تهران - ایرنا - یک پژوهشگر انگلیسی در مقاله‌ای هشدار داد که با وجود کاهش جایگاه حزب لیکود و افزایش انتقادها از ائتلاف حاکم، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی همچنان می‌تواند با بهره‌گیری از اختلافات مخالفان، دشواری تشکیل کابینه جایگزین و برجسته‌سازی تهدیدات امنیتی موقعیت سیاسی خود را حفظ کند.
به گزارش روز یکشنبه ایرنا، یانیو کورمن، پژوهشگر ساکن لندن در مقاله‌ای در روزنامه انگلیسی «ایندیپندنت» با عنوان «می‌ترسم که اسرائیل هنوز کار بنیامین نتانیاهو را تمام نکرده باشد»، هشدار داد که تضعیف جایگاه حزب لیکود و افزایش انتقادها از عملکرد امنیتی کابینه در هفتم اکتبر (عملیات طوفان الاقصی)، لزوماً به پایان دوران سیاسی وی منجر نخواهد شد.
ضعف رقبای سیاسی برای تشکیل اکثریت پارلمانی
به نوشته وی، برخی نظرسنجی‌ها از برتری حزب یاشار به رهبری گادی آیزنکوت، نسبت به حزب لیکود حکایت دارد. بر اساس این مقاله، حزب یاشار ممکن است ۲۶ کرسی و لیکود ۲۰ کرسی به دست آورند.
با این حال، کورمن هشدار داد که حتی در صورت کاهش کرسی‌های ائتلاف حاکم، تضمینی برای تشکیل دولت جایگزین وجود ندارد. پراکندگی جریان‌های مخالف و ضعف رقبای سیاسی برای تشکیل اکثریت پارلمانی می‌تواند شرایطی ایجاد کند که نتانیاهو همچنان در مقام نخست‌وزیر دولت موقت به قدرت خود ادامه دهد.
هفتم اکتبر؛ بحرانی که نتانیاهو همچنان با آن مواجه است
یکی از محورهای اصلی مقاله ایندیپندنت، مسئولیت سیاسی و امنیتی نتانیاهو در قبال حمله هفتم اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۴۰۲) است؛ حمله‌ای که به شکست سنگین دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی اسرائیل انجامید و پرسش‌های جدی درباره عملکرد کابینه و نهادهای نظامی این رژیم مطرح کرد.
کورمن نوشت که این ناکامی هنوز به‌طور کامل به هزینه‌ای انتخاباتی برای نخست‌وزیر تبدیل نشده است. از نگاه نویسنده، نتانیاهو می‌کوشد به‌جای آنکه صرفاً به‌عنوان مسئول سیاسی یک شکست امنیتی شناخته شود، خود را به‌عنوان چهره‌ای معرفی کند که توانایی مقابله با تهدیدات علیه رژیم صهیونیستی را دارد.
بر اساس این تحلیل، ادامه تنش‌ها و افزایش نگرانی‌ها درباره حملات احتمالی می‌تواند بر اولویت‌های رأی‌دهندگان تأثیر بگذارد؛ به‌گونه‌ای که بخشی از افکار عمومی رژیم صهیونیستی به‌جای تمرکز بر مسئولیت‌های گذشته نتانیاهو، امنیت آینده را در مرکز تصمیم‌گیری انتخاباتی خود قرار دهد.
بهره‌برداری سیاسی نتانیاهو از تهدیدات امنیتی
تحلیلگر ایندیپندنت به سخنرانی نتانیاهو در مجمع عمومی سازمان ملل اشاره کرد که در جریان آن، او از عملیات نظامی این رژیم در غزه، ایران و دیگر مناطق دفاع کرد و آنها را در چارچوب تأمین امنیت رژیم صهیونیستی توجیه کرد.
کورمن این رویکرد را بخشی از تلاش نتانیاهو برای تثبیت موقعیت خود در فضای سیاسی و رسانه‌ای دانست؛ فضایی که در آن، تحولات امنیتی می‌توانند به همان اندازه که بر وضعیت میدانی تأثیر می‌گذارند، بر معادلات انتخاباتی نیز اثرگذار باشند.
کرانه باختری؛ شکاف میان روایت رسمی و واقعیت میدانی
بخش دیگری از مقاله به افزایش خشونت شهرک‌نشینان صهیونیستی علیه فلسطینیان در کرانه باختری اشغالی اختصاص دارد.
به نوشته کورمن، نتانیاهو با توصیف عاملان برخی از این اقدامات به‌عنوان «گروه کوچکی از جوانان منحرف»، از ابعاد این پدیده می‌کاهد؛ در حالی که گزارش‌ها درباره حمله به فلسطینیان، سرقت دام، آتش زدن خانه‌ها و تیراندازی به کودکان از طرح سازمان‌یافته کابینه رژیم صهیونیستی حکایت دارند.
این مقاله همچنین نظامیان صهیونیستی را به حمایت از اقدامات خشونت‌آمیز محکوم کرد.
کورمن در این چارچوب، میان روایت رسمی کابینه رژیم صهیونیستی و شرایطی که فلسطینیان در کرانه باختری تجربه می‌کنند، شکافی فزاینده ترسیم کرد و آن را در ارتباط با نفوذ جریان‌های تندرو در ساختار سیاسی این رژیم دانست.
افزایش نفوذ راست افراطی در کابینه
این تحلیل همچنین به قانون مجازات اعدام مطرح‌شده برای زندانیان فلسطینی از سوی ایتامار بن‌گویر، وزیر امنیت داخلی، اشاره می‌کند.
از نگاه نویسنده، این تحولات نشان‌دهنده افزایش نفوذ جریان‌های راست افراطی در سیاست داخلی رژیم صهیونیستی است. او در عین حال به بی‌تفاوتی بخشی از جریان میانه‌رو و لیبرال این رژیم در برابر تحولات سیاسی و حقوقی انتقاد کرد و نوشت، ادامه روندهای کنونی منجر به افزایش پدیده مهاجرت معکوس خواهد شد.
انتخابات پیش رو؛ آزمون پاسخ‌گویی سیاسی
در بخش دیگری از مقاله، نویسنده به تجربه نتانیاهو در استفاده از رویدادهای شخصی و روایت‌های رسانه‌ای برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی اشاره می‌کند. از نگاه او، برجسته‌سازی چهره‌هایی که در حوادث امنیتی نقش داشته‌اند و پیوند دادن روایت‌های شخصی با عملکرد کابینه، می‌تواند به تقویت تصویر نخست‌وزیر در فضای عمومی کمک کند.
این تحلیل در نهایت بر این نکته تأکید کرد که انتخابات پیش روی رژیم صهیونیستی صرفاً رقابتی میان احزاب برای تصاحب کرسی‌های پارلمان نخواهد بود، بلکه آزمونی درباره مسئولیت‌پذیری رهبران سیاسی در قبال ناکامی‌های امنیتی، سیاست‌های دولت و تحولات حقوقی و اجتماعی نیز به شمار می‌رود.
کورمن نوشت، تا وقتی که جریان مخالف نتواند جایگزینی سیاسی با قابلیت تشکیل کابینه ارائه کنند، احتمال تداوم نقش‌آفرینی نتانیاهو در معادلات سیاسی رژیم صهیونیستی همچنان مطرح خواهد بود.