بنیاد هند رجب علیه انجمن پزشکی، پزشکان و مقام‌های رژیم صهیونیستی به دلیل نقش آن‌ها در شکنجه در بازداشتگاه سدی تیمان به دیوان بین‌المللی کیفری شکایت کرد.
بنیاد هند رجب HRF با استناد به ماده ۱۵ اساسنامه رُم، شکایتی را نزد دادستان دیوان بین‌المللی کیفری ICC ثبت کرده است؛ این بنیاد خواستار تحقیق درباره نقش مقام‌های وزارت بهداشت و وزارت جنگ رژیم صهیونیستی، انجمن پزشکی، کادر درمان و مدیران بیمارستان‌های این رژیم در مرگ، شکنجه و بدرفتاری با بازداشت‌شدگان فلسطینی در بازداشتگاه سدی‌تیمان از تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲) شده است.
به گزارش وب‌سایت بنیاد هند رجب، در این شکایت استدلال شده است که اقدام‌های مستندسازی‌شده، مصداق جنایت‌های جنگی (موضوع مواد ۸ (۲) (a) (i) – (iii) و ۸ (۲) (b) (xxi))، جنایت‌های علیه بشریت (موضوع ماده ۷ (۱) (a)، (f)، (h) و (k)) و نسل‌کشی (موضوع ماده ۶ (a) و (b)) طبق اساسنامه رُم محسوب می‌شوند.
زمان‌بندی این شکایت توسط بنیاد هند رجب به‌گونه‌ای تنظیم شده است که با برگزاری مجمع عمومی انجمن جهانی پزشکی WMA در روتردام هلند از ۷ تا ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶ (۱۵ تا ۱۸ مهر ۱۴۰۵) هم‌زمان باشد.
انجمن پزشکی رژیم صهیونیستی IMA نمایندگی بیش از ۹۰ درصد پزشکان صهیونیست را ازجمله پزشکان صهیونیست که برای خدمت در سدی تیمان تعیین شده‌اند، بر عهده دارد و یکی از اعضای موسس انجمن جهانی پزشکی است.
مجمع عمومی انجمن جهانی پزشکی در حالی برای بحث درباره اخلاق پزشکی تشکیل جلسه می‌دهد که اعضای انجمن پزشکی رژیم صهیونیست، نهادی که پوشش سازمانی برای شکنجه و سوءاستفاده پزشکی از بازداشت‌شدگان فلسطینی فراهم کرده است، بدون هیچ‌گونه مواخذه‌ای در میان نمایندگان آن حضور دارند.
این نشست همچنین در شرایطی برگزار می‌شود که فشار‌ها بر مجمع عمومی انجمن جهانی پزشکی برای اقدام عملی افزایش یافته است؛ به‌طوری که بیش از هزار و ۳۰۰ متخصص و سازمان حوزه سلامت در طوماری که ژوئن ۲۰۲۶ در نشریه لنست The Lancet منتشر شد، خواستار تعلیق عضویت انجمن پزشکی رژیم صهیونیستی در این انجمن شده‌اند.
بیمارستان صحرایی سدی تیمان؛ همدستی پزشکی در نظام شکنجه
از اکتبر ۲۰۲۳، سدی تیمان، یک پایگاه نظامی در صحرای نقب برای نگهداری هزاران فلسطینی اهل غزه مورد استفاده قرار گرفت؛ بیشتر این افراد غیرنظامی بودند و شامل مردان، زنان، کودکان، سالمندان، خبرنگاران و همچنین کارکنان حوزه سلامت و امدادگران بشردوستانه می‌شدند.
بازداشت‌شدگان تحت عنوان ساختگی رزمندگان غیرقانونی unlawful combatants نگهداری می‌شدند؛ عنوانی حقوقی و جعلی که برای سلب حمایت‌های قانونی بنیادین از بازداشت‌شدگان و امکان‌پذیر ساختن حبس آن‌ها بدون تفهیم اتهام یا محاکمه به‌کار می‌رفت.
