پورشه از کانسپت جدید Mission S رونمایی کرد؛ خودرویی که چشم‌انداز این شرکت برای توسعه یک سوپراسپرت جدید را به نمایش می‌گذارد. این رونمایی در اسکله‌ای در منطقه کویینز نیویورک انجام شد؛ مکانی که انتخاب آن اتفاقی نبود. پورشه در سال ۱۹۵۳ از مدل موتوروسط 550 Spyder در همین محل و با پس‌زمینه خط افق
پورشه از کانسپت جدید Mission S رونمایی کرد؛ خودرویی که چشم‌انداز این شرکت برای توسعه یک سوپراسپرت جدید را به نمایش می‌گذارد.
این رونمایی در اسکله‌ای در منطقه کویینز نیویورک انجام شد؛ مکانی که انتخاب آن اتفاقی نبود. پورشه در سال ۱۹۵۳ از مدل موتوروسط 550 Spyder در همین محل و با پس‌زمینه خط افق منهتن عکاسی کرده بود. آن تصاویر در سراسر جهان منتشر شدند و به شکل‌گیری هویت این برند در بازار آمریکا کمک کردند. اکنون، پس از ۷۳ سال، پورشه به همان اسکله بازگشته تا خودرویی را معرفی کند که پیوندی میان میراث تاریخی و آینده این شرکت برقرار می‌سازد.
Mission S صرفاً یک خودروی نمایشی برای بزرگداشت مدل‌های قدیمی یا محصولی محدود برای جلب توجه کلکسیونرها نیست. پورشه این کانسپت را پیش‌نمایشی از یک پلتفرم دائمی برای تولید سوپراسپرت‌های موتوروسط معرفی می‌کند؛ خانواده‌ای که جایگاهی بالاتر از 911 در سبد محصولات شرکت خواهد داشت. دکتر مایکل لایترز، رئیس پورشه، این پروژه را بخشی از بازآرایی راهبردی شرکت با عنوان Sportwagenschmiede ’35 دانست. این طرح قرار است زبان طراحی و فلسفه رانندگی پورشه را به خودروهای واقعی و قابل تولید منتقل کند.
طراحی برگرفته از میراث تاریخی پورشه
با نگاهی دقیق به Mission S، می‌توان نشانه‌هایی از چندین مدل مشهور پورشه را در طراحی آن پیدا کرد. چراغ‌های گرد و گلگیرهای برجسته جلو یادآور 911 هستند. دماغه تخت خودرو از مدل GT1 الهام گرفته و طراحی بخش عقب نیز از همان خودرو تأثیر پذیرفته است؛ سبکی که جلوه‌ای موسوم به خودرو درون خودرو ایجاد می‌کند. خط سقف با انحنای خاص خود به مدل 959 اشاره دارد و ورودی‌های خنک‌کننده نیز از سامانه فن رادیاتور مدل مسابقه‌ای 917 در رقابت‌های لمان الهام گرفته‌اند. حتی طراحی چرخ‌ها نیز ریشه تاریخی دارد و به سبک صفحه‌ای مدل 928 بازمی‌گردد، هرچند در Mission S برای کاهش وزن بازطراحی شده است.
توبیاس زولمان، مدیر طراحی پورشه، این رویکرد را فراتر از نوستالژی می‌داند. او Mission S را حاصل یک راهبرد طراحی جامع و آینده‌نگر توصیف کرده که قرار است در مدل‌های آینده شرکت نیز به کار گرفته شود، نه اینکه تنها به همین کانسپت محدود بماند. پورشه برای مسیر طراحی محصولات آینده خود سه اصل را در نظر گرفته: اصالت، هماهنگی و ماندگاری در گذر زمان. خط ممتدی که بخش‌های جلو و عقب را به یکدیگر پیوند می‌دهد، چراغ‌ها را در قالبی منسجم قرار می‌دهد. همچنین، تناسبات بدنه مستقیماً از آرایش موتوروسط تأثیر می‌گیرند؛ چیدمانی که با قرارگیری موتور در مرکز خودرو، نمایی کشیده، کم‌ارتفاع و آیرودینامیک ایجاد می‌کند.
در شرایطی که بسیاری از خودروسازان برای نصب نمایشگرهای بزرگ‌تر در کابین رقابت می‌کنند، پورشه مسیر متفاوتی را برای Mission S انتخاب کرده است. این خودرو نمایشگر مرکزی دائمی یا صفحه‌نمایش ثابتی برای سرنشین جلو ندارد. در عوض، یک پایه جمع‌شونده سازگار با فناوری مگ‌سیف برای گوشی هوشمند در نظر گرفته شده که هنگام نیاز می‌تواند به نمایشگر مسیریابی یا اطلاعات خودرو تبدیل شود. زمانی که راننده به آن احتیاج نداشته باشد، این پایه جمع می‌شود و داشبورد ظاهری ساده و خلوت خواهد داشت.
