خودروهای هیبریدی و برقی، گزینه‌های اصلی مصرف‌کنندگان در صنعت خودروسازی امروز هستند که با مزایا و معایب خاص خود، انتخابی چالش‌برانگیز را پیش روی خریداران قرار می‌دهند.
صنعت خودروسازی جهانی با سرعت سرسام‌آوری از سنت‌های یک قرنی موتورهای احتراقی به سمت آینده‌ای الکتریکی در حال حرکت است. خریداران خودرو در این دوران گذار، تنها بین سدان‌ها و شاسی‌بلندها دست به انتخاب نمی‌زنند، بلکه در حال تصمیم‌گیری درباره فلسفه بنیادین پیشرانه خودرو هستند. این انتخاب اساسی، مستقیما به سبک زندگی، زیرساخت‌های موجود و بودجه مشتریان گره خورده است و تصمیم‌گیری در مورد خرید خودروی هیبریدی یا برقی را پیچیده می‌کند.
به گزارش گجت نیوز، خودروهای هیبریدی دو منبع قدرت متمایز را برای به حرکت درآوردن اتومبیل ترکیب می‌کنند: یک موتور احتراق داخلی (ICE) سنتی و حداقل یک موتور الکتریکی که توسط پک باتری داخلی تغذیه می‌شود. هدف اصلی این معماری دوگانه، به حداکثر رساندن بهره‌وری سوخت و کاهش انتشار آلاینده‌ها است، بدون اینکه برد رانندگی و راحتی سوخت‌گیری سریع خودروهای بنزینی یا دیزلی از بین برود.
موتور احتراق داخلی معمولا برای رانندگی پایدار با سرعت بالا در بزرگراه مسئول است، در حالی که موتور الکتریکی در هنگام شتاب‌گیری، رانندگی با سرعت پایین و حمل بارهای سنگین کمک می‌کند.
در خودروهای هیبریدی سنتی، باتری به‌صورت داخلی از طریق ترمز احیاکننده (بازیابی انرژی جنبشی که معمولا هنگام کاهش سرعت از دست می‌رود) و همچنین توسط موتور احتراق داخلی که به‌عنوان ژنراتور عمل می‌کند، شارژ می‌شود. این بدان معناست که راننده هرگز مجبور نیست خودرو را به‌طور فیزیکی به پریز برق وصل کند. این فناوری انتقالی برای ارائه بهره‌وری فوری در کنار دور زدن محدودیت‌های فعلی زیرساخت‌های شارژ عمومی طراحی شده است.
ارزیابی مزایا و معایب خودروهای هیبریدی نیازمند نگاهی عینی است.
مزایا:
معایب:
خودروی برقی (EV)، دقیقا همان خودروی تمام‌برقی باتری‌دار (BEV) است که کاملا به یک پک باتری لیتیوم-یون یا لیتیوم-آهن-فسفات با ظرفیت بالا برای تامین نیروی یک یا چند موتور الکتریکی متکی است. در این خودروها، موتور احتراق داخلی، سیستم اگزوز و باک سوخت مایع وجود ندارد. پیشرانه صرفا از طریق انرژی الکتریکی ذخیره‌شده در خودرو تامین می‌شود، به این معنی که ذخایر انرژی باید با وصل کردن خودرو به یک منبع برق خارجی – چه جعبه دیواری خانگی و چه ایستگاه شارژ سریع عمومی – پر شوند.
این نوع معماری، ساده‌سازی اساسی در پیشرانه خودرو محسوب می‌شود. به‌جای هزاران قطعه متحرک لازم برای احتراق و تبدیل انفجارهای کوچک به حرکت چرخشی، یک خودروی برقی از الکترومغناطیس برای ارائه گشتاور فوری و مستقیم به چرخ‌ها استفاده می‌کند. باتری سنگین خودروی برقی به‌صورت تخت زیر کف نصب می‌شود که مرکز ثقل خودرو را پایین می‌آورد.
هنگام مقایسه خودروهای برقی و هیبریدی، خودروی تمام‌برقی مجموعه‌ای از واقعیت‌های عملیاتی را ارائه می‌دهد که تجربه مالکیت سنتی را بازنویسی می‌کند.