کمی بیش از یک هفته پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، وزارت بهداشت رژیم صهیونیستی یک مرکز درمانی در داخل مجموعه بازداشتگاهی سدی تیمان دایر کرد؛ آنچه در ابتدا تنها یک چادر درمانی بود، به یک بیمارستان صحرایی متشکل از چادر‌هایی با ظرفیت ۸ تا ۲۰ تخت توسعه یافت.
ساخت این بیمارستان بدون برگزاری مناقصه و توسط شرکت خصوصی صهیونیستی K.L.P. Global Ltd انجام شد؛ شرکتی که در زمینه صادرات سامانه‌های دفاعی نیز فعالیت دارد.
کادر درمانی این بیمارستان صحرایی شامل پزشکان غیرنظامی که در قالب نیرو‌های ذخیره یا داوطلب فراخوانده شده بودند، ملزم به امضای اسنادی بودند که آن‌ها را تحت اقتدار پلیس نظامی رژیم صهیونیستی قرار می‌داد.
در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۳ (۲۸ آذر ۱۴۰۲)، وزارت بهداشت رژیم صهیونیستی دستورالعملی صادر کرد که به‌صورت رسمی این مرکز درمانی را در سیستم شکنجه و آزارواذیت سدی تیمان ادغام و الزاماتی مانند درمان بازداشت شدگان با وجود دستبند و چشم بند، منع کارکنان از معرفی خود با نام و الزام آن‌ها به امضای پرونده‌های پزشکی فقط با استفاده از عناوین حرفه‌ای، محدود کردن انتقال به بیمارستان‌های غیرنظامی به مواردی که شامل تهدید قریب‌الوقوع جانی یا خطر معلولیت برگشت‌ناپذیر است و مجازات درمان پزشکی اجباری بدون حفاظ یا محافظت اعلام کرد.
پزشکان، پرستاران و امدادگرانی که در بیمارستان صحرایی خدمت می‌کردند، به همراه بازداشت‌شدگان سابق، سوءاستفاده‌های انجام‌شده در این سیستم را مستند کرده‌اند.
در آوریل ۲۰۲۴ (فروردین ۱۴۰۳)، پزشکی که در سدی تیمان کار می‌کرد، به دادستان کل و وزیران جنگ و بهداشت رژیم صهیونیستی نامه نوشت و گزارش داد که ۲ زندانی در عرض یک هفته در اثر جراحات ناشی از زنجیر و پابند، که وی آن را امری عادی توصیف کرد، دچار قطع عضو پا شده‌اند.
کارکنان پزشکی همچنین به آسوشیتدپرس اطلاع دادند که شاهد جراحی‌هایی بوده‌اند که بدون مدیریت کافی درد انجام شدند.
دیگران توصیف کردند که بازداشت‌شدگان مجبور به پوشیدن پوشک، بستن از هر چهار دست و پا به تخت بیمارستان و بستن چشم‌بند بودند.
تا نوامبر ۲۰۲۵ (آبان ۱۴۰۴)، دست‌کم ۲۹ بازداشتی در سدی تیمان در نتیجه خشونت فیزیکی، بی‌توجهی پزشکی یا هر ۲ جان خود را از دست دادند.
- بیشتر بخوانید:
- بنیاد هند رجب به‌دنبال پاسخگوسازی نظامیان صهیونیست؛ از یونان و ویتنام تا دیوان اروپایی حقوق بشر
- شکایت موسسه حقوق بشری در هند و ایتالیا علیه نظامیان صهیونیست متهم به جنایت‌های جنگی
انجمن پزشکی رژیم صهیونیستی؛ مشروعیت بخشیدن به سیستم شکنجه
این گزارش، فصلی را به‌طور خاص به نقش انجمن پزشکی رژیم صهیونیستی در مشروعیت بخشیدن به سوءاستفاده و شکنجه انجام‌شده در سدی تیمان اختصاص داده است.
