ناسا هواپیمای آزمایشی X-70 Fractal را با طراحی ماژولار، برد بیش از ۲۷۷۷ کیلومتر و فناوری پیشرفته کنترل پرواز معرفی کرد.
فهرست مطالب
ناسا از هواپیمای آزمایشی X-70 Fractal با طراحی ماژولار و فناوری پیشرفته کنترل پرواز رونمایی کرد که نخستین پرواز آن تا دو سال آینده انجام خواهد شد.
به گزارش سرویس هوافضای تک‌ناک، این هواپیمای آزمایشی سرنشین‌دار با هدف بررسی فناوری‌های پیشرفته کنترل پرواز و افزایش مانورپذیری طراحی شده است. ساختار ماژولار آن به پژوهشگران اجازه می‌دهد قطعات داخلی و خارجی هواپیما را به سرعت تعویض کنند و پیکربندی‌های مختلف را در شرایط واقعی پرواز آزمایش نمایند.
براساس گزارش وب‌سایت Space.com، ناسا با انتشار بیانیه‌ای کوتاه، جزئیات اولیه این پروژه را اعلام کرد. همچنین این سازمان تصویری تولیدشده با هوش مصنوعی منتشر کرد که نمایی احتمالی از طراحی نهایی هواپیما را نشان می‌دهد.
در این تصویر، دو سکان عمودی مایل از میان دود نمایان شده‌اند. طراحی این بخش تا حدودی به جنگنده‌های F-22 Raptor شرکت لاکهید مارتین و F/A-18 Super Hornet شرکت بوئینگ شباهت دارد. با وجود این، ظاهر نهایی هواپیما هنوز مشخص نیست.
جرد آیزاکمن، مدیر ناسا اعلام کرد که X-70 Fractal بستری سرنشین‌دار با عملکرد بالا برای آزمایش فناوری‌های پیشرفته کنترل پرواز و مانورپذیری فراهم می‌کند. او این پروژه را بخشی از «آغازی تازه برای صنعت هوانوردی» دانست و تأکید کرد که ناسا انتظار دارد نخستین پرواز آن طی دو سال آینده انجام شود.
همچنین آیزاکمن گفت: «مردم به همین دلیل به ناسا می‌آیند؛ برای ساختن، یادگرفتن و مهم‌تر از همه، پرواز کردن.»
مشخصات فنی هواپیمای آزمایشی X-70 Fractal
ناسا مشخصات اولیه هواپیمای X-70 Fractal را نیز منتشر کرده است. این هواپیما با سرعت پیمایشی ۰٫۷۵ ماخ حرکت خواهد کرد که تقریبا با سرعت هواپیماهای مسافربری بوئینگ ۷۳۷ کلاسیک برابری می‌کند. حداکثر ارتفاع پروازی آن نیز به ۴۵ هزار پا، معادل حدود ۱۳٫۷ کیلومتر خواهد رسید.
برد پروازی X-70 بیش از ۲۷۷۷ کیلومتر اعلام شده است. این میزان معادل ۱۵۰۰ مایل دریایی است و امکان اجرای آزمایش‌های پروازی در مسیرهای طولانی را فراهم می‌کند.
این هواپیما توانایی حمل حدود ۹۰۰ کیلوگرم تجهیزات آزمایشی را دارد. پژوهشگران می‌توانند این تجهیزات را در بخش‌های داخلی یا خارجی بدنه نصب کنند. چنین قابلیتی امکان بررسی فناوری‌ها و پیکربندی‌های متفاوت را در یک بستر پروازی فراهم خواهد کرد.
وزن هواپیما هنگام برخاستن از زمین نیز حدود ۴۵۳۵ کیلوگرم خواهد بود. این مقدار تقریبا با وزن هواپیمای آزمایشی Model 437 Vanguard برابری می‌کند که شرکت‌های Scaled Composites و نورثروپ گرومن آن را توسعه داده‌اند.
دو هواپیما از نظر شکل ظاهری نیز شباهت‌هایی دارند. البته مقایسه فعلی تنها بر پایه تصویر مفهومی X-70 انجام می‌شود و طراحی نهایی آن هنوز مشخص نشده است.
مقایسه X-70 با دیگر هواپیماهای آزمایشی ناسا
هواپیمای X-70 Fractal جدیدترین عضو خانواده هواپیماهای آزمایشی ناسا محسوب می‌شود. پروژه پیشین این سازمان، X-59، برای بررسی فناوری‌های کاهش صدای پرواز مافوق صوت توسعه یافته است و بیش از یک سال از آغاز پروازهای آن می‌گذرد.
هواپیمای X-59 طراحی متفاوتی دارد و به دماغه‌ای بسیار کشیده مجهز شده است. این هواپیما برخلاف هواپیماهای معمولی، شیشه جلوی کابین ندارد. خلبان برای مشاهده مسیر پیش‌رو از نمایشگر واقعیت افزوده استفاده می‌کند که تصاویر دوربین جلو و اطلاعات حسگرها را ترکیب می‌کند.
طراحی ویژه X-59 شدت امواج ضربه‌ای ناشی از عبور هواپیما از سرعت صوت را کاهش می‌دهد. این ویژگی امکان پرواز با سرعت بیش از یک ماخ را بدون ایجاد غرش صوتی مهیب معمول فراهم می‌کند.
شرکت‌های خصوصی نیز پروژه‌های مشابهی را دنبال می‌کنند. شرکت Boom Supersonic با توسعه هواپیمای آزمایشی X-1 به دنبال کاهش اثر صوتی پروازهای مافوق صوت بر سطح زمین است.
در بخش نظامی، بوئینگ روی جنگنده پنهان‌کار نسل آینده F-47 کار می‌کند. آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفته دفاعی آمریکا، دارپا نیز پروژه هواپیمای آزمایشی CRANE را در دست توسعه دارد.
برخلاف پروژه‌های متمرکز بر کاهش صدای پرواز، X-70 برای آزمایش سریع فناوری‌های کنترل پرواز و بررسی مانورپذیری هواپیماهای سرنشین‌دار طراحی شده است.