تحریریه آوش/ چرا هنوز عده‌ای اصرار دارند ایران را در میانه‌ی جنگِ دو قطبِ خیالی تصور کنند؟ وقتی مشارکتِ حداقلی یا خشمِ خیابان را زیر ذره‌بین می‌بریم، درمی‌یابیم که آنچه جریان‌های سیاسی «قطب‌شدن» می‌خوانند، چیزی جز شکافِ عمیقِ بدنه‌ی اجتماعی با روایت‌های رسمی نیست. جامعه نه دو قطبی است، نه منتظرِ منجی؛ جامعه «خاموش، متکثر و عبورکرده» است. حامد محسن در این برنامه نیمه تاریک میزبان «تبسم نمازی» ، روزنامه نگار و فعال اجتماعی است و یک بحران اجتماعی را بررسی می کند. تقلیل دادنِ جامعه‌ی چندپاره و متکثرِ ایران به دو اردوگاهِ متقابل، خطای تحلیلگرانه‌ای است که هم‌سو با منافعِ قطب‌سازانِ رسمی و غیررسمی عمل می‌کند. بررسیِ دقیقِ رویدادهای اخیر گواهی می‌دهد که بدنه‌ی اجتماعی دیگر در قالبِ «یا ما، یا دیگری» تعریف نمی‌شود