پس از بالغ بر ۱۴ ماه، استقلال مدیرعامل جدید خود را شناخت و حالا مصطفی متدین این سمت را بر عهده گرفته است.
از بیست و یکم مرداد سال ۱۴۰۴ که علی نظری جویباری مدعی شد دیگر توانایی مدیرعاملی در استقلال را نداشته و به خاطر فشارهای وارده، خسته شده است، این باشگاه عملاً تحت نظر علی تاجرنیا اداره می‌شد و او علاوه بر ریاست بر هیئت مدیره، سرپرست پست مدیرعاملی و در واقع همه کاره آبی پوشان بود.
با روی کار آمدن متدین، سرفصل جدیدی در عرصه مدیرعاملی استقلال باز شد. عرصه‌ای که طی ۳۰ سال اخیر پرفراز و نشیب بوده و افراد زیادی را نیز در مرداب خود غرق کرده است
پرسابقه‌ترین مدیرعامل استقلال کیست؟
پس از وقوع انقلاب، استقلال تا سال ۱۳۶۸ عملاً ساختار مدیریتی خاصی نداشت و در بسیاری از این برهه ۱۱ ساله، عباس کردنوری همراه با منصور پورحیدری باشگاه را جمع و جور می‌کردند اما از زمستان ۶۸ هیئت مدیره به شکل مدرن انتخاب شد و کاظم اولیایی وظیفه مدیرعاملی این باشگاه را بر عهده گرفت. سمتی که تا اوایل سال ۷۵ هم بر عهده داشت اما در مجموع، علی فتح الله زاده پرسابقه‌ترین مدیر عامل باشگاه استقلال طی ۳۰ سال اخیر بوده و ۵ بار به این باشگاه رفت و آمد کرده است. او که در مجموع این ۳۰ سال، بالغ بر ۱۲ سال سابقه مدیرعاملی در استقلال را داشته، پرافتخارترین مدیرعامل آبی‌پوشان پایتخت در عرصه رقابت‌های داخلی نیز محسوب شده و البته با استقلال به مقام نایب قهرمانی و سومی جام باشگاه‌های آسیا نیز دست یافته است.
فاجعه نجف نژاد!
استقلال گاهی اوقات اتفاقاتی را به چشم دیده که ضربات بزرگی به مدیرعامل آن وارد کرده است. عدم ارسال به موقع لیست استقلال به دبیرخانه کنفدراسیون فوتبال آسیا و حذف این تیم از لیگ قهرمانان سال ۲۰۰۷ موجب کنار گذاشته شدن مقداد نجف نژاد از سمت مدیرعاملی این باشگاه شد. نجف نژاد اواسط اسفند سال ۱۳۸۵ و ساعاتی قبل از خداحافظی خود گفت: من حالا تازه می‌کنم که مدیرعامل استقلال شده‌ام!
البته در بیانیه رسمی که آن زمان منتشر شد، از رفتن نجف نژاد با عنوان استعفا یاد گردید ولی همان زمان کارشناسان تاکید داشتند مدیرعامل استقلال کناره‌گیری کرد تا اخراج نشود.
مردی که دوست نداشت برگردد
در میان تمام مدیران عامل ۳۰ سال اخیر باشگاه استقلال، یک نفر بوده که به رغم کارنامه خوب خود، از استقلال رفت و دیگر هم تمایلی به برگشت نشان نداد.
حسین قریب که در دهه ۷۰ یکی از اعضای هیئت مدیره باشگاه بود، از بهار سال ۱۳۸۲ تا تابستان ۱۳۸۵ وظیفه مدیرعاملی باشگاه استقلال را بر عهده گرفت (البته در این میان یک مقطع حدوداً ۵ ماهه از مرداد ۸۴ تا دی ماه همان سال را نبود) و آبی‌ها در دوران مدیریت او نه تنها برای نخستین مرتبه قهرمان لیگ برتر شدند بلکه هیچگاه از رتبه سوم جدول هم پایین‌تر نیامدند (قریب از اواخر لیگ دوم هدایت مدیریتی استقلال را بر عهده گرفت و این تیم در لیگ‌های سوم، چهارم و پنجم حرفه‌ای بین سه تیم اول بود)
قریب تابستان سال ۱۳۸۵ از مدیرعاملی باشگاه استقلال کناره‌گیری کرد و به رغم اینکه طی ۲۰ سال اخیر بارها برای بازگشت دعوت به کار شده، ترجیح داد کنار گود باقی بماند.
مدیریت نوبتی!
