علی امیریان، دارنده مدال نقره دوی ۸۰۰ متر بازی‌های آسیایی ناگویا، از سال‌ها تلاش، مشکلات مالی، مصدومیت و مسیر دشوار رسیدن به موفقیت گفت. او برای حضور در تمرینات مسیر روستا تا شهر را می‌دوید و حتی برای تأمین هزینه‌های زندگی به میوه‌فروشی روی آورد؛ اما هدف بزرگ‌ترش هنوز محقق نشده است.
دونده نقره‌ای ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا، از روزهایی گفت که برای رسیدن به تمرین از روستا به شهر می‌دوید و برای تأمین هزینه‌های زندگی به میوه‌فروشی روی آورد؛ مسیری دشوار که سرانجام او را به سکوی آسیایی رساند.
به گزارش فارس، علی امیریان، دارنده مدال نقره دوی ۸۰۰ متر بازی‌های آسیایی ناگویا، از سال‌ها سختی و تلاش برای رسیدن به مدال گفت؛ مسیری که از دویدن میان روستا و شهر برای حضور در تمرینات آغاز شد و با وجود مصدومیت‌ها، مشکلات مالی و تغییر مداوم مربیان، سرانجام به کسب مدال نقره آسیا رسید.
امیریان اظهار داشت: تمام تلاشم این بود که مدال طلا بگیرم، اما شرایط به شکلی پیش رفت که مدتی مربی داشتم و مدتی بدون مربی بودم. در مقاطعی با مربی خارجی کار کردم و مدتی هم مصدوم شدم. از کودکی سختی‌های زیادی کشیدم. مسیر روستا تا شهر را می‌دویدم تا به تمرین برسم و برای برگشت هم پیاده می‌آمدم. بعد از آن با مشکلاتی مثل اجاره خانه و کار روبه‌رو بودم و حتی میوه‌فروشی هم کردم.
وی ادامه داد: پیش از حضور در اردوها، رکورد دو دقیقه را ثبت کرده بودم. بعد از اینکه با سجاد مرادی کار کردم، توانستم رکورد ورودی مسابقات جهانی کلمبیا را به دست بیاورم. سپس با امیر مرادی به اردوها آمدم و حالا رکوردم خیلی بهتر شده است.
دارنده مدال نقره بازی‌های آسیایی با اشاره به دشواری شرایط اردوها گفت: در ابتدا تحمل شرایط سخت اردو برایم دشوار بود. مردم فقط سکو و مدال را می‌بینند، اما پشت این موفقیت‌ها یک تیم تلاش می‌کند. مربی‌ام، امیر مرادی، حتی زمانی که در ایران نبود، برنامه تمرینی را برایم می‌فرستاد و من هم تمرینات را انجام می‌دادم.
امیریان درباره بازداشت مربیان ایرانی در کره جنوبی نیز اظهار داشت: مربی من و به‌خصوص آقای زمانپور به ناحق در کره جنوبی زندانی شدند، اما اکنون آزاد شده‌اند و قرار است دوباره کارمان را ادامه دهیم. هدف اصلی ما قطعاً المپیک است.
وی در پایان با درخواست برای توجه بیشتر به دوومیدانی گفت: امیدوارم این رشته بیشتر دیده شود. هیچ ورزشکاری از دوومیدانی برای حضور در المپیک بورسیه نیست. امیدوارم این شرایط تغییر کند و توجه بیشتری به این رشته شود.