دوربینهای عظیمالجثه یکی از تجهیزاتی بودند که برای ثبت تصاویر هوایی در جریان جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار میگرفتند. در بخش جلویی این دوربینها یک لنز بسیار بزرگ ۶۱۰ میلیمتری با فاصله کانونی ۲۴ اینچ و دیافراگم f/6 نصب شده بود؛ لنزی که حدود ۲ فوت (۶۱ سانتیمتر) طول داشت و ظاهر این دوربین
دوربینهای عظیمالجثه یکی از تجهیزاتی بودند که برای ثبت تصاویر هوایی در جریان جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار میگرفتند.
در بخش جلویی این دوربینها یک لنز بسیار بزرگ ۶۱۰ میلیمتری با فاصله کانونی ۲۴ اینچ و دیافراگم f/6 نصب شده بود؛ لنزی که حدود ۲ فوت (۶۱ سانتیمتر) طول داشت و ظاهر این دوربین را بیش از هر چیز متمایز میکرد.
تصویری از این دوربینها در سالهای اخیر بارها در فضای اینترنت منتشر شده که به اشتباه به مدل Kodak K-24 نسبت داده میشود. اما در حقیقت این دستگاه Fairchild K-17 است که توسط شرکت Fairchild Camera and Instrument طراحی گردید و در اوایل دهه ۱۹۴۰ میلادی، شرکت Folmer Graflex در شهر راچستر ایالت نیویورک، زادگاه شرکت کداک، آن را با دریافت مجوز برای نیروی هوایی ایالات متحده تولید میکرد.
دوربین Fairchild K-17 قادر بود عکسهایی با ابعاد ۹ در ۹ اینچ (معادل ۲۲.۸۶ در ۲۲.۸۶ سانتیمتر)، روی فیلم رول با عرض ۹.۵ اینچ ثبت کند. برای این مدل سه لنز مختلف در دسترس بود که شامل نمونههای ۶ اینچی، ۱۲ اینچی و ۲۴ اینچی میشدند. دیافراگم این لنزها نیز بهترتیب f/6.3، f/5 و f/6 بود.
کار کردن با این دوربین بهصورت دستی اصلاً ساده نبود. این تجهیزات معمولاً روی پایهها و نگهدارندههای مخصوص نصب میشدند، اما امکان نصب دو دسته و یک منظرهیاب روی مدلهای K-17 و K-18 وجود داشت تا بتوان از آنها به شکل دستی نیز استفاده کرد. البته مفهوم قابل حمل بودن در مورد این دوربینها چندان دقیق نبود، زیرا وزن بسیار زیادی داشتند. خشاب فیلم مدل A-5 که همراه با یک رول ۲۰۰ فوتی (۶۱ متری) فیلم روی K-17 نصب میشد، بهتنهایی حدود ۳۰ پوند (۱۳.۶ کیلوگرم) وزن داشت. وزن کامل دوربین به همراه لنز ۱۲ اینچی و خشاب پر به حدود ۵۵ پوند (۲۵ کیلوگرم) میرسید و اگر به جای آن از لنز ۲۴ اینچی استفاده میشد، مجموع وزن دستگاه تقریباً به ۷۵ پوند (۳۴ کیلوگرم) افزایش پیدا میکرد.
به همین دلیل، در تصویر فوق بهخوبی میتوان فشار ناشی از نگه داشتن چنین وسیله سنگینی را در حالت چهره فرد نظامی مشاهده کرد. خوشبختانه تجهیزات عکاسی امروزی، بهویژه دوربینهای مخصوص عکاسی هوایی، در مقایسه با آن دوران بسیار کوچکتر، سبکتر و حمل آنها بهمراتب آسانتر شدهاند.