مشاور رئیس‌جمهور و نماینده ویژه در اقتصاد دریامحور گفت: توسعه پرورش آبزیان در قفس یکی از نمونه‌های استفاده از ظرفیت دریا برای تأمین امنیت غذایی است و در همین راستا، پلتفرم‌هایی با ظرفیت تولید بیش از هفت هزار تن در حال توسعه است
باشگاه خبرنگاران جوان؛ آزاده محبی - عبدالعلی‌زاده، مشاور رئیس‌جمهور و نماینده ویژه در اقتصاد دریامحور، در مراسم روز جهانی غذا با شعار «نوآوری امروز، تغذیه فردا» با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد در تولید محصولات غذایی اظهار کرد: به جای صرف هزینه‌های سنگین برای شیرین‌سازی آب دریا، باید فناوری‌های تولید غذا با استفاده از آب شور توسعه یابد؛ رویکردی که می‌تواند منابع جدیدی برای تأمین غذای جمعیت آینده فراهم کند.
وی با اشاره به روند افزایش جمعیت جهان افزود: جمعیت کره زمین اکنون به حدود ۸ میلیارد و ۳۳۰ میلیون نفر رسیده است و بر اساس برآوردها، این رقم تا سال ۲۰۳۷ به ۹ میلیارد نفر و تا سال ۲۰۵۰ به حدود ۹ میلیارد و ۷۰۰ میلیون نفر خواهد رسید.
به گفته عبدالعلی‌زاده، روزانه حدود ۳۶۳ هزار نفر و سالانه نزدیک به ۶۹ میلیون نفر به جمعیت جهان افزوده می‌شود؛ بنابراین تأمین غذای جمعیت آینده نیازمند بازنگری در ظرفیت‌ها و شیوه‌های فعلی تولید است.
مشاور رئیس‌جمهور با اشاره به محدودیت ظرفیت‌های زیست‌محیطی زمین، یافتن منابع جدید برای تولید غذا را ضروری دانست و گفت: خاک منبعی محدود است که در صورت بهره‌برداری نامناسب، با فرسایش و تخریب مواجه می‌شود؛ ازاین‌رو، در کنار حفاظت از منابع خاک، باید ظرفیت منابع آبی جهان را نیز برای تأمین غذا جدی‌تر مورد توجه قرار دهیم.
وی با بیان اینکه استفاده از منابع آب شور یکی از ظرفیت‌های قابل توجه در الگوی جدید تولید غذاست، تصریح کرد: آب دریا به دلیل شوری برای بسیاری از روش‌های متعارف کشاورزی قابل استفاده نیست، اما می‌توان با توسعه فناوری‌های متناسب، امکان تولید غذا با این منابع را فراهم کرد.
عبدالعلی‌زاده تأکید کرد: به جای آنکه برای تأمین همه نیازها به شیرین‌سازی آب دریا روی بیاوریم، باید از ظرفیت‌های موجود در منابع آب شور برای تولید غذا استفاده کنیم.
توسعه پلتفرم‌های پرورش آبزیان با ظرفیت بیش از هفت هزار تن
مشاور رئیس‌جمهور توسعه پرورش آبزیان در قفس را یکی از نمونه‌های بهره‌گیری از ظرفیت دریا برای تأمین غذا دانست و افزود: در چین، پرورش آبزیان به قفس‌های ۱۰۰ و ۱۵۰ تنی محدود نمی‌شود و پلتفرم‌هایی با ظرفیت تولید بیش از هفت هزار تن در حال توسعه است. این روند نشان می‌دهد دریا می‌تواند سهم بیشتری در تأمین غذای جمعیت جهان داشته باشد.
وی ادامه داد: علاوه بر پرورش ماهی و میگو، باید امکان تولید محصولات کشاورزی در محیط‌های دریایی نیز بررسی شود؛ موضوعی که مستلزم توجه به ظرفیت‌هایی فراتر از فعالیت‌های متعارف شیلات است.
ثبت عملکرد بیش از ۱۹ تن گندم در هکتار با استفاده از آب و خاک شور
عبدالعلی‌زاده با اشاره به برخی پژوهش‌های انجام‌شده در زمینه شورورزی اظهار کرد: در اراضی شور اطراف دریاچه ارومیه، کشت تحقیقاتی گندم با استفاده از آب و خاک شور انجام شده است که در این پژوهش، با همکاری دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه و در قالب پایان‌نامه دکتری، عملکردی بیش از ۱۹ تن در هکتار گزارش شده است.
وی همچنین با اشاره به پژوهش‌های انجام‌شده درباره گیاه سالیکورنیا گفت: مطالعات دانشگاه تهران درباره امکان تولید این گیاه با استفاده از آب شور نتایج امیدوارکننده‌ای داشته است و قرار است با همکاری مجموعه‌های مرتبط، زمینه انتقال این فعالیت‌ها از مرحله پژوهش به تولید در مقیاس گسترده‌تر فراهم شود.
مشاور رئیس‌جمهور با اعلام آمادگی برای فراهم کردن زمین و امکانات مورد نیاز پژوهشگران در منطقه مکران، از محققان دعوت کرد با توسعه مطالعات در حوزه شورورزی، زمینه بهره‌برداری از ظرفیت‌های این منطقه را فراهم کنند.
وی مساحت منطقه مکران را حدود ۹۱ هزار و ۵۰۰ کیلومتر مربع اعلام کرد و افزود: مکران می‌تواند به عرصه‌ای برای توسعه پژوهش‌های مرتبط با تولید غذا در شرایط شوری تبدیل شود؛ رویکردی که به جای تحمیل هزینه‌های سنگین برای شیرین‌سازی آب، از ویژگی‌های طبیعی منطقه برای تولید محصولات غذایی بهره می‌گیرد.
ضرورت توجه به کشت محصولات کشاورزی در محیط‌های دریایی
عبدالعلی‌زاده با اشاره به پژوهش‌های در حال انجام در کره جنوبی و چین درباره کشت برنج در محیط‌های دریایی و داخل سبدهای پلاستیکی، خواستار توجه بیشتر سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی به این حوزه شد.
وی در جمع‌بندی سخنان خود، توسعه تولید غذا با استفاده از آب شور را نیازمند تغییر رویکرد در پژوهش‌های کشاورزی دانست و بر ضرورت بهره‌گیری از ظرفیت‌های کمتر مورد توجه قرارگرفته در منابع آبی جهان تأکید کرد.
مشاور رئیس‌جمهور خاطرنشان کرد: باید به سمت تغییر الگوی تولید و استفاده از ظرفیت آب‌های شور برای تأمین بخشی از غذای مورد نیاز جمعیت آینده حرکت کنیم؛ ظرفیتی که می‌تواند در کنار منابع خاک و آب شیرین، نقش مؤثری در تأمین امنیت غذایی ایفا کند.