یک وعده گرم و آشنا می تواند بخشی از مراقبت روزانه در روزهای پاییزی باشد. غذای کافی، آماده سازی ساده و همراهی در سفره اهمیت دارند، اما آرامش روان را نمی توان به یک ماده غذایی یا خاصیت درمانی یک سوپ تقلیل داد.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از رکنا،گاهی پایان یک روز سخت با بوی عدسی یا یک کاسه سوپ، کمی قابل تحمل تر می شود. این تجربه فقط درباره ویتامین ها نیست؛ گرمای غذا، خاطره، توقف میان کارها و فرصت نشستن هم در آن حضور دارند. با این حال، لذت و آسودگی یک وعده را نباید با درمان اضطراب اشتباه گرفت. برای ساختن سفره پاییزی، می توان از همین غذاهای آشنا شروع کرد: وعده هایی که هم امکان تهیه دارند، هم نیاز غذایی را جدی می گیرند و هم خوردن را به کاری شتاب زده میان چند وظیفه تبدیل نمی کنند.
عدسی؛ یک غذای ساده با جایگاه روشن
عدس از حبوبات و منبع پروتئین گیاهی و آهن است. آهن برای ساختن هموگلوبین و انتقال اکسیژن در بدن اهمیت دارد. دفتر مکمل های غذایی آمریکا توضیح می دهد که کمبود آهن می تواند با خستگی و ضعف همراه باشد. این موضوع به معنای کمبود آهن در هر فرد خسته نیست و خوردن عدسی هم جای آزمایش، تشخیص یا درمان کم خونی را نمی گیرد.
برای یک وعده معمول، عدسی را با نان و همراه های متناسب مصرف کنید. حضور غذایی دارای ویتامین سی می تواند به جذب آهن گیاهی کمک کند؛ نکته ای که در اطلاعات ویتامین سی دفتر مکمل های غذایی آمریکا آمده است. این همراه می تواند فلفل دلمه ای یا کمی آب لیمو باشد. اگر حبوبات برایتان نفخ ایجاد می کنند، مقدار مصرف را تدریجی افزایش دهید و واکنش بدن را ببینید.
سوپ کدو حلوایی؛ ظرف را کامل کنیم
کدو حلوایی، هویج و پیاز پایه ای برای یک سوپ خانگی هستند. اضافه کردن عدس یا مرغ، ترکیب را از نظر مواد غذایی متنوع تر می کند. قرار نیست همه مواد هم زمان در ظرف باشند؛ از آنچه در خانه دارید استفاده کنید. اگر سوپ به عنوان وعده اصلی خورده می شود، به مقدار و همراه آن توجه کنید. یک کاسه کوچک و رقیق ممکن است برای نیاز روزانه فرد کافی نباشد.
غذای گرم برای بعضی افراد خوشایندتر است، اما دمای غذا به تنهایی اثر ضداضطراب ثابت شده ندارد. اهمیت این انتخاب در راحتی مصرف و امکان داشتن وعده مناسب است. اگر سوپ دوست ندارید، خوراک یا غذای دیگری انتخاب کنید. مراقبت از خود، نسخه واحدی با یک طعم مشخص نیست. غذا باید با ذائقه سازگار باشد تا بتواند بخشی از برنامه معمول زندگی شود.
خوراک لوبیا؛ برای روزهای کم وقت
خوراک لوبیا را می توان برای چند وعده آماده کرد و با رعایت نگهداری مناسب، سهم بندی کرد. این کار در روزهای شلوغ کمک می کند غذای آماده در دسترس باشد. برای تنوع، سبزیجات پخته یا سالاد کنار آن بگذارید. اگر از محصول آماده استفاده می کنید، مقدار نمک و ترکیبات آن را ببینید. شکل خانگی هم خودبه خود متعادل نیست؛ مقدار روغن، نمک و همراه ها همچنان اهمیت دارند.
یکی از مزیت های غذای ساده این است که تصمیم روزانه را آسان می کند. وقتی خسته هستیم، انتخاب میان چند دستور پیچیده ممکن است باعث شود اصلا آشپزی نکنیم. داشتن دو یا سه غذای قابل تکرار، به معنی بی تنوع بودن تمام سفره نیست. می توان همراه ها را عوض کرد؛ یک روز کدو، روز دیگر سبزیجات و روز بعد سالادی با دانه انار کنار غذا گذاشت.
صبحانه ای که با زندگی هماهنگ باشد
نان همراه پنیر و مقدار کمی گردو، یا تخم مرغ با سبزیجات، نمونه هایی برای صبحانه هستند. اگر صبح زمان کم دارید، بخشی از آماده سازی را شب انجام دهید. برای فردی که اشتهای کمی دارد، سهم کوچک تر و زمان مناسب تر ممکن است عملی باشد. قرار نیست یک تصویر کامل از صبحانه، احساس شکست ایجاد کند. انتخاب قابل اجرا ارزش بیشتری از برنامه ای دارد که فقط نوشته می شود.
کسانی که صبحانه را دوست ندارند، باید به کفایت کل غذای روز و شرایط فردی توجه کنند. موضوع، تحمیل یک ساعت ثابت به همه نیست. اما اگر حذف غذا به گرسنگی شدید و خوردن پراکنده تا شب منتهی می شود، برنامه نیاز به بازنگری دارد. در بیماری هایی که زمان مصرف غذا و دارو مهم است، توصیه فردی تیم درمان باید مبنای تصمیم قرار بگیرد.
آرامش سفره، فراتر از محتویات بشقاب
اگر امکان دارد، برای چند دقیقه کار و تلفن را کنار بگذارید و غذا را با توجه بخورید. این پیشنهاد برای درمان اختلال روانی نیست؛ فرصتی برای مکث در روز شلوغ است. خوردن همراه دیگران هم برای بعضی افراد تجربه خوشایندی دارد، ولی همه چنین امکانی ندارند. حتی یک وعده ساده در تنهایی می تواند با نظم و توجه همراه شود، بدون اینکه سفره پرهزینه یا مفصل باشد.
غذا قرار نیست فشارهای واقعی زندگی را محو کند. اما تامین نیاز بدن، داشتن انتخاب آماده و لذت بردن از طعم های آشنا، بخشی از مراقبت است. اگر بی انرژی بودن یا ناراحتی روانی ادامه دارد، آن را فقط به فصل نسبت ندهید. سفره گرم می تواند کنار حمایت و درمان قرار بگیرد؛ همه مسئولیت حال بهتر نباید بر دوش یک کاسه غذا گذاشته شود.