این انجمن هیچ اقدام انضباطی علیه اعضایی که در نقض اصول اخلاقی آن دست داشته‌اند، آغاز نکرده است؛ در عوض، ریاست آن از یک مجله بین‌المللی اخلاق زیستی برای فرار از پاسخگویی و پنهان کردن رویه‌هایی که پزشکان صهیونیست، افشاگران، بازداشت‌شدگان سابق و محققان سازمان ملل به‌عنوان شکنجه و سوءاستفاده پزشکی مستند کرده‌اند، استفاده کرد.
مسئولیت کیفری فردی در پرونده سدی تیمان
گزارش ماده ۱۵ از دادستان دیوان بین‌المللی کیفری می‌خواهد تا زنجیره‌ای از مسئولیت‌ها را بررسی کند که از مقام‌های ارشد سیاسی که این سیاست را طراحی کردند و مقام‌هایی که دستورالعمل‌های الزام‌آور صادر کردند، تا فرماندهان نظامی، متخصصان پزشکی و نهاد‌های حرفه‌ای که این سیستم را اجرا یا مشروعیت بخشیدند، امتداد دارد.
افراد شناسایی‌شده شامل وزیران سابق بهداشت، رئیس و مدیر اجرایی انجمن پزشکی رژیم صهیونیستی و رئیس هیئت اخلاق این انجمن و دیگر افرادی است که در این اطلاعیه از آن‌ها نام برده شده است.
مدیرکل بنیاد هند رجب اعلام کرد: این هفته، نهاد پزشکی اسرائیل در مجمع عمومی انجمن جهانی پزشکی در روتردام، طوری بر کرسی خود تکیه می‌زند که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است؛ همان انجمنی که شکنجه بازداشت‌شدگان فلسطینی را مراقبت‌های پزشکی مناسب می‌نامید، اکنون در میان نمایندگانی نشسته است که در مورد اخلاق پزشکی بحث می‌کنند؛ پزشکان اسرائیلی وقتی موافقت کردند که بیماران در زنجیر را درمان کنند و آنچه را که بر آن‌ها گذشته است، پاک کنند، بی‌طرفی خود را کنار گذاشتند؛ انجمن جهانی پزشکی باید پاسخ دهد که چرا انجمنی که پوشش نهادی برای شکنجه فراهم کرده است، هنوز هم در میز آن مورد استقبال قرار می‌گیرد.
ناتاشا براک، رئیس بخش دعاوی بنیاد هند رجب هم گفت: شواهد نشان می‌دهد که مشارکت پزشکی در شکنجه و آزار در سدی تیمان ساختاری بوده است؛ وزارت بهداشت اسرائیل بیمارستان صحرایی را ساخته، شرایط درمان پزشکی را دیکته کرده است؛ پزشکان تحت نظر پلیس نظامی خدمت می‌کردند و یک انجمن حرفه‌ای پوشش اخلاقی فراهم می‌کرد؛ سیستم پزشکی، بازداشت‌شدگان را زنده نگه می‌داشت تا شکنجه و بازجویی بیشتر را تحمل کنند، در حالی که اطمینان حاصل می‌شد که جراحات آن‌ها از طریق سوابق بالینی قابل ردیابی نیست؛ درخواست بنیاد هند رجب در ماده ۱۵ از دادستان دیوان بین‌المللی کیفری می‌خواهد که این سیستم را به دلیل ماهیت آن بررسی کند: زنجیره‌ای از همدستی در شکنجه که از وزیران تا پزشکان شاغل امتداد دارد.
بنیاد هند رجب همچنین در حال آماده‌سازی پرونده‌هایی علیه کادر درمان صهیونیستی دارای تابعیت دوگانه است که به‌صورت مستقیم در نسل‌کشی رژیم صهیونیستی در غزه مشارکت داشته‌اند.