گزارش اختصاصی دیلی‌میل از حکم نهایی منچسترسیتی را اینجا می‌خوانید. سقوط به دسته چهارم منتفی است اما کابوس ادامه دارد.
به گزارش ورزش سه، الیور هولت سردبیر ارشد ورزشی روزنامه دیلی‌میل در گزارشی اختصاصی به بررسی جزئیات مجازات احتمالی منچسترسیتی پس از محکومیت در پرونده تخلفات مالی پرداخته و به نقل از منابع آگاه فاش کرده است که سقوط به چمپیونشیپ از طریق کسر امتیاز سنگین، جدی‌ترین سناریوی پیش روی این باشگاه خواهد بود.
در ادامه متن کامل گزارش اختصاصی دیلی‌میل به قلم الیور هولت را می‌خوانید:
در طول تعطیلات آخر هفته، بارها این جمله تکراری از زبان مجریان و کارشناسان تلویزیونی فوتبال شنیده شد که نبرد برای کسب عنوان قهرمانی این فصل لیگ برتر انگلیس از همین حالا به یک «رقابت دو اسبه» تبدیل شده است. پناه بردن به انکار، به ویژه در صنعتی چند میلیارد پوندی مثل فوتبال، مکانیسم دفاعی قدرتمندی برای فرار از واقعیت است.
شاید منظور آن کارشناسان از دو مدعی اصلی قهرمانی، تیم‌های آرسنال و برایتون بوده است که اگر چنین باشد، بابت برداشت اشتباهم عذرخواهی می‌کنم. چرا که اگر قرار باشد کورس قهرمانی بین دو تیم شکل بگیرد، هیچ‌کدام از آن دو مدعی قاعدتا پیراهن منچسترسیتی را بر تن نخواهد داشت.
تردیدی نیست که سیتی فصل را با آمادگی خیره‌کننده آغاز کرده است. حتی با معیارهای بسیار بالای این باشگاه در سال‌های اخیر، کسب هفت پیروزی متوالی در هفت هفته ابتدایی لیگ، آن هم پس از جدایی پپ گواردیولا و حضور سرمربی جدیدی به نام انزو مارسکا روی نیمکت، دستاوردی تحسین‌برانگیز محسوب می‌شود. با این حال، این بردها سایه سنگینی را که بر سر باشگاه سنگینی می‌کند از بین نمی‌برد، آن را سنگین‌تر می‌کند.
شاید دیوار بلندی از فرافکنی، ابهام‌آفرینی و تبلیغات خنده‌دار درباره وجود یک «کارتل سرخ» تا زمانی باعث فراموشی اصل ماجرا شده بود، اما اواخر ماه گذشته یک کمیسیون مستقل، منچسترسیتی را در بخش عمده‌ای از ۱۱۵ فقره اتهام تخلف مالی مطرح‌شده از سوی لیگ برتر مجرم شناخت. در هر لیگ ورزشی که حداقل کارایی و سلامت را داشته باشد، چنین حکمی به صورت خودکار نام سیتی را از فهرست مدعیان قهرمانی این فصل خارج می‌کند. مجازات آنها باید تا الان ابلاغ می‌شد و با توجه به ابعاد گسترده این تقلب، چنین حکمی به طور حتم آنها را از کورس قهرمانی بیرون می‌انداخت.
روند رسیدگی به پرونده سیتی به قدری پیچیده و فرسایشی بوده که موجی از ابهام و بدبینی درباره زمان دقیق اعلام مجازات‌ها و همچنین مدت‌زمان لازم برای صدور رای نهایی دادگاه تجدیدنظر به وجود آمده است. منابع نزدیک به این پرونده به من اطلاع داده‌اند که بعید است سیتی با سناریوی آخرالزمانی یعنی اخراج کامل از لیگ برتر و اجبار به شروع دوباره از سطح چهارم فوتبال انگلیس (لیگ دو) از آغاز فصل آینده روبه‌رو شود. اخراج مستقیم باشگاه، هم لیگ برتر و هم سازمان لیگ فوتبال انگلیس را به ورطه هرج‌ومرجی بی‌سابقه می‌کشاند و اقدامی خودتخریب‌گر خواهد بود.
گفته می‌شود مدیران لیگ برتر اصرار دارند مجازات سیتی پیش از مشخص شدن نتیجه فرجام‌خواهی این باشگاه، که بعید است تا پیش از پایان ماه ژانویه نهایی شود، به صورت رسمی اعلام گردد.
شنیده‌ها از منابع آگاه حاکی از آن است که محتمل‌ترین مجازات، کسر امتیاز بسیار شدید است که سقوط حتمی منچسترسیتی به رقابت‌های چمپیونشیپ را تضمین می‌کند و در کنار آن جریمه نقدی هنگفتی هم اعمال خواهد شد.
