که شاید آن‌ها هم به‌ندرت رانده شوند.

به‌نظر شما رنگ و کارکرد پایین چنین اختلاف قیمتی را توجیه می‌کند؟ دیدگاهتان را بنویسید.