این شکست یک نوتیس و یک آلارم بود. شکستی که شاید با توجه به دو بازی قبلی و دو برد درخشان برابر السد و الغرافه کمتر کسی انتظارش را داشت. اما شباب الاهلی، نه السد بود نه الغرافه. آنها ستاره ای آشنا در کلونی خود داشتند که یک تنه سرنوشت بازی را رقم زد. ستاره ای که آبی ها زمینگیر کرد.
استقلال در یکی از سخت‌ترین آزمون‌های فصل خود برابر شباب‌الاهلی امارات شکست خورد. شکستی که اگرچه حاصل عملکرد یک تیم بود، اما امضای یک ایرانی پای هر دو گل میزبان دیده می‌شد. سردار آزمون، مهاجم تیم ملی فوتبال ایران، در شبی که آبی‌ها نتوانستند راهی برای مهار خط حمله حریف پیدا کنند، با دو پاس گل تماشایی کلاس فوتبال خود را به رخ کشید و نقش اول نخستین شکست فصل استقلال در ورزشگاه راشد دبی شد؛ نمایشی که بار دیگر نشان داد چرا او یکی از آماده‌ترین مهره‌های آندره ژاردین است.
سردار در سه هفته اخیر، به کابوس مدافعان حریف تبدیل شده. او در نخستین بازی برابر تراکتور یک گل ساخت، مقابل الاتحاد دو بار دروازه حریف را گشود و حالا برابر استقلال، با دو پاس گل، سهمی مستقیم در هر دو گل شباب‌الاهلی داشت. آماری که از آمادگی بالای مهاجم ایرانی حکایت می‌کند؛ بازیکنی که در هر مسابقه می‌تواند به شکلی متفاوت سرنوشت بازی را تغییر دهد. آزمون برای دومین بار در سه هفته اخیر این رقابت‌ها عنوان بهترین بازیکن زمین را به دست آورد تا روند درخشان خود را با نمایشی دیگر ادامه دهد.
با این حال، اهمیت درخشش سردار برابر استقلال فقط به ثبت دو پاس گل محدود نمی‌شود. ارزش اصلی نمایش او در کیفیت تصمیم‌گیری، دید فوق‌العاده و هوش فوتبالی‌اش بود. ویژگی‌هایی که باعث شد مهاجم ایرانی در دو صحنه تعیین‌کننده، ساختار دفاعی استقلال را از هم بپاشد. آزمون به‌خوبی فضای پشت خط دفاع آبی‌ها را شناسایی کرد، موقعیت هم‌تیمی‌هایش را تشخیص داد و در بهترین زمان ممکن توپ را به مقصد رساند. دو پاس که شاید در آمار مسابقه تنها یک عدد باشند، اما در زمین، حاصل مجموعه‌ای از توانایی‌های فنی و تاکتیکی بودند.
این همان تفاوت مهاجمی است که صرفاً در محوطه جریمه به دنبال گلزنی نیست با بازیکنی که می‌تواند جریان بازی را هم تغییر دهد. سردار علاوه بر قدرت تمام‌کنندگی، از قابلیت بازی‌سازی و خلق موقعیت برخوردار است؛ مهاجمی که می‌تواند با یک پاس دقیق، مدافعان را از جریان بازی خارج کند و هم‌تیمی‌هایش را در موقعیت گلزنی قرار دهد. دو مهاجم برزیلی تعویضی شباب‌الاهلی گل‌های مسابقه را به ثمر رساندند، اما زمینه‌ساز هر دو گل، نبوغ و کیفیت فنی مهاجم ایرانی بود. ستاره‌ای که بدون آنکه نامش در فهرست گلزنان قرار بگیرد، مهم‌ترین نقش را در پیروزی تیمش ایفا کرد.
در سوی مقابل، درخشش سردار آزمون پرسش‌های جدی درباره عملکرد استقلال و کادر فنی این تیم ایجاد می‌کند. آیا آبی‌ها از کیفیت مهاجم ایرانی و نقش کلیدی او در برنامه‌های هجومی شباب‌الاهلی بی‌خبر بودند؟ چگونه بازیکنی با چنین توانایی‌هایی توانست در لحظات حساس، فضای لازم را برای مهاجمان حریف فراهم کند؟ چرا استقلال در مهار حرکات عمقی و کنترل فضای پشت خط دفاع خود موفق نبود و نتوانست پاسور اصلی حریف را از جریان بازی خارج کند؟
البته تقلیل شکست استقلال به درخشش یک بازیکن، تصویر کاملی از مسابقه ارائه نمی‌دهد. آبی‌ها علاوه بر آسیب‌پذیری در فاز دفاعی، در حمله نیز نتوانستند به اندازه کافی خطرساز ظاهر شوند و از فرصت‌های خود بهره ببرند. در مسابقاتی با این سطح از کیفیت، تنها داشتن ساختار دفاعی کافی نیست. تیم باید بتواند پاسورهای حریف را تحت فشار قرار دهد، پوشش عمقی مناسبی داشته باشد و در سوی دیگر زمین نیز از موقعیت‌های محدود خود بهترین استفاده را ببرد. استقلال در این مؤلفه‌ها با مشکلاتی روبه‌رو بود و شباب‌الاهلی با استفاده از کیفیت فردی بازیکنانش، بهای این ضعف‌ها را به آبی‌ها تحمیل کرد.
برای سهراب بختیاری‌زاده، این شکست نخستین ناکامی استقلال پس از ۲۵۴ روز بود؛ شکستی که باید فراتر از از دست رفتن ۳ امتیاز، به‌عنوان هشداری فنی برای ادامه فصل در نظر گرفته شود. استقلال برای بازگشت به مسیر موفقیت، ناچار است پوشش عمقی خط دفاع خود را اصلاح کند، کیفیت حملاتش را افزایش دهد و برای مواجهه با بازیکنانی که در یک لحظه می‌توانند سرنوشت مسابقه را تغییر دهند، آماده‌تر باشد.
با این حال، در شب تلخ استقلال در دبی، یک نام بیش از همه درخشید: سردار آزمون. مهاجمی که با دو پاس گل تماشایی، هم توانایی‌های فردی خود را به نمایش گذاشت و هم ضعف‌های دفاعی حریف را آشکار کرد. آبی‌ها در ورزشگاه راشد شکست خوردند، اما سردار بار دیگر نشان داد که فوتبالش تنها به گلزنی خلاصه نمی‌شود. او می‌تواند با دو تصمیم درست، دو حرکت حساب‌شده و ۲ پاس طلایی، سرنوشت یک مسابقه بزرگ را تغییر دهد. در شبی که استقلال به دنبال راهی برای متوقف کردن شباب‌الاهلی بود، این ستاره ایرانی بود که هیچ راهی برای مهار شدن باقی نگذاشت.