بخش اصلی مجموعه پشت فرمان Mission S از پنج نشانگر گرد تشکیل شده که از مدل‌های تاریخی 550 Spyder و 356 الهام می‌گیرند. دورسنج در مرکز این مجموعه قرار دارد و از یک عقربه آنالوگ بهره می‌برد که اطلاعات دیجیتال در پشت آن نمایش داده می‌شوند.
با تغییر حالت رانندگی، دورسنج به‌صورت فیزیکی به راننده نزدیک‌تر می‌شود و چیدمان نشانگرهای اطراف آن نیز تغییر می‌کند. در یک حالت، نشانگرها کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و در حالت دیگر، به شکل لایه‌هایی در امتداد عمق داشبورد چیده می‌شوند.
پورشه همچنین کنترل‌های فشاری و کشیدنی را برای تنظیم امکانات رفاهی و عملکردهای رانندگی به داشبورد افزوده است. صفحه تنظیمات Sport Chrono نیز با ترکیبی از حس کاربری آنالوگ و دقت دیجیتال بازطراحی شده. هدف این مجموعه، ترکیب حس مکانیکی و ملموس خودروهای قدیمی با دقت فناوری‌های جدید است، نه جایگزین کردن تمام کنترل‌ها با صفحه‌نمایش لمسی.
رنگ‌آمیزی و تزئینات Mission S بیش از آنکه به خودروهای مفهومی پرزرق‌وبرق شباهت داشته باشند، از میراث مسابقه‌ای پورشه الهام می‌گیرند. این شرکت سه رنگ جدید برای خودرو توسعه داده: سفید متالیک فیرن، قرمز روشن متالیک و کروم مشکی. برای بخش داخلی نیز رنگ مشکی ویژه در نظر گرفته شده است.
ترکیب رنگ‌ها یادآور طرح‌های تاریخی خودروهای مسابقه‌ای پورشه، به‌ویژه ترکیب سفید، خاکستری و قرمز است که طی چندین دهه در خودروهای این برند دیده شده‌اند. البته پورشه این ترکیب‌ها را عیناً تکرار نکرده و آن‌ها را با رویکردی تازه در Mission S به کار گرفته است.
جزئیات مهندسی کابین نیز همین پیوند با دنیای مسابقات را حفظ می‌کنند. سگک کمربند ایمنی در پنل مرکزی ادغام شده و محل قرارگیری کنترل‌های برقی صندلی‌ها نیز تغییر کرده است. پورشه این اصلاحات را تلاشی برای ترکیب راحتی و کارایی با ویژگی‌های ذاتی خودروهای مسابقه‌ای می‌داند، بدون آنکه پیچیدگی غیرضروری به کابین اضافه کند.
مهم‌ترین نکته در رونمایی Mission S، تصمیم راهبردی پورشه برای توسعه یک پلتفرم سوپراسپرت موتوروسط است که به‌صورت دائمی جایگاهی بالاتر از 911 خواهد داشت. این نخستین بار است که شرکت چنین برنامه‌ای را به‌طور رسمی مطرح می‌کند. دکتر مایکل لایترز بر تفاوت این پروژه با خودروهای خاص و تولید محدود تأکید کرده و آن را چنین توصیف کرده:
این خودرو افزوده‌ای دائمی و انعطاف‌پذیر به مجموعه محصولاتی خواهد بود که به مشتریان ارائه می‌کنیم.
این تصمیم برای برندی اهمیت زیادی دارد که طی چندین نسل، بخش عمده هویت عملکردی و اسپرت خود را بر پایه 911 شکل داده است. مدل‌های موتوروسطی مانند Carrera GT و 918 Spyder پیش‌تر به‌عنوان پروژه‌هایی خاص و محدود عرضه شده بودند، نه بخشی دائمی از سلسله‌مراتب محصولات پورشه.
اکنون Mission S نشان می‌دهد که پورشه به دنبال ایجاد جایگاهی ثابت برای یک سوپراسپرت بالاتر از 911 است؛ خودرویی که بر اصول موردعلاقه طرفداران سنتی این برند تکیه خواهد داشت. بازخورد مستقیم و ملموس رانندگی، ساختار سبک‌وزن و کاهش نمایشگرهای غیرضروری برای حفظ ارتباط راننده با خودرو، از مهم‌ترین ویژگی‌های این رویکرد به شمار می‌روند.