همچنین این احتمال وجود دارد که حکم مذکور شامل کسر امتیاز مضاعفی برای فصل بعد باشد تا عملاً منچسترسیتی را دست‌کم برای یک فصل دیگر در چمپیونشیپ نگه دارد. یعنی سیتی در واقع قطعا دو فصل را در لیگ دسته دو انگلیس حضور خواهد داشت. سازمان لیگ فوتبال انگلیس (EFL) الزامی به پذیرش و اجرای این جریمه برای یکی از باشگاه‌های زیرمجموعه خود ندارد، اما به احتمال بسیار زیاد با آن موافقت خواهد کرد.
پس از طی شدن این روند، باید به سیتی اجازه بازسازی داده شود. سرسختی و تکبر مالکان سیتی باعث شده فضای عمومی علیه آنها شدیدتر شود، اما آنها این روزها با رسوایی و خفتی روبه‌رو هستند که لکه ننگ آن تا سال‌های سال بر پیشانی باشگاه باقی خواهد ماند.
به دنبال مجازاتی به سبک «معاهده ورسای» بودن هیچ فایده‌ای ندارد. میل به تحقیر کردن طرف شکست‌خورده شاید غرایز اولیه را ارضا کند، اما کمکی به سلامت آینده پیکره فوتبال نخواهد کرد. سیتی بدون تردید باید مجازات شود، اما در عین حال باید مسیری برای بازگشت و احیای دوباره پیش پای این باشگاه گذاشته شود.
درست است که عطش انتقام‌جویی شدیدی در برخی اهالی فوتبال دیده می‌شود که می‌خواهند سیتی به پایین‌ترین سطوح هرم فوتبال تبعید شود کمااینکه استیون جرارد کاپیتان پیشین لیورپول به صراحت ابراز امیدواری کرد سیتی به خاطر تمام جام‌ها و لحظاتی که از سایر تیم‌ها و هوادارانشان دزدیده «رنج بکشد»، اما اگر چنین اخراجی در میانه فصل جاری رخ دهد، عملاً کل رقابت‌های این فصل از اعتبار ساقط می‌شود.
اگر سیتی همین حالا از لیگ برتر اخراج شود، در ادامه فصل کجا باید بازی کند؟ سیتی باید به مدت شش ماه به خواب زمستانی برود؟ در آن صورت تمام نتایج ثبت‌شده پیش از اخراج آنها باطل اعلام می‌شود و این کار اگرچه حس انتقام را سیراب می‌کند، اما به قیمت لطمه زدن به سلامت کلی لیگ تمام خواهد شد.
علاوه بر این، چنین تصمیمی مجازاتی نامتناسب و بیش از اندازه سنگین خواهد بود. هدف این پرونده نباید تنبیه کردن تماشاگران سیتی باشد، بلکه هدف مجازات کردن مالکان باشگاه است. کسانی که طبق رای کمیسیون مستقل، طراحان اصلی یک دوره طولانی و سازمان‌یافته از فریب‌کاری بودند که به سیتی برتری ناعادلانه‌ای نسبت به رقبا داده بود.
بزرگ‌ترین و جدی‌ترین تهدید برای آینده باشگاه دقیقاً در همین نقطه پنهان است، نه در سقوط به چمپیونشیپ. چرا که اگر فرجام‌خواهی سیتی رد شود، خیلی بعید است که بتوان تصور کرد گروهی که در چنین فریب‌کاری بزرگی مجرم شناخته شده‌اند، همچنان اجازه داشته باشند به عنوان متولیان و مالکان باشگاه به کار خود ادامه دهند.
اگر آنها در راس باشگاه بمانند، اقتدار و فلسفه وجودی «نهاد مستقل تنظیم‌گر فوتبال» به شکلی جبران‌ناپذیر زیر سوال می‌رود. همین حالا هم تردیدهایی درباره میزان قدرت واقعی این نهاد نظارتی وجود دارد و اگر به شیخ منصور و نزدیکانش اجازه ادامه فعالیت داده شود، اعتبار دیوید کوگان رئیس این نهاد به کلی نابود خواهد شد.
اما پرسش بعدی اینجاست که سیتی بدون گروه متحد ابوظبی، مالکان فعلی، چطور به حیات خود ادامه می‌دهد و بدون صدها میلیون پوند درآمدی که باشگاه اصرار دارد مستقیماً از طرف دولت ابوظبی تامین شده، چطور دوام می‌آورد؟ آیا خریدار دیگری پا پیش می‌گذارد تا باشگاهی را که چهره‌اش تا این حد مخدوش شده نجات دهد؟ تنها پاسخ روشن در حال حاضر این است که هر چه روند اعلام مجازات سیتی و صدور رای دادگاه تجدیدنظر طولانی‌تر شود، آسیب بیشتری به لیگی وارد می‌شود که در چنگال ابهام و انکار فلج شده است.
