در شمال رومانی و در منطقه‌ای به نام بوکووینا (Bucovina)، کلیساهایی تاریخی وجود دارند که نمای بیرونی آن‌ها با آنچه از معماری مذهبی انتظار داریم تفاوت چشمگیری دارد. دیوارهای این بناها از سطح زمین تا زیر لبه بام، با نقاشی‌هایی از قدیسان، پیامبران، فرشتگان، نبردهای تاریخی و صحنه‌های بهشت و جهنم پوشیده شده‌اند.
این نقاشی‌ها صرفاً تزئیناتی بر سطح ساختمان نیستند، بلکه روایت تصویری جامعی از کتاب مقدس را شکل می‌دهند؛ روایتی که در آن تمام نمای بنا به بستری برای بازگویی داستان‌های مذهبی تبدیل شده است. این کلیساها که بیشتر در قرن پانزدهم و شانزدهم میلادی ساخته شده‌اند، از شاخص‌ترین نمونه‌های پیوند معماری و هنر نقاشی در تاریخ رومانی به شمار می‌روند.
بهترین‌های معماری و دکوراسیون داخلی
یکی از مشهورترین نمونه‌های این مجموعه، کلیسای ورونت (Voroneț) است که در سال ۱۴۸۸ به دستور استفان کبیر ساخته شد. چند دهه بعد، در سال ۱۵۴۷، متروپولیت گریگوری روشکا با افزودن ایوان و اجرای نقاشی‌های بیرونی، چهره امروزی آن را شکل داد. دیوار غربی کلیسا که عمداً بدون پنجره باقی مانده، به بستری گسترده برای نمایش صحنه داوری نهایی تبدیل شده است. رنگ آبی مشهور ورونت نیز یکی از ویژگی‌های شاخص آن به شمار می‌رود؛ رنگی که بخش عمده آن از ماده معدنی آزوریت به دست آمده است.
شرایط اقلیمی در طول قرن‌ها تأثیر زیادی بر ماندگاری این آثار داشته‌اند. دیوارهای شمالی که بیشتر در معرض باد و باران قرار داشتند، بخش زیادی از نقاشی‌های خود را از دست داده‌اند. با این حال، در کلیسای سوچه‌ویتا (Sucevița)، پیش‌آمدگی عریض بام به محافظت از نقاشی‌های دیوار شمالی کمک کرده و تصویر نمادین نردبان بهشت را تا امروز حفظ کرده است. در کلیسای مولدوویتسا (Moldovița) نیز صحنه محاصره قسطنطنیه بر دیوار بنا به تصویر درآمده است.
این کلیساها نمونه‌ای کم‌نظیر از پیوند معماری، هنر نقاشی و باورهای مذهبی هستند. هشت مورد از آن‌ها در سال ۱۹۹۳ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شدند و کلیسای سوچه‌ویتا نیز در سال ۲۰۱۰ به این فهرست پیوست. امروزه این بناها نه‌تنها یادگار تاریخ مذهبی رومانی، بلکه گنجینه‌هایی ارزشمند از هنر دیوارنگاری و معماری قرون گذشته محسوب می‌شوند.