استقلال از دی ۱۳۹۸ تا مهر ۱۴۰۱ یعنی طی کمتر از ۳۴ ماه، شاهد ۶ تغییر بر روی صندلی مدیرعاملی خود بود. ماجراهایی که با کناره‌گیری امیرحسین فتحی در ابتدای زمستان ۹۸ و تحت تاثیر داستان استراماچونی آغاز شد و تا مهر ۱۴۰۱ ادامه یافت یعنی دقیقاً همان مقطعی که علی فتح الله زاده را برگرداندند. در این پروسه ۳۳ ماهه و حد فاصل فتحی تا فتح الله زاده، مردانی همچون اسماعیل خلیل‌زاده، احمد سعادتمند، احمد مددی و البته خود علی فتح الله زاده هر کدام برای مقطعی هدایت امور مدیریتی استقلال را بر عهده داشتند! مردانی که عمر مدیر عاملی بعضی از آنها حتی به سه ماه هم نکشید.
افشاگری در مورد ساپینتو، مذاکره با بیرانوند
استقلال در نیمه اول سال ۱۴۰۲ هم همچنان شاهد تعویض مدیران عامل خود بود. ابتدا فتح الله زاده رفت تا حجت کریمی بیاید. مردی که بلافاصله پس از مدیرعاملی پیرامون ریکاردو ساپینتو دست به افشاگری زده و او را دائم الخمر خواند! کریمی همچنین طی همان دوران مدیرعاملی کوتاه خود با علیرضا بیرانوند مذاکره کرد تا زمینه برای حضورش در جمع آبی‌پوشان را فراهم کند و کار را تا آستانه عملی شدن هم پیش برد اما در نهایت بیرانوند قراردادش را با پرسپولیس تمدید کرد تا کریمی جای خود را به علی خطیر بدهد.
برکناری در جریان صدرنشینی
علی خطیر تابستان سال ۱۴۰۲ مدیرعامل استقلال شد و این سمت را تا اواسط بهار ۱۴۰۳ در اختیار داشت. سرد بودن رابطه او با جواد نکونام سرمربی وقت استقلال غیر قابل کتمان بوده و حتی پیگیری علیرضا دبیر برای آشتی دادن آنها نیز حکم یک مسکن موقت را داشت. البته طرفین به رغم این اختلافات، به نوعی یکدیگر را تحمل می‌کردند و استقلال هم بالانشین لیگ بیست و سوم بود اما بهار ۱۴۰۳ و دقایقی بعد از پایان بازی برگشت استقلال با تراکتور، خطیر به خاطر اختلاف نظر با احمد شهریاری از سمت خود برکنار شد و این اتفاق در حالی رخ داد که استقلال همچنان صدرنشین لیگ برتر بود. تیمی که در نهایت نایب قهرمان لیگ بیست و سوم شد.
مدیریت تاجرنیا با نام نظری جویباری
پس از اتفاقاتی که سال ۱۴۰۳ در عرصه سیاسی کشور رخ داد و رئیس جمهور شدن مسعود پزشکیان، ریاست هلدینگ خلیج فارس تغییر کرد و محمد شریعتمداری به جای علی علی عسگری این وظیفه را بر عهده گرفت. در آن مقطع تازه چند ماهی بود که استقلال زیر نظر هلدینگ مذکور کار می‌کرد و قرار شد علی تاجرنیا یکی از نمایندگان مجلس ششم به عنوان رئیس هیئت مدیره باشگاه استقلال زمام امور را بر عهده بگیرد. تاجرنیا آمد و علی نظری جویباری معاون و قائم مقام اسبق باشگاه استقلال نیز به آرزوی خود رسید و مدیرعامل این باشگاه شد اما دوره موفقی را پشت سر نگذاشت و پروژه‌هایی همچون: بوژوویچ و کلارنس سیدورف یکی پس از دیگری با شکست مواجه شدند. جویباری ۲۱ مرداد ۱۴۰۴ پس از اینکه استقلال نتوانست قهرمان سوپر جام شود، از سمت خود کناره‌گیری کرد تا تاجرنیا رسماً همه کاره استقلال قلمداد شود و علاوه بر ریاست بر هیئت مدیره، صندلی مدیرعامل را نیز به خود اختصاص دهد. البته این انتقاد به جویباری وارد است که در مقام مدیرعامل هم مجری شیوه‌های مدیریتی تاجرنیا بود.
حالا باید ببینیم مصطفی متدین چه کارنامه‌ای ارائه می‌کند و آیا عملاً زیر نظر رئیس هیئت مدیره به عنوان فرد دوم اجرایی فعالیت خواهد کرد یا اینکه واقعا به اندازه یک مدیرعامل، استقلال رای خواهد داشت؟
