با اخراج الیوت اندرسون، دروازهبان جوان انگلیس زیر موج حملات اسپانیا رفت و با واکنشهای حیاتی آزمونی بزرگ را پشت سر گذاشت.
طرفداری | جیمز ترافورد در پیروزی ۳-۲ انگلیس مقابل اسپانیا نقشی کلیدی داشت و حالا رقابت او با جردن پیکفورد برای دروازهبانی تیم ملی جدیتر شده است؛ هرچند توماس توخل تصمیمی برای تعیین دروازهبان اول اعلام نکرده است. گزارش اسکای اسپورت به عملکرد دروازهبان ۲۴ ساله در این آزمون دشوار لیگ ملتها و واکنشهایش پس از ۱۰ نفره شدن انگلیس میپردازد.
توخل درباره وضعیت دروازهبانی انگلیس گفت:
دروازهبان شماره یک نداریم.
بازی دادن به ترافورد از همان ابتدا معنادار بود. پیکفورد یک دهه انتخاب اول و بدون رقیب انگلیس بوده و با ۹۴ بازی ملی، میان دروازهبانها فقط از پیتر شیلتون کمتر بازی کرده است. با این حال، توخل در مهمترین آزمون انگلیس در لیگ ملتها ترافورد را انتخاب کرد؛ نمایشهای او برابر اسپانیا در خانه و چک در خارج از خانه، هر دو در سپتامبر، در این تصمیم مؤثر بودند.
توخل پس از مسابقه ارزیابیاش از بازی ترافورد را بیان کرد:
بازی فوقالعادهای داشت.
روی کین، کارشناس اسکای اسپورت، پیش از مسابقه در مادرید درباره انتخاب دروازهبان انگلیس گفت:
فکر میکنم مدیریت هوشمندانهای است. این بهترین زمان برای ورود ترافورد بود؛ مقابل بازیکنان سطح بالا بازی کند و تواناییهایش را نشان بدهد.
فشار اسپانیا پس از اخراج اندرسون
تا اخراج الیوت اندرسون در دقیقه ۶۳، ترافورد کار زیادی نداشت و اسپانیا حتی یک شوت در چارچوب نزده بود. پس از خروج اندرسون، شرایط ناگهان تغییر کرد و دروازهبان انگلیس زیر فشار حملههای پیاپی و موجی از شوتهای اسپانیا قرار گرفت؛ با این حال تمرکزش را از دست نداد.
مهمترین صحنه او در وقتهای تلفشده رقم خورد: ترافورد به سمت راست شیرجه زد و ضربه فرمین لوپس را مهار کرد، سپس بلافاصله واکنش نشان داد و شوت برگشتی میکل اویارزابال را از کنار تیرک به بیرون فرستاد. کین درباره این واکنش سریع گفت:
هر بار تمرین دروازهبانها را میبینید، همین صحنه را میبینید: مهار توپ و بعد واکنش.
ترافورد پیش از آن هم چند بار مانع گلزنی اسپانیا شده بود. او در دقیقه ۷۴ پس از یک کرنر ضربه لوپس را گرفت و کمی بعد شوت لامین یامال را مهار کرد. در گل دوم اسپانیا، نیکو ویلیامز از فاصله نزدیک و روی ارسال دقیق یامال گل زد؛ ترافورد نمیتوانست کار زیادی برای جلوگیری از آن انجام دهد. او سپس با برخاستن سریع، شوت کاتدار مارک کوکوریا را هم از دروازه دور کرد.
توخل درباره عملکرد ترافورد و رقابت در پستهای مختلف گفت:
خیلی خوب بود. کارش همین است که فاصله را ببندد. ما در همه پستها رقابت میخواهیم.
توخل درباره آزمونهای دشوارتر ترافورد گفت:
باید ترافورد را در موقعیتهای پرفشار ببینیم.
او درباره مهمترین مهار دروازهبان انگلیس هم گفت:
مهار مشخصی که باید تمام اعتبارش را به او داد، همان مهار دوتایی در پایان بازی است. واقعاً فوقالعاده بود.
توخل در ادامه درباره بازیسازی ترافورد از عقب زمین و تصمیمگیریهایش گفت:
در بازیسازی از عقب هم کارهای زیادی برای انجام دادن داشت و با حضور همه بازیکنان اطرافش، خیلی خوب از پس آن برآمد.
نباید تمرکز، حواسجمعی یا دیدش را از دست بدهد؛ باید بازیکن آزاد را پیدا کند، از پرس عبور کند و بازی را به نیمه حریف ببرد.
او هم مثل بقیه، بخشی از یک نمایش تیمی فوقالعاده بود.
آمار ترافورد در لیگ برتر به سود اوست
توانایی ترافورد در بازی با توپ را دوران حضورش در آکادمی منچسترسیتی و تیمهای پایه انگلیس پرورش داد؛ مهارهایش نیز ادامه عملکرد باشگاهی او در این فصل بود. طبق دادههای اوپتا، او در میان دروازهبانهای لیگ برتر از نظر گلهای جلوگیریشده در صدر قرار دارد: ترافورد برای لیدز از شوتهایی با ارزش ۱۲.۴۰ گل مورد انتظار، ۸ گل دریافت کرده و امتیاز گلهای جلوگیریشدهاش به ۴.۴۰ میرسد.
پیکفورد هم تفاضل مثبتی دارد: او از شوتهایی با ارزش ۱۱.۰۵ گل مورد انتظار، ۱۰ گل دریافت کرده است. پیکفورد ۳۲ ساله و ترافورد ۲۴ ساله است؛ با این حال، کین تأکید کرد فاصله زیادی میان این دو دروازهبان نیست:
تفاوت زیادی میان آنها نیست.
تجربه همچنان برتری روشن پیکفورد است. او ۹۴ بازی ملی و ۳۷۲ بازی در لیگ برتر دارد؛ ترافورد فقط پنج بار برای تیم ملی به میدان رفته است. با وجود این اختلاف، درصد شوتهای مهارشده آنها مشابه است. سبک توزیع توپشان تفاوت دارد و ترافورد درصد کمتری از پاسهایش را بلند میفرستد؛ بخشی از این تفاوت هم به شیوه بازی متفاوت باشگاههایشان برمیگردد.
توخل میگوید انگلیس دروازهبان شماره یک ثابتی ندارد، اما انتخاب ترافورد برای این مسابقه و نمایش او برابر اسپانیا، فضای رقابت را تغییر داده است. ترافورد آماده فرصتهای بیشتری به نظر میرسد و ممکن است این فرصتها زودتر از انتظار به او برسند.