بازار خودروهای هیبریدی یکسان نیست؛ بلکه شامل سطوح مختلفی از برقی‌سازی است که برای موارد استفاده گوناگون طراحی شده‌اند.
| انواع پیشرانه‌های هیبریدی | توضیحات |
| هیبریدی ملایم (MHEV / 48V) | از یک باتری کوچک ۴۸ ولتی و یک استارتر-ژنراتور یکپارچه برای کمک به موتور تحت بارهای سبک استفاده می‌کند. نمی‌تواند خودرو را تنها با برق به حرکت درآورد، اما بهره‌وری را بهبود می‌بخشد و عملکرد روان‌تر استارت/استاپ خودکار را فراهم می‌سازد. |
| هیبریدی کامل/استاندارد (HEV) | دارای باتری بزرگ‌تر و موتور الکتریکی است که قادر است خودرو را برای مسافت‌های کوتاه در سرعت‌های پایین با برق خالص به حرکت درآورد. باتری کاملا از طریق ترمز احیاکننده و موتور شارژ می‌شود. |
| هیبریدی پلاگین (PHEV) | مجهز به پک باتری قابل‌توجهی بزرگ‌تر است که می‌تواند به پریز برق خارجی متصل شود. خودروهای PHEV برد قابل‌قبولی برای رانندگی تمام‌برقی (معمولا ۳۰ تا ۶۵ کیلومتر) را قبل از بازگشت به عملکرد هیبریدی استاندارد ارائه می‌دهند. |
در طول دهه گذشته، فناوری خودروهای برقی از یک بیانیه محیط‌زیستی خاص به گفتگوی اصلی در صنعت خودروسازی تبدیل شده است. ده سال پیش، خودروهای برقی با بردهای محدود زیر ۱۶۰ کیلومتر، زمان شارژ AC بسیار کند و زیبایی‌شناسی خاص خود شناخته می‌شدند.
امروزه، چشم‌انداز غیرقابل‌تشخیص از آن زمان است. پیشرفت‌ها در چگالی انرژی لیتیوم-یون و مدیریت حرارتی، بردهای استاندارد را فراتر از ۴۰۰ کیلومتر رسانده است که تقریبا اضطراب برد را برای اکثر کاربران خودروی برقی از بین برده است. ظهور معماری‌های الکتریکی ۸۰۰ ولت به خودروهای برقی مدرن امکان می‌دهد سرعت شارژ فوق‌سریع DC را بپذیرند و صدها کیلومتر برد را در کمتر از ۲۰ دقیقه بازیابی کنند.
همزمان، معماری‌های خودرویی مبتنی بر نرم‌افزار اکنون به‌روزرسانی‌های بی‌سیم (OTA) را امکان‌پذیر می‌سازند، به این معنی که خودروها می‌توانند به‌طور مداوم بهره‌وری، عملکرد و قابلیت‌های رانندگی خودران خود را پس از خروج از کارخانه بهبود بخشند.
تعیین اینکه کدام پیشرانه سزاوار سرمایه‌گذاری شماست، کاملا به سبک زندگی خاص، محیط رانندگی و دسترسی شما به زیرساخت‌های شارژ بستگی دارد. اگر به‌طور منظم مسافت‌های طولانی را طی می‌کنید، زیاد یدک می‌کشید یا در مجتمعی زندگی می‌کنید که شارژ خانگی شبانه یک غیرممکن لجستیکی است، یک خودروی هیبریدی استاندارد یا پلاگین منطقی‌ترین انتخاب خواهد بود. این خودروها بهره‌وری فوری را ارائه می‌دهند، بدون اینکه شما را مجبور به تغییر روال زندگی‌تان کنند.
برعکس، در بازار گسترده‌تر خودروهای هیبریدی و برقی، اگر گاراژ اختصاصی با فضای کافی برای شارژر دیواری دارید، رفت‌وآمد روزانه قابل‌پیش‌بینی است و خودروی دیگری برای سفرهای جاده‌ای بین شهری نادر در دسترس دارید، یک خودروی تمام‌برقی راه‌حل مهندسی برتر است. این خودرو هزینه‌های جاری کمتری، تجربه رانندگی به‌طور قابل‌توجهی اصلاح‌شده و شما را از نوسانات بی‌ثبات ژئوپلیتیکی قیمت جهانی نفت محافظت می‌کند.