چرا از عدس پلو متنفرم؟ روایتی طنزآمیز درباره ترکیب برنج، عدس، کشمش و گوشت که بعضی‌ها اصرار دارند آن را یکی از غذای محبوب ایرانی‌ها بدانند
عدس پلو در بهترین حالت، ترکیبی شلخته از چند ماده غذایی کاملا بی‌ربط است که معلوم نیست چطور سر از یک بشقاب درآورده‌اند. احتمالا کسی که برای اولین بار این غذا را اختراع کرد، تصمیم داشت یک وعده غذای بدون گوشت بخورد. پس عدس را ریخت روی برنج و چون حاصل کار بیش از حد بی‌مزه بود، کشمش را هم به ماجرا اضافه کرد. نفر بعدی با خودش فکر کرد می‌تواند این ترکیب مایوس‌کننده را نجات دهد. پس روی آن دارچین ریخت. یکی دیگر خرما را گرم کرد و روی برنج گذاشت تا فاجعه کامل شود. غذای بی‌مزه قصه ما حالا ترکیبی عجیب از طعم‌های شیرین و ادویه‌ای است. بنابراین پیازداغ را هم به آن اضافه کردند ولی آن توده سفید و قهوه‌ای هنوز بی‌مزه بود. پس خجالت را کنار گذاشتند و روی آن گوشت چرخ‌کرده ریختند. یکی نیست بگوید اگر می‌خواهید گوشت بخورید چرا از اول چلوکباب سفارش نمی‌دهید؟
چرا عدس پلو آنقدرها که فکر می‌کنید لذیذ نیست؟
اجزای عدس پلو به‌تنهایی آزاردهنده نیستند. عدس ماده غذایی فوق‌العاده‌ای است و در قالب عدسی می‌تواند صبحانه‌ای دلچسب باشد یا مثلا یک شام ساده. کشمش هم تا وقتی کنار نخودچی بماند، کاملا محترم است. حتی اگر داخل ماست یا آب‌دوغ‌خیار باشد، باز هم می‌توان با آن کنار آمد اما به محض اینکه حرارت می‌بیند و چروکیده و بادکرده روی برنج ظاهر می‌شود، به ابزاری برای شکنجه تبدیل خواهد شد.
خرمای گرم‌شده از کشمش هم بدتر است. تصور کنید حواستان برای یک لحظه پرت شود و یک سوسک داخل ماهیتابه بیفتد. در چنین شرایطی، چطور قرار است خرماها را تشخیص بدهید؟ به‌جای این کار کافی است خرما را با گردو پر کنید و خیرات بدهید تا جماعتی با رضایت خاطر نوش جان کنند و برای اموات فاتحه بخوانند. تا حالا دیده‌اید کسی خرمای داغ‌شده را به‌عنوان خیرات پخش کند؟
ادویه عدس پلو هم داستان خودش را دارد. عطر دارچین فوق‌العاده است و در غذاهای مختلف معجزه می‌کند اما ظاهرا در پرونده عدس پلو قرار است هر ماده‌ای که به‌تنهایی دوست‌داشتنی است، در کنار بقیه به چیزی غیرقابل‌تحمل تبدیل شود.
واقعا دلم برای برنج و گوشت چرخ‌کرده می‌سوزد. قیمتشان در سال‌های اخیر سر به فلک گذاشته اما مردم آن‌ها را داخل قابلمه می‌ریزند و بی‌رحمانه آنچه به دست می‌آید را عدس پلو صدا می‌زنند.
عدس پلو با گوشت؛ چرا باید همه‌چیز را با هم قاطی کنیم؟
عدس پلو با گوشت یکی از نسخه‌های رایج این غذاست؛ ترکیبی که باید با اضافه کردن گوشت چرخ‌کرده، طعم کاملی پیدا کند اما من هنوز متوجه نشده‌ام چرا باید برای نجات یک غذای بدون گوشت، به آن گوشت اضافه کنیم؟ بعد چرا در حضور این همه گوشت باید اسم غذا را همچنان بگذاریم عدس پلو؟
اگر کسی گوشت دوست دارد، گزینه‌های زیادی پیش روی اوست. از کباب و چلوگوشت گرفته تا انواع خورشت. اگر قرار است غذای ساده بخورید، من پیشنهاد می‌دهم نیمرو و املت را امتحان کنید.
طرفداران عدس پلو با گوشت احتمالا همین حالا دست به اسلحه برده‌اند. بعضی‌هایشان می‌گویند گوشت طعم غذا را بهتر می‌کند و کشمش هم شیرینی ملایمی به آن می‌دهد. قبول، سلیقه غذایی آدم‌ها با هم فرق دارد اما شما هم به چندتا سوال من جواب بدهید!
طرفداران عدس پلو؛ جمعی که به آن‌ها اعتماد ندارم
درباره تعداد طرفداران عدس پلو اطلاعات دقیقی موجود نیست اما گمان می‌کنم دست‌کم نیمی از آن‌ها با خودشان صادق نیستند.
شما تا حالا دیده‌اید کسی وارد رستوران شود و با اطمینان عدس پلو سفارش دهد؟ اصلا چند رستوران معروف می‌شناسید که عدس پلو در منوی غذایشان جایگاه داشته باشد؟ قطعا با مبحث عرضه و تقاضا در علم اقتصاد آشنا هستید؛ وقتی عدس پلو در منوی خیلی از رستوران‌ها حتی جایگاه ثابتی ندارد، چطور می‌توانید ادعا کنید طرفدار دوآتشه‌اش هستید؟
البته نباید بی‌انصاف بود. همه طرفداران عدس پلو دروغگو نیستند. این گروه دوم هم احتمالا در زندگی‌شان احساس بلاتکلیفی می‌کنند. یکی عدس پلو را با ماست می‌خورد، دیگری سالاد شیرازی کنارش می‌گذارد و نفر بعدی سراغ ترشی می‌رود.
این دیگر چه وضعی است؟ غذایی که حتی طرفدارانش نمی‌توانند درباره مخلفات آن به توافق برسند، چطور قرار است نماینده قابل‌اعتمادی برای آشپزی ایرانی باشد؟ شما می‌دانید نوشیدنی مناسب عدس پلو چیست؟ نوشابه؟ دوغ؟ دلستر سیب؟ پیشنهاد می‌کنم کنار غذایی که هم شیرین است، هم شور و هم ادویه‌دار، چای داغ بخورید. البته باید قول بدهید آن را با شکر شیرین نمی‌کنید!
کالری عدس پلو؛ وقتی حتی عددها هم نمی‌توانند نجاتش دهند
کالری عدس پلو به مقدار برنج، عدس، روغن و مخلفاتی مثل کشمش و گوشت بستگی دارد اما حتی اگر روزی دانشمندان ثابت کنند عدس پلو کم‌کالری‌ترین غذای جهان است، باز هم نظرم عوض نمی‌شود. مشکل من نه چربی است، نه قند و نه کالری چون با خود عدس پلو مشکل دارم که حتی بدون دستور پخت رژیمی هم ذاتا بی‌مزه است.
طرز تهیه عدس پلو؛ چرا باید برای یک غذای شلخته زحمت کشید؟
اگر در اینترنت جست‌وجو کنید، دستورهای مختلفی با عنوان طرز تهیه عدس پلو پیدا می‌کنید. عده‌ای عدس را جداگانه می‌پزند، بعضی‌ها کشمش را با پیازداغ تفت می‌دهند و گروهی هم به‌خیال خودشان برای خوش‌عطر شدن غذا از دارچین و زعفران استفاده می‌کنند.
وجود همین اختلاف‌نظرها در مورد طرز تهیه غذایی به‌شدت ساده نشان می‌دهد عدس پلو مجموعه‌ای از تصمیم‌های شخصی است و همه در تلاش هستند ایرادات نسخه دیگران را برطرف کنند.
من قصد ندارم سد راه رابطه به‌اصطلاح افلاطونی شما با عدس پلو شوم. مخصوصا اگر آشپزی برایتان سرگرم‌کننده است. فقط از من انتظار نداشته باشید همراه شما دنبال بهترین طرز تهیه عدس پلو با کشمش بگردم.
آیا عدس پلو اصلا غذای اصیل ایرانی است؟
اگر فرصت کافی داشتم، حتما دنبال اسناد و مدارکی می‌گشتم که ثابت می‌کنند عدس پلو را مغول‌ها به ایرانی‌ها قالب کرده‌اند. اگر هم چنین اسنادی پیدا نمی‌شد، بعید نبود تقصیر را گردن جنگ جهانی اول و قحطی بزرگ بیندازم. امیدوارم کاملا متوجه شده باشید چقدر از عدس پلو متنفرم!
بالاخره با عدس پلو چه کنیم؟
اگر عدس دوست دارید، عدسی درست کنید. برنج می‌خواهید؟ گزینه‌های زیادی پیش روی شماست. اگر هوس گوشت کرده‌اید می‌توانید سراغ کباب بروید اما چنانچه متوجه شدید در کشوی کابینت مقداری عدس دارید، کمی برنج اضافه مانده و مقداری کشمش هم گوشه آشپزخانه پیدا کردید لازم نیست همه آن‌ها را با هم توی یک قابلمه بریزید. بگذارید هرکدام آن‌ها به زندگی مستقل و شرافتمندانه خودشان ادامه دهند. اصلا به صدایی که در سرتان می‌شنوید گوش نکنید چون احتمالا شیطان است و می‌خواهد شما را مجبور کند عدس پلو بخورید!
منبع: دیجی‌کالا مگ