افشای تصاویر دوربینهای امنیتی مراکز درمانی در وبسایتهای مستهجن خارجی، به یکی از پروندههای نگرانکننده نقض حریم خصوصی بیماران در این کشور تبدیل شده است؛ پروندهای که در آن، تصاویر مربوط به معاینه، درمان و تعویض لباس بیماران بدون رضایت آنها در فضای مجازی منتشر شده است.
به گزارش دیروزبان بر اساس گزارش منتشرشده، دستکم ۸۰ ویدئو از داخل مراکز درمانی کره جنوبی در وبسایتهای غیرقانونی بزرگسالان شناسایی شده است. بخشی از این تصاویر به درمانگاههای زنان و زایمان مربوط میشود و انتشار آنها نگرانیهای جدی درباره امنیت اطلاعات پزشکی و حفاظت از حریم خصوصی بیماران ایجاد کرده است.
بررسی دفتر «هو جونگشیک»، نماینده مجلس کره جنوبی، نشان میدهد از میان تصاویر شناساییشده، ۲۱ ویدئو به یک درمانگاه زنان و زایمان در سئول مربوط بوده است. سایر تصاویر نیز ظاهرا از مراکز جراحی پلاستیک، کلینیکهای طب سنتی کرهای و مراکز توانبخشی تهیه شدهاند.
این ویدئوها فقط به یک فضای مشخص محدود نبودهاند. طبق گزارشها، تصاویر مسیر رفتوآمد بیماران از سالن انتظار به اتاق مشاوره، اتاق سونوگرافی و اتاق معاینه را دنبال میکردند. در برخی موارد، چهره و بدن بیماران و صحنههای دریافت خدمات درمانی یا تعویض لباس نیز قابل مشاهده بوده است.
تاریخ درجشده روی تصاویر از فوریه ۲۰۲۲ تا نوامبر ۲۰۲۵ را در بر میگیرد؛ موضوعی که نشان میدهد دامنه زمانی این پرونده محدود به یک اتفاق کوتاهمدت نبوده است.
با این حال، گزارشهای منتشرشده بهتنهایی ثابت نمیکنند که تمام تصاویر مربوط به زایمان بوده یا همه آنها مستقیما از طریق هک دوربینها به دست آمدهاند.
ردپای هک دوربینها و بازداشت مظنونان
تحقیقات اولیه نشان میدهد بخش عمده تصاویر افشاشده احتمالا با استفاده از دوربینهای متصل به اینترنت، موسوم به دوربینهای IP، ضبط شدهاند. این دوربینها امکان انتقال تصاویر از طریق شبکه را فراهم میکنند، اما در صورت استفاده از رمزهای عبور ضعیف، تنظیمات امنیتی نامناسب یا دسترسیهای غیرمجاز، ممکن است به ابزاری برای نقض حریم خصوصی تبدیل شوند.
به گزارش خبرگزاری یونهاپ، چهار مظنون که به هک تصاویر و انتشار یا فروش آنها در وبسایتهای غیرقانونی متهم شده بودند، سال گذشته بازداشت شدند. با این حال، تصاویر پس از انتشار اولیه در وبسایتهای دیگر بازنشر شدهاند و پلیس اکنون در پی شناسایی افرادی است که در توزیع مجدد این محتوا نقش داشتهاند.
خلأهای قانونی و امنیتی در مراکز درمانی
یکی از جنبههای مهم این پرونده، محدودیت مقررات نظارتی است. در کره جنوبی، نصب دوربین در اتاقهای عمل برای مراکزی که جراحی روی بیماران بیهوش یا فاقد هوشیاری انجام میدهند، تحت شرایط قانونی مشخص الزامی شده است؛ اما تصاویر افشاشده شامل فضاهایی مانند اتاق معاینه، اتاق مشاوره، سالن انتظار و بخشهای بستری نیز بودهاند که مشمول همان چارچوب نظارتی نیستند.
این تفاوت نشان میدهد الزام نصب دوربین در برخی بخشها، بهتنهایی تضمینی برای حفاظت از اطلاعات بیماران نیست. امنیت تجهیزات، محدودکردن دسترسی کارکنان و اشخاص مجاز، ثبت ورود به سامانهها و نظارت مستمر بر شبکههای اطلاعاتی نیز اهمیت اساسی دارند.
وزیر بهداشت و رفاه کره جنوبی نیز در جلسه نظارتی پارلمان در هفتم اکتبر، امنیت اطلاعات در بخش سلامت را موضوعی فوری دانست و اذعان کرد که وضعیت موجود فاصله زیادی با استانداردهای لازم دارد.
قربانیان؛ فراتر از یک تصویر افشاشده
پیامدهای چنین رخدادی به انتشار یک فایل محدود نمیشود. بیمارانی که برای دریافت خدمات پزشکی به مراکز درمانی مراجعه میکنند، انتظار دارند اطلاعات و تصاویر خصوصی آنها محرمانه باقی بماند. انتشار این تصاویر میتواند زمینهساز آسیب روانی، انگ اجتماعی، اخاذی و سوءاستفادههای بعدی شود؛ بهویژه هنگامی که امکان حذف کامل نسخههای بازنشرشده وجود ندارد.
اکنون مسئله اصلی فقط شناسایی هکرها نیست؛ مراکز درمانی و نهادهای مسئول باید مشخص کنند چگونه تصاویر به بیرون درز کردهاند، چه تعداد بیمار آسیب دیدهاند و چه اقداماتی برای حذف محتوا و جلوگیری از انتشار دوباره آن انجام شده است.
پرونده کره جنوبی بار دیگر نشان میدهد که در عصر دوربینهای متصل به اینترنت، حفاظت از حریم خصوصی بیماران باید به اندازه کیفیت خدمات درمانی جدی گرفته شود.
