علیرضا دبیر در آستانه یکی از مهم‌ترین تصمیم‌های دوران مدیریتی خود قرار گرفته؛ تصمیمی که می‌تواند به هفت سال حضور او در رأس فدراسیون کشتی پایان دهد و مسیر تازه‌ای را پیش روی ورزش ایران قرار دهد.
به گزارش همشهری آنلاین ماجرا از چند ماه قبل آغاز شد؛ زمانی که نام علیرضا دبیر به عنوان گزینه اصلی ریاست کمیته ملی المپیک مطرح شد. در ابتدا این موضوع بیشتر در حد یک شایعه و گمانه‌زنی بود، اما با گذشت زمان ابعاد جدی‌تری پیدا کرد و حالا به نظر می‌رسد احتمال حضور او در رأس این نهاد مهم ورزشی بیش از هر زمان دیگری افزایش یافته است. حتی در روزهای اخیر فشارها برای متقاعد کردن دبیر به ثبت‌نام در انتخابات کمیته ملی المپیک بیشتر شده است.
نکته جالب توجه اینکه در روزهای گذشته رفت‌وآمدهای قابل توجهی به فدراسیون کشتی صورت گرفته و تعدادی از رؤسای فدراسیون‌های ورزشی با حضور در این مجموعه، با علیرضا دبیر دیدار کرده‌اند. گفته می‌شود هدف اصلی این دیدارها، جلب رضایت رئیس فدراسیون کشتی برای حضور در انتخابات و پذیرفتن مسئولیت ریاست کمیته ملی المپیک است؛ اتفاقی که نشان می‌دهد موضوع دیگر صرفاً یک گمانه‌زنی رسانه‌ای نیست و برای تحقق آن تلاش‌هایی جدی در جریان است.
با وجود تمام این تحرکات، دبیر تاکنون تمایل چندانی برای ترک کشتی از خود نشان نداده است. او در شرایطی که از سوی برخی مسئولان ورزشی و حتی چهره‌های سیاسی برای حضور در کمیته ملی المپیک تحت فشار قرار گرفته، همچنان تأکید دارد که علاقه‌مند است به فعالیت خود در فدراسیون کشتی ادامه دهد. ظاهراً رئیس فدراسیون کشتی معتقد است پروژه‌ای که برای این رشته تعریف کرده، هنوز به پایان نرسیده و دست‌کم باید تا المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس فرصت ادامه پیدا کند.
جالب اینکه حتی پیش از مطرح شدن بحث ریاست کمیته ملی المپیک نیز صحبت‌هایی درباره ادامه حضور دبیر در فدراسیون کشتی برای یک دوره چهار ساله دیگر مطرح شده بود. او ظاهراً برنامه‌هایی برای ادامه فعالیت در این مجموعه داشت و تمایل داشت پروژه‌های نیمه‌تمام خود را به سرانجام برساند، اما حالا پیشنهاد حضور در کمیته ملی المپیک شرایط را کاملاً تغییر داده و آینده مدیریتی کشتی ایران را در هاله‌ای از ابهام قرار داده است.
با این حال، مقاومت دبیر در برابر پیشنهادهای مطرح‌شده لزوماً به معنای منتفی شدن حضور او در انتخابات نیست.
فشارها برای متقاعد کردن رئیس فدراسیون کشتی همچنان ادامه دارد و این احتمال وجود دارد که در روزهای آینده شرایط به شکلی تغییر کند که او سرانجام تصمیم به ثبت‌نام در انتخابات بگیرد. حتی گفته می‌شود ممکن است این تصمیم در آخرین لحظات و پس از ادامه رایزنی‌ها اتخاذ شود؛ اتفاقی که در صورت وقوع، می‌تواند مسیر مدیریتی کشتی ایران را وارد مرحله تازه‌ای کند.
در این میان، ظاهراً نگرانی‌ها درباره احتمال جدایی دبیر تنها به مسئولان فدراسیون محدود نمی‌شود و در کمپ تیم‌های ملی نیز این موضوع بازتاب زیادی داشته است. بر اساس شنیده‌ها، تعدادی از ستاره‌های کشتی ایران در روزهای اخیر با دبیر تماس گرفته و از او خواسته‌اند که فدراسیون را ترک نکند. سرمربیان تیم‌های ملی نیز در تماس‌هایی جداگانه، خواهان ادامه حضور او در رأس فدراسیون کشتی شده‌اند؛ موضوعی که نشان می‌دهد احتمال پایان همکاری با دبیر برای بخشی از بدنه فنی و ورزشکاران نیز نگران‌کننده است.
اکنون همه نگاه‌ها به تصمیم نهایی علیرضا دبیر دوخته شده است. از یک طرف، علاقه او به ادامه پروژه‌ای که در کشتی ایران آغاز کرده و تمایلش برای ماندن تا المپیک لس‌آنجلس قرار دارد و از طرف دیگر، فشارهای فزاینده برای پذیرفتن مسئولیت ریاست کمیته ملی المپیک، شرایط را پیچیده کرده است. به نظر می‌رسد دبیر تا آخرین لحظات برای ماندن در کشتی مقاومت خواهد کرد، اما مشخص نیست این مقاومت تا چه زمانی ادامه پیدا کند و آیا سرانجام پیشنهاد ریاست دومین نهاد مهم ورزش کشور را خواهد پذیرفت یا خیر.
در هر صورت، روزهای پیش رو می‌تواند برای آینده کشتی و ورزش ایران تعیین‌کننده باشد؛ چراکه اگر دبیر تصمیم به حضور در انتخابات کمیته ملی المپیک بگیرد و به ریاست این نهاد برسد، فدراسیون کشتی پس از هفت سال باید خود را برای دوران تازه‌ای آماده کند. دورانی که بدون تردید با پرسش‌های مهمی درباره جانشین دبیر و سرنوشت پروژه‌های بزرگ او همراه خواهد بود.