با دلیل قرارگیری دنده خلاص بین دنده عقب و جلو در گیربکس اتوماتیک آشنا شوید. بررسی استاندارد ایمنی P-R-N-D برای جلوگیری از آسیب به گیربکس خودرو.
ترتیب PRND حاصل استاندارد ایمنی سال ۱۹۶۵ است تا با قرار گرفتن دنده خلاص میان عقب و جلو، از جابه‌جایی ناخواسته و خرابی گیربکس جلوگیری شود.
در بیشتر خودروهای مجهز به گیربکس اتوماتیک، حروف روی دسته‌دنده با ترتیب P، R، N و D دیده می‌شوند؛ چیدمانی آشنا که بسیاری از رانندگان بدون توجه به دلیل آن، هر روز از آن استفاده می‌کنند. این ترتیب تصادفی نیست و به یک ملاحظه مهم در طراحی کنترل گیربکس مربوط می‌شود: قرار گرفتن دنده خلاص میان دنده عقب و جلو، احتمال جابه‌جایی ناخواسته و مستقیم میان این دو حالت را کاهش می‌دهد.
هر حرف چه معنایی دارد؟
حرف P مخفف Park و به معنای وضعیت پارک است. در این حالت، مکانیسم قفل پارک داخل گیربکس از چرخش خروجی آن جلوگیری می‌کند تا خودرو در حالت توقف باقی بماند. بااین‌حال، هنگام پارک در سراشیبی یا سربالایی، استفاده از ترمز پارک نیز ضروری است؛ زیرا نباید تمام وزن خودرو را تنها به قفل گیربکس سپرد.
حرف R از Reverse گرفته شده و برای حرکت به عقب کاربرد دارد. N مخفف Neutral یا خلاص است؛ وضعیتی که انتقال نیروی پیشرانه به چرخ‌ها را قطع می‌کند. در نهایت، D به معنای Drive است و برای حرکت رو به جلو در شرایط معمول رانندگی به کار می‌رود. در این وضعیت، گیربکس با توجه به سرعت و شرایط حرکت، نسبت دنده مناسب را انتخاب می‌کند.
چرا دنده خلاص بین عقب و جلو قرار گرفته است؟
تصور کنید راننده هنگام جابه‌جایی دسته‌دنده، به‌اشتباه از حالت حرکت رو به جلو مستقیماً وارد دنده عقب شود. چنین تغییری، به‌ویژه اگر خودرو هنوز در حال حرکت باشد، می‌تواند به گیربکس آسیب بزند و کنترل خودرو را مختل کند. قرار گرفتن N میان R و D یک فاصله کنترلی ایجاد می‌کند و احتمال جابه‌جایی مستقیم میان این دو وضعیت را کاهش می‌دهد.
البته این چیدمان به‌تنهایی مانع تمام خطاهای راننده نمی‌شود. بسیاری از خودروهای جدید از سیستم‌هایی مانند قفل تعویض دنده استفاده می‌کنند که برای انتخاب بعضی وضعیت‌ها، فشردن پدال ترمز یا آزاد کردن قفل دسته‌دنده را ضروری می‌سازند. همچنین، انتخاب R یا D باید پس از توقف کامل خودرو انجام شود؛ تغییر جهت حرکت درحالی‌که خودرو هنوز در حال حرکت است، می‌تواند به مجموعه انتقال قدرت آسیب برساند.
این ترتیب از چه زمانی رایج شد؟
استاندارد SAE با عنوان J915 در ژوئیه ۱۹۶۵ منتشر شد و هدف آن تعیین یک الگوی متعارف برای کنترل دستی گیربکس‌های اتوماتیک خودروهای سواری و وانت‌های سبک بود. این استاندارد در نسخه‌های بعدی بازنگری شد و به شکل‌گیری یک الگوی مشترک در طراحی دسته‌دنده‌ها کمک کرد؛ بنابراین، رواج ترتیب P-R-N-D را باید نتیجه استانداردسازی و ملاحظات ایمنی دانست، نه یک انتخاب سلیقه‌ای از سوی خودروسازان.
با وجود این، همه خودروهای جدید دسته‌دنده‌ای با همین شکل ظاهری ندارند. برخی مدل‌ها از کلیدهای جداگانه، انتخابگرهای چرخشی یا اهرم‌های الکترونیکی استفاده می‌کنند. حتی در این خودروها نیز وضعیت‌های P، R، N و D معمولاً حفظ شده‌اند، هرچند روش انتخاب آن‌ها متفاوت است.
در پایان باید گفت ترتیب P-R-N-D در گیربکس اتوماتیک حاصل ترکیب استانداردسازی و ملاحظات ایمنی است. قرار گرفتن خلاص میان عقب و جلو، احتمال انتخاب ناخواسته یکی از این دو وضعیت را کاهش می‌دهد و الگوی مشترک میان خودروها، کار با آن‌ها را برای رانندگان ساده‌تر می‌کند. بااین‌حال، این ترتیب جایگزین رعایت اصول رانندگی نیست: پیش از انتخاب دنده عقب یا جلو باید خودرو کاملاً متوقف باشد و هنگام پارک نیز باید از ترمز پارک استفاده کرد.
