سردیس مرمری زئوس، خدای آسمان و رعد در اساطیر یونان، در عملیاتی ضدقاچاق در غرب ترکیه به دست مقامهای امنیتی افتاد.
به نقل از هریتیج دیلی، مقامهای ترکیه در جریان عملیاتی ضدقاچاق در منطقه کناک شهر ازمیر، سردیسی مرمری از زئوس، خدای خدایان در اساطیر یونان باستان، توقیف کردند. کارشناسان قدمت احتمالی این اثر را حدود ۲ هزار سال و متعلق به دوران روم باستان میدانند. در ارتباط با این عملیات، سه مظنون بازداشت شدهاند.
این عملیات با هماهنگی دادستانی کل ازمیر و مشارکت مأموران واحدهای مبارزه با قاچاق و اطلاعات پلیس این استان انجام شد. رسانههای ترکیه گزارش دادهاند که مقامها این سردیس را جزو اموال فرهنگی حفاظتشده شناسایی کردهاند.
بااینحال، هنوز مشخص نیست این اثر در ابتدا از کدام محوطه باستانشناسی به دست آمده است. مقامهای مسئول نیز اطلاعاتی درباره محل کشف اولیه، ارتباط احتمالی سردیس با یک محوطه شناختهشده یا مقصد آن پیش از توقیف منتشر نکردهاند.
زئوس؛ فرمانروای خدایان در اساطیر یونان
زئوس در هنر یونان باستان معمولا با ریش و چهرهای پخته به تصویر کشیده میشد. زئوس یکی از مهمترین خدایان اساطیر یونان باستان بود که فرمانروایی آسمان و رعدوبرق را بر عهده داشت و پادشاه خدایان المپ به شمار میرفت. بر اساس اسطورههای یونانی، او فرزند کرونوس و رئا بود و پس از شکست تیتانها، همراه با برادرانش در تقسیم قلمرو جهان نقش داشت. زئوس کوه المپ را جایگاه فرمانروایی خود قرار داد.
هنرمندان یونانی اغلب زئوس را مردی بالغ با ریش و گاهی در حالی به تصویر میکشیدند که صاعقه یا عصایی در دست دارد. عقاب نیز از نمادهای شناختهشده این خدا بود و در آثار هنری باستانی در کنار او دیده میشد.
پس از گسترش سلطه روم بر سرزمینهای یونانی، بسیاری از سنتهای مذهبی و اسطورهای یونان وارد فرهنگ رومی شدند. رومیها زئوس را با ژوپیتر، خدای اصلی آیین رسمی روم، مرتبط میدانستند و سنتهای هنری یونانی همچنان بر تصویرسازی این خدا در دوران روم تأثیر گذاشتند.
پرستش زئوس در آناتولی باستان
آناتولی، بخش بزرگی از ترکیه امروزی، در دوران یونانی، هلنیستی و رومی یکی از مناطق مهم برای پرستش زئوس بود. این خدا در شهرها و مناطق مختلف با لقبها و جلوههای گوناگون مورد احترام قرار میگرفت.
شهرهایی مانند افسوس، پرگامون، اسمیرنا و سارد از مراکز مهم تمدنهای باستانی در غرب آناتولی بودند. آیینهای مذهبی یونانی و رومی در زندگی اجتماعی و فرهنگی این شهرها نقش پررنگی داشتند و آثار هنری و مجسمهسازی نیز بخشی از این میراث را تشکیل میدادند.
سردیس تازهتوقیفشده نمونه دیگری از سنت مجسمهسازی کلاسیک در آناتولی دوران روم به شمار میرود. بااینحال، تا زمانی که اطلاعات دقیقتری درباره محل کشف و پیشینه این اثر منتشر نشود، نمیتوان آن را به محوطه باستانشناسی مشخصی نسبت داد.
مقامهای ترکیه هنوز جزئیات بیشتری درباره تاریخ دقیق ساخت، منشأ باستانشناختی سردیس یا مقصد احتمالی آن پیش از توقیف اعلام نکردهاند.
