به گزارش مشرق، عبدالحمید روز جمعه در خطبه‌های نماز جمعه مسجد مکی، با اشاره به انتقادات گسترده نسبت به سکوت او در مقابل تروریسم، گفته است: «برخی می‌گویند چرا شما ناامنی‌ها را محکوم نمی‌کنید؟ ما قبلاً خیلی محکوم کردیم. متأسفانه بعضی‌ها از امنیت فقط محکومیت را می‌دانند؛ در حالی‌که امنیت فقط با محکوم‌کردن ناامنی‌ها برقرار نمی‌شود، بلکه «گفت‌وگو» مهم است. باید حرف خودمان را بزنیم و حرف دیگران را هم بشنویم.»
از منظر امنیت ملی، «محکومیت» تنها یک واکنش اخلاقی نیست، بلکه یک «سدِ روانی و سیاسی» است. تروریسم برای رسیدن به اهداف خود، به دنبال «عادی‌سازی خشونت» است. وقتی چهره‌های تأثیرگذار مقابل اقدامات تروریستی سکوت می‌کنند یا آن‌ها را به جای محکومیت، به «موضوع گفت‌وگو» تقلیل می‌دهند، در واقع به تروریست‌ها این پیام را می‌دهند که خشونتِ آن‌ها قابل بحث و پذیرش است.
محکومیتِ قاطع، باعث می‌شود که «هزینه خشونت» برای تروریست‌ها بالا برود و جامعه در برابر عادی‌سازیِ خون‌ریزی مقاوم بماند.
بنابراین، پیشنهاد گفت‌وگو با گروهک‌هایی که هدف‌شان کشتار مردم و تجزیه ایران است، نه یک رویکرد صلح‌طلبانه، بلکه مسیری برای خنثی‌کردنِ قدرتِ «محکومیت» و فراهم‌کردن بستر برای عادی‌سازیِ آشوب و ترور در جنوب‌شرق کشور است.