زمانی که روابط تجاری آمریکا و چین در سال گذشته به پایینترین سطح خود رسید، بسیاری از تولیدکنندگان بزرگ محصولات الکترونیکی در جهان بهسراغ کشورهای دیگری مانند تایلند، ویتنام و هند رفتند تا از هزینههای پایینتر تولید در این مناطق بهره ببرند. با این حال، افزایش شدید قیمت قطعات و فشار بر حاشیه سود شرکتها
زمانی که روابط تجاری آمریکا و چین در سال گذشته به پایینترین سطح خود رسید، بسیاری از تولیدکنندگان بزرگ محصولات الکترونیکی در جهان بهسراغ کشورهای دیگری مانند تایلند، ویتنام و هند رفتند تا از هزینههای پایینتر تولید در این مناطق بهره ببرند.
با این حال، افزایش شدید قیمت قطعات و فشار بر حاشیه سود شرکتها باعث شده برخی از این تولیدکنندگان بار دیگر بخشی از فعالیتهای تولید رایانههای شخصی خود را به چین منتقل کنند.
بر اساس گزارش نیکی آسیا، شرکت آمریکایی اچپی و شرکت تایوانی ایسوس که در زمینه تولید محصولات الکترونیکی مصرفی فعالیت دارند، تاکنون بخشی از خطوط تولید خود را به چین بازگرداندهاند. همچنین گفته میشود دل، یکی دیگر از تولیدکنندگان بزرگ رایانههای شخصی، در حال بررسی این موضوع است که آیا برای جبران افزایش هزینه قطعات، بخشی از تولیدات خود را دوباره به چین منتقل کند یا خیر.
بازگشت توجه تولیدکنندگان رایانه به چین بهعنوان یکی از مراکز اصلی تولید، نشاندهنده فشارهای گسترده و ساختاری بر زنجیره تأمین جهانی محصولات الکترونیکی است. طبق این گزارش، شرکتهای تولیدکننده رایانه انتظار دارند انتقال دوباره خطوط تولید به چین، امکان استفاده از زیرساختهای صنعتی تثبیتشده این کشور و دسترسی به مواد اولیه و قطعات ارزانتر نسبت به کشورهای جایگزین را فراهم کند.
احیای جایگاه چین در صنعت تولید رایانههای شخصی، همچنین مشکلات کشورهای نوظهور را در زمینه رقابت قیمتی و آمادگی زیرساختهای صنعتی آشکار میکند. این روند احتمالاً تحقق وعده پرسروصدای بازگرداندن تولید محصولات الکترونیکی به خاک آمریکا را نیز به تأخیر میاندازد؛ موضوعی که پیشتر با وجود اعلام مشوقهای مالی و حمایتهای مختلف از سوی دولت آمریکا دنبال میشد.
پس از اعمال تحریمها و تعرفههای تجاری علیه چین در سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ توسط دولتهای جو بایدن و دونالد ترامپ، تولیدکنندگان رایانه به فکر انتقال فعالیتهای خود به کشورهایی افتادند که روابط دوستانهتری با آمریکا دارند و از امنیت تجاری بیشتری برخوردارند. در این میان، تایلند، ویتنام و هند بهعنوان گزینههای جایگزین مطرح شدند؛ اما هیچیک از این کشورها برخلاف چین، هنوز از زنجیره تأمین گسترده، زیرساختهای صنعتی تثبیتشده و تخصص لازم برای تولید انبوه برخوردار نیستند.
البته تولیدکنندگان رایانه رسماً از هدف خود برای متنوعسازی محل فعالیت کارخانهها و کاهش وابستگی به چین صرفنظر نکردهاند. در همین راستا، بسیاری از آنها حتی به خرید تراشههای حافظه از شرکتهای چینی مانند سیایکسامتی روی آوردهاند و بهجای تأمین قطعات از تولیدکنندگان باسابقهای همچون سامسونگ، اسکی هاینیکس و مایکرون، محصولات ارزانتر چینی را انتخاب میکنند. قیمت پایینتر این تراشهها یکی از مهمترین دلایل چنین تصمیمی به شمار میرود.
در گزارش نیکی آسیا همچنین اشاره شده که بازگشت بخشی از تولیدات به چین، تأثیر منفی بر تأمینکنندگانی گذاشته که برای توسعه فعالیتهای خود در جنوب شرق آسیا سرمایهگذاری کردهاند. یکی از مدیران ناشناس یک شرکت تأمینکننده قطعات رایانه، درباره وضعیت نامشخص سرمایهگذاریهای انجامشده در تایلند گفت:
شرکت ما به درخواست مشتریان فعال در حوزه رایانههای شخصی، چندین کارخانه در تایلند احداث کرد؛ اما اکنون نمیدانم این کارخانهها در نهایت به سودآوری خواهند رسید یا اینکه مجبور میشویم هزینه سرمایهگذاری انجامشده را بهعنوان زیانی یکباره ثبت کنیم.
