ترامپ در بیانیه ای اعلام کرد: روابط آمریکا و ایران هنوز به حالت عادی بازنگشته و روند اجرای توافق‌نامه‌های الجزایر* که در ۱۹ ژانویه ۱۹۸۱ (29 دی 1359) امضا شده‌اند، همچنان ادامه دارد.

به گزارش اقتصادنیوز به نقل از عصر ایران، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، وضعیت اضطراری ملی این کشور در قبال ایران را که مبنای اعمال تحریم‌های یک‌جانبه علیه تهران است، برای یک سال دیگر تمدید کرد.

خبرگزاری رسمی جمهوری آذربایجان (آپا) گزارش داد که این تصمیم در بیانیه‌ای از سوی ترامپ اعلام شده و متن آن در روزنامه رسمی دولت آمریکا (Federal Register) منتشر شده است.

در این بیانیه آمده است که روابط آمریکا و ایران هنوز به حالت عادی بازنگشته و روند اجرای توافق‌نامه‌های الجزایر* که در ۱۹ ژانویه ۱۹۸۱ (29 دی 1359) امضا شده‌اند، همچنان ادامه دارد.

ترامپ در این بیانیه اعلام کرده است که به همین دلیل، وضعیت اضطراری ملی اعلام‌شده در ۱۴ نوامبر ۱۹۷۹ (23 آبان 1358) و اقدامات محدودکننده‌ای که در آن زمان علیه ایران به اجرا درآمدند، باید پس از ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ نیز همچنان برقرار بمانند.

توافق نامه الجزایر چیست؟

بیانیه‌های الجزایر (به انگلیسی: Algiers Accords) قراردادی است که با میانجیگری کشور الجزایر، میان نمایندگان ایران و ایالات متحده آمریکا در ۱۹ ژانویه ۱۹۸۱ (29 دی 1359) به امضا رسید و به واقعه تصرف و گروگانگیری سفارت آمریکا در تهران پایان داد.

به موجب این بیانیه بنا بود بسیاری از محدودیت‌های ایجاد شده از سوی آمریکا منتفی شود اما این امر شامل تحریم‌های اعمال شده نظامی و ارسال تسلیحات به ایران نمی‌شد و به مفاد خود این بیانیه نیز از سوی آمریکا عمل نشد.

این بیانیه‌ها در بر گیرندهٔ ۲ اعلامیه دولت الجزایر که یکی مربوط به آزادی گروگان‌های آمریکایی در تهران و دیگری مربوط به حل و فصل دعوی قضایی این دو کشور از طریق ایجاد نهادی به نام دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا، می‌باشد.

مفاد توافق

به موجب بیانیه‌های الجزایر طرفین متعهد گردیدند که:

- ایران گروگان‌های آمریکایی را آزاد کند.

- آمریکا در امور داخلی ایران (چه از لحاظ سیاسی و چه نظامی) مداخله نکند.

- آمریکا فرمان اجرایی ۱۲۱۷۰ و تحریم‌های تجاری و اقتصادی را لغو و دارایی‌های مسدود شدهٔ ایران را آزاد کند.

- هر دو کشور متعهد شوند که طرح دعاوی قضایی اتباع آن‌ها و دولت‌ها علیه یک‌دیگر، در دادگاه‌ها و نهادهای قضایی بین‌المللی را پایان داده و دعاوی خود را به نهادی موسوم به دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا ارجاع دهند.

- آمریکا می‌بایست اطمینان دهد که هر گونه تصمیمات دادگاه‌های آمریکا در رابطه با انتقال دارایی‌های محمدرضا شاه و حکومت پیشین ایران را، مستقل از «اصل مصونیت شاه» اجرا خواهد کرد.

- بدهی‌های ایران به نهادهای آمریکایی پرداخت شود.

مسؤول آمریکایی مذاکره‌کنندهٔ این قرارداد، قائم مقام وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا، وارن کریستوفر و نمایندهٔ الجزایر برای میانجیگری، محمد صدیق بن یحیی، وزیر خارجه الجزایر بود. مذاکرات، و امضای این قرارداد نیز، در منزل سفیر ایالات متحده در الجزایر صورت پذیرفت.

چرا توافق اجرا نشد؟

روز پنجشنبه ۱۵ آبان ۱۳۵۹ آخرین جلسه علنی مجلس قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا که قرار بود در روز یکشنبه نهم نوامبر ۱۹۸۰ برگزار شود بود. همه شرایط برای تمام کردن موضوع فراهم شده بود.

قرار غیررسمی آن بود که در روز پنجشنبه، بیانیه الجزایر به تصویب نمایندگان مجلس برسد و روز جمعه گروگان‌ها از تهران به پایگاه آمریکایی‌ها در آلمان منتقل شوند و همان روز یا حداکثر روز شنبه، کارتر (حزب دموکرات) از گروگان‌های آزاد شده در کاخ سفید استقبال نماید و در حقیقت با این برگ برنده، پیروزی خویش بر رونالد ریگان (حزب جمهوری خواه) را قطعی کند.

۲۷ نفر از نمایندگان فراکسیون نانوشته جوانان مجلس در یک هماهنگی، دقایقی قبل از رأی‌گیری، مجلس را ترک کردند. با این آبستراکسیون که برای نخستین بار واقع شد، مجلس از اکثریت افتاد.

هنگام ظهر همان روز طبق آیین‌نامه ختم جلسه علنی اعلام و ادامه بررسی بیانیه الجزایر به جلسه علنی بعد در هفته آینده موکول شد.

به‌این ترتیب، کارتر در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۸۰ شکست خورد و از معدود روسای جمهور ایالات متحده آمریکا شد که تنها توانست برای یک دوره رئیس‌جمهور